Τί γάρ φησιν ὁ προφήτης; «Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι τῷ Ἄχαζ, λέγων· Αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος. Καὶ εἶπεν Ἄχαζ· Οὐ μὴ αἰτήσω, οὐδ᾽ οὐ μὴ πειράσω Κύριον.» Εἶτα μετ᾽ ὀλίγα φησίν· «Διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον. Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται.» Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ᾔτησε τὸ εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος σημεῖον ὁ Ἄχαζ, ἵνα μάθῃς, ὅτι ὁ καταβὰς εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς, αὐτός ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν, αὐτὸς ὁ Κύριος ἔδωκε σημεῖον· σημεῖον δὲ παράδοξόν τι καὶ τεραστικὸν, καὶ παρὰ πολὺ τῆς κοινῆς παρηλλαγμένον φύσεως. Ἡ αὐτὴ γυνὴ καὶ παρθένος καὶ μήτηρ, καὶ ἐν τῷ ἁγιασμῷ τῆς παρθενίας μένουσα, καὶ τὴν τῆς τεκνογονίας εὐλογίαν κληρονομοῦσα. Εἰ δέ τινες τῶν ἑρμηνευσάντων τὴν Ἑβραΐδα φωνὴν ἀντὶ τῆς παρθένου τὴν νεᾶνιν ἐκδεδώκασιν, οὐδὲν τῷ λόγῳ διαλυμαίνεται. Εὑρήκαμεν γὰρ ἐν τῇ συνηθείᾳ τῆς Γραφῆς ἀντὶ τῆς παρθένου τὴν νεᾶνιν παραλαμβανομένην πολλάκις, ὡς ἐν τῷ Δευτερονομίῳ φησίν· «Ἐάν τις εὕρῃ τὴν παῖδα τὴν παρθένον, ἥτις οὐ μεμνήστευται, καὶ βιασάμενος κοιμηθῇ μετ᾽ αὐτῆς, καὶ εὑρεθῇ, δώσει ὁ ἄνθρωπος ὁ κοιμηθεὶς μετ᾽ αὐτῆς τῷ πατρὶ τῆς νεάνιδος πεντήκοντα δίδραχμα.» «Καὶ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὑτοῦ.»
Μετάφραση
Διότι, τι λέει ο προφήτης; «Και συνέχισε ο Κύριος να μιλάει στον Άχαζ, λέγοντας: Ζήτησε για τον εαυτό σου ένα σημείο από τον Κύριο τον Θεό σου, είτε στο βάθος είτε στο ύψος. Και ο Άχαζ είπε: Δεν θα ζητήσω, ούτε θα βάλω σε δοκιμασία τον Κύριο.» Έπειτα, μετά από λίγο, λέει: «Γι’ αυτό ο ίδιος ο Κύριος θα σας δώσει ένα σημείο: Ιδού, η Παρθένος θα συλλάβει.» Επειδή, λοιπόν, ο Άχαζ δεν ζήτησε το σημείο είτε στο βάθος είτε στο ύψος, για να μάθεις ότι αυτός που κατέβηκε στα κατώτερα μέρη της γης είναι ο ίδιος που ανέβηκε υπεράνω όλων των ουρανών, ο ίδιος ο Κύριος έδωσε το σημείο· ένα σημείο παράδοξο και θαυμαστό, που διαφοροποιείται πάρα πολύ από την κοινή φύση. Η ίδια γυναίκα να είναι και παρθένος και μητέρα, και να παραμένει στον αγιασμό της παρθενίας, ενώ ταυτόχρονα κληρονομεί την ευλογία της τεκνογονίας. Αν όμως κάποιοι από αυτούς που ερμήνευσαν την εβραϊκή λέξη απέδωσαν αντί για τον όρο «παρθένος» τον όρο «νεάνις», αυτό δεν αλλοιώνει καθόλου το νόημα. Διότι έχουμε διαπιστώσει ότι, κατά τη συνήθεια της Γραφής, ο όρος «νεάνις» χρησιμοποιείται πολλές φορές αντί της λέξης «παρθένος», όπως λέει στο Δευτερονόμιο: «Εάν κάποιος βρει την παρθένο κόρη, η οποία δεν είναι αρραβωνιασμένη, και, αφού τη βιάσει, κοιμηθεί μαζί της και ανακαλυφθεί, ο άνθρωπος που κοιμήθηκε μαζί της θα δώσει στον πατέρα της νεάνιδας πενήντα δίδραχμα.» «Και όταν σηκώθηκε, παρέλαβε τη γυναίκα του.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες