Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 23:7

Ματθ. 9, 11-13. Βέβαια, ο παλαιός νόμος εμπόδιζε τους αγίους να συναναστρέφονται με τους βέβηλους, ώστε να μην παραστρατήσει ο νους τους, όχι όμως και το αντίθετο: εάν δηλαδή ένας βέβηλος προστρέξει σε έναν άγιο, δεν πρέπει να τον αποστρέφεται, σύμφωνα με το χωρίο: «δεν θα βδελυχθείς τον Ιδουμαίο ούτε τον Αιγύπτιο». Όμως, στην περίπτωση του Χριστού, ο οποίος βρίσκεται υπεράνω κάθε κακίας και πάθους, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τίποτα τέτοιο. Διότι θέλει την πίστη που δικαιώνει τον άνθρωπο, και όχι τον γραπτό νόμο που επιτάσσει τις θυσίες με αίματα. Αυτό ακριβώς αποσαφηνίζοντας προσθέτει και το «επίγνωση Θεού παρά ολοκαυτώματα»· διότι ο ευαγγελικός λόγος είναι έλεος. Γι' αυτό δικαιωνόμαστε δωρεάν εκ πίστεως, χωρίς τα έργα του νόμου. Και δεν καλεί όσους βρίσκονται κοντά, αλλά αυτούς που απέχουν μακριά.

Αποκλείει δε και άλλους από την αγία αυλή στο Δευτερονόμιο, λέγοντας: «Δεν θα εισέλθει άνδρας με συνθλιμμένα ή αποκομμένα τα γεννητικά του όργανα στην εκκλησία του Κυρίου· δεν θα εισέλθει ο γεννημένος από πόρνη στην εκκλησία του Κυρίου· δεν θα εισέλθει Αμμανίτης και Μωαβίτης στην εκκλησία του Κυρίου, και μέχρι τη δέκατη γενεά δεν θα εισέλθει στην εκκλησία του Κυρίου, και έως τον αιώνα, επειδή δεν σας προϋπάντησαν με άρτο και νερό στον δρόμο, όταν βγαίνατε από την Αίγυπτο, και επειδή μίσθωσαν εναντίον σου τον Βαλαάμ, τον γιο του Βεώρ, από τη Μεσοποταμία για να σε καταραστεί. Αλλά ο Κύριος ο Θεός σου δεν θέλησε να εισακούσει τον Βαλαάμ, και μετέστρεψε ο Κύριος ο Θεός σου τις κατάρες σε ευλογία, επειδή σε αγάπησε ο Κύριος ο Θεός σου. Δεν θα επιδιώξεις ποτέ την ειρήνη μαζί τους, ούτε το συμφέρον τους, όλες τις ημέρες της ζωής σου έως τον αιώνα.» ΠΑΛΛΑΔΙΟΣ: Και ποιος θα μπορούσε να νοηθεί ως συνθλιμμένος και αποκεκομμένος, ως Αμμανίτης και Μωαβίτης, θα ήθελα να μάθω. ΚΥΡΙΛΛΟΣ: Άκουσε λοιπόν· ο τρόπος για τη δημιουργία των ευνούχων δεν είναι ένας, δεν είναι ένας, ω Παλλάδιε, αλλά λέγεται και έχει διαπιστωθεί ότι είναι διττός. Διότι άλλοι μεν έχουν υποστεί τομή και αφαίρεση των αρσενικών οργάνων, άλλοι δε τα φέρουν ακόμη, αλλά συνθλιμμένα και παντελώς άχρηστα, και κάποτε μερικοί αποκόπτουν με τρόπο ωμό και ανόσιο το αναπαραγωγικό μόριο του σώματος, και είναι ανίκανοι για τα έργα των ανδρών, αν και συγκαταλέγονται στους άνδρες κατά τη φύση και την ηλικία· σύμβολο δε της ανδρείας είναι τα αρσενικά όργανα.

Παρατήρησε λοιπόν το ασφαλές του νόμου· διότι απομακρύνει εντελώς τους αγίους από αυτούς, και τους παραγγέλλει να μη θέλουν καθόλου, ούτως ειπείν, να έρχονται σε επικοινωνία μαζί τους, λέγοντας: "Δεν θα τους απευθύνεις ειρηνικό χαιρετισμό, ούτε θα μιλήσεις για όσα τους συμφέρουν, όλες τις ημέρες της ζωής σου στον αιώνα." Άραγε δεν είναι αυτό ολοφάνερα εκείνο που μας δίδαξε και η δυάδα των αγίων, ο Παύλος και ο Ιωάννης; Διότι ο μεν ένας έλεγε: "Εάν κάποιος έρχεται προς εσάς και δεν φέρει αυτή τη διδαχή, να μην του λέτε χαίρε," και αυτό, νομίζω, είναι το "Δεν θα τους απευθύνεις ειρηνικό χαιρετισμό, ούτε για όσα τους συμφέρουν." Ο δε άλλος πάλι: "Αιρετικό άνθρωπο, μετά από μία και δεύτερη νουθεσία, να τον αποφεύγεις, γνωρίζοντας ότι ο τέτοιος έχει διαστραφεί." Αυτό σημαίνει το, Δεν θα τους μιλήσεις για όσα τους συμφέρουν. Διότι ο νόμος λέει ότι πρέπει να απομακρυνόμαστε από όσους έχουν εντελώς διαστραφεί, σαν να είναι μανιακοί, λέγοντας τους: "Πορευθείτε με το φως της φωτιάς σας και με τη φλόγα που ανάψατε." Αλλά ο μεν Αμμωνίτης αποκλείεται μέχρι την τρίτη γενεά, ο δε Μωαβίτης μέχρι και τη δέκατη, με τον Θεό να μας υποδηλώνει, όπως νομίζω, μέσω αυτού του χρόνου το μέγεθος της αγανάκτησης και για τους δύο.

Εάν δε φέρνει μαζί του και οίνο από τα Σόδομα, το οποίο υποδηλώνει τις προλήψεις των ακάθαρτων λογισμών, οι δύο θυγατέρες μεθούν τον άνθρωπο αυτόν με σκοπό τη σύλληψη. Η πρώτη θυγατέρα, λοιπόν, είναι η επιθυμία. Διότι, όταν ο νους ανακινήσει τις πρώτες μνήμες των προλήψεων, αμέσως η επιθυμία, ερχόμενη σε συνάφεια, συλλαμβάνει τη συγκατάθεση. Αμέσως, συνεπώς, προσέρχεται και η δεύτερη, η οποία είναι η ηδονή, η οποία αφού έρθει σε συνάφεια μαζί του, συλλαμβάνει την ενέργεια. Για τον λόγο αυτόν, τα κυήματα αυτού του είδους είναι επικατάρατα και δεν εισέρχονται στην εκκλησία του Κυρίου έως τρίτης, τετάρτης και δεκάτης γενεάς.