Ὅτι δὲ εἶναι προσήκει τοιούτους ἡμᾶς ὑπεδήλου πάλιν ὁ νόμος ὑποφωνῶν· «Ἐὰν οἰκοδομήσῃς οἰκίαν καινὴν, ποιήσεις στεφάνην τῷ δώματί σου. Καὶ οὐ ποιήσεις φόνον ἐν τῇ οἰκίᾳ σου, ἐὰν πέσῃ ὁ πεσὼν ἐπ᾽ αὐτοῦ.» Ὥσπερ γάρ ἐστιν ἀκαλλὴς οἰκία ταινίας ἐρήμη, καὶ τῶν ὑστεροδομίων οὐκ ἐπενηνεγμένων αὐτῇ, τὸν αὐτὸν, οἶμαι, τρόπον, ἀπίθανον κομιδῆ πᾶν ἔργον ἡμῖν ἀγαθὸν, εἰ μὴ πρὸς πέρας ἄγοιτο τὸ πρέπον αὐτῷ· καὶ οὐ μέχρι τούτων, ἀλλ᾽ ἕψεται τοῖς ῥᾳθυμοῦσι καὶ κίνδυνος. Τοῦτο γὰρ, οἶμαι, ἔστι τὸ κατολισθεῖν ἐκ τῆς οἰκίας τινά. «Οὐαὶ γὰρ,» φησὶν, «οἱ ποιοῦντες τὸ ἔργον Κυρίου ἀμελῶς.» Διὰ μυρίων οὖν ὅσων ὁ νόμος ἡμᾶς ἀποκομίζει πρὸς τὸ συμφέρον. Καὶ τροφὴν μὲν οὔπω παρατίθησι τὴν ἀνδροπρεπῆ τε καὶ στερεωτέραν, γάλακτι δὲ ὥσπερ νηπίους ὄντας παιδοκομεῖ, τοὺς ἀρχαιοτέρους διαβιβάζων κατὰ βραχὺ πρὸς τὸ Χριστοῦ μυστήριον.
Μετάφραση
Το ότι πρέπει να είμαστε τέτοιοι το υποδήλωνε πάλι ο νόμος λέγοντας: «Εάν οικοδομήσεις νέο σπίτι, θα κατασκευάσεις στηθαίο στο δώμα σου. Και δεν θα προκαλέσεις φόνο στο σπίτι σου, εάν κάποιος πέσει από αυτό.» Διότι, όπως ακριβώς ένα σπίτι είναι άσχημο όταν στερείται το στηθαίο και δεν έχουν προστεθεί σε αυτό τα τελειώματα της οροφής, με τον ίδιο τρόπο, νομίζω, κάθε καλό μας έργο είναι εντελώς ατελές, εάν δεν οδηγηθεί στο πρέπον τέλος του· και όχι μόνο αυτό, αλλά θα ακολουθήσει και κίνδυνος για όσους δείχνουν ραθυμία. Διότι αυτό, νομίζω, σημαίνει το να γλιστρήσει κάποιος από το σπίτι. «Διότι αλίμονο», λέει, «σε εκείνους που εκτελούν το έργο του Κυρίου με αμέλεια». Μέσα από αναρίθμητες, λοιπόν, διατάξεις ο νόμος μάς οδηγεί προς το συμφέρον μας. Και δεν προσφέρει ακόμη την πιο στερεή τροφή που αρμόζει σε ώριμους άνδρες, αλλά σαν να είμαστε νήπια μας ανατρέφει με γάλα, καθοδηγώντας σταδιακά τους αρχαιότερους στο μυστήριο του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες