Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 23:22

Ποιους εμποδίζει από το να εισέλθουν στην εκκλησία, και για ποια άλλα θέματα νομοθετεί, καθώς και περί της απαγόρευσης λήψης τόκου. Περί του να μη χρονοτριβεί κανείς στην εκπλήρωση των ταμάτων, αλλά ό,τι έχει υποσχεθεί στον Θεό, να το εκτελεί αμέσως. Περί της γυναίκας που λαμβάνει έγγραφο διαζυγίου (βιβλίο αποστασίου), περί ενεχύρων, περί κλοπής, περί του μισθού του μισθωτού εργάτη, περί των ορφανών, περί των χηρών, και περί του να αφήνουν στους φτωχούς να μαζεύουν τα εναπομείναντα στάχυα και τις ρώγες των σταφυλιών. Εδώ αναφέρεται ότι αυτός που εγκαλείται για κάποια αδικία δεν πρέπει να δέχεται περισσότερα από σαράντα χτυπήματα. Επίσης, περί του να μη φιμώνεται το βόδι που αλωνίζει, και περί της υποχρέωσης του επιζώντος αδελφού να αποκτήσει απογόνους για τον θανόντα αδελφό του, καθώς και τι θα υποστεί εάν δεν θελήσει να το πράξει. Περί σταθμών και μέτρων. Περί της εξολόθρευσης του Αμαλήκ. Περί των απαρχών, περί της φιλανθρωπίας προς τις χήρες και τα ορφανά. Στη συνέχεια, ακολουθούν οι κατάρες και οι ευλογίες: οι μεν για εκείνους που παρακούν, οι δε για εκείνους που υπακούν.

ΤΙΤΛ. Ι΄. — Περί υποσχέσεων και αφιερώσεων· και πώς πρέπει να εκπληρώνονται αυτές. «Το αγαθό που εξέρχεται από το στόμα σας, να το πράττετε.» «Άνθρωπος από τους υιούς του Ισραήλ, εάν κάνει τάμα στον Κύριο, ή ορκιστεί όρκο δεσμευτικό, ή αναλάβει δέσμευση για την ψυχή του, δεν θα αθετήσει τον λόγο του· όλα όσα εξέλθουν από το στόμα του, θα τα πράξει.» «Εάν κάνεις τάμα στον Κύριο τον Θεό σου, δεν θα καθυστερήσεις να το αποδώσεις, διότι ο Κύριος ο Θεός σου οπωσδήποτε θα το απαιτήσει από εσένα, και θα είναι αμαρτία για εσένα.»

Ήδη δε και ο νόμος του Μωυσή απαιτούσε την εκπλήρωση όσων τάσσονταν στις ευχές: «Διότι, εάν κάνεις», λέει, «μια ευχή στον Κύριο τον Θεό σου, μην καθυστερήσεις να την αποδώσεις· διότι ο Κύριος ο Θεός σου οπωσδήποτε θα την ζητήσει από εσένα, και θα λογιστεί σε εσένα ως αμαρτία· εάν όμως δεν θελήσεις να κάνεις ευχή, δεν θα έχεις αμαρτία. Όσα εκπορεύονται από τα χείλη σου θα τα φυλάξεις, και θα τα πράξεις με τον τρόπο που ευχήθηκες στον Κύριο τον Θεό σου, ως δώρο το οποίο εξέφρασες με το στόμα σου».