Mt 24, 40 Ὅρα, ὅτι εἰς δύο τάγματα διαιρεῖ ὁ λόγος τοὺς ἀνθρώπους, εἴς τε τῶν σῳζομένων καὶ τῶν ἀπολλυμένων. καὶ τοὺς μὲν σῳζομένους λέγει 〈παραλαμβάνεσθαι〉, τοὺς δὲ ἀπολλυμένους 〈ἀφίεσθαι〉 ἤγουν ἀποδοκιμάζεσθαι. 〈ἀγρὸν〉 δὲ νοητέον ὧδε τὸν κόσμον, ἔνθα «ὁ» μὲν «εἰς τὸ πνεῦμα σπείρων θερίζει ζωὴν αἰώνιον, ὁ» δὲ «εἰς τὴν σάρκα, φθοράν». ταῖς δὲ 〈ἀληθούσαις〉 παρεικάζει τοὺς διδασκάλους, οἵτινες τρόπον τινὰ ἀπολεπτύνοντες τὰς γραφικὰς ἐννοίας εὐπαράδεκτα καὶ εὐνόητα τοῖς ἀνθρώποις τὰ θεῖα λόγια προτιθέασιν· καὶ γὰρ νόμος κελεύων μὴ λαμβάνεσθαι εἰς ἐνέχυρον μύλον ἢ ἐπιμύλιον, ἵνα μὴ τὰ τῆς τροφῆς ἐργαλεῖα λαβών τις ἐμποδίσῃ τοῖς τρεφομένοις δι᾽ αὐτῶν, αἰνιγματωδῶς τοὺς διδασκάλους ὑποσημαίνει.
Μετάφραση
Ματθ. 24, 40 Δες ότι ο λόγος χωρίζει τους ανθρώπους σε δύο τάγματα, σε εκείνους που σώζονται και σε εκείνους που χάνονται. Και για όσους μεν σώζονται λέει ότι «παραλαμβάνονται», για όσους δε χάνονται ότι «αφήνονται», δηλαδή αποδοκιμάζονται. Ως «αγρό» εδώ πρέπει να εννοήσουμε τον κόσμο, όπου «εκείνος μεν που σπέρνει στο πνεύμα θερίζει ζωή αιώνια, εκείνος δε που σπέρνει στη σάρκα, φθορά». Με αυτές δε που «αλέθουν» παρομοιάζει τους δασκάλους, οι οποίοι, αναλύοντας κατά κάποιον τρόπο τις γραφικές έννοιες, προσφέρουν τα θεία λόγια ώστε να γίνονται εύκολα αποδεκτά και κατανοητά στους ανθρώπους· διότι και ο νόμος που προστάζει να μην λαμβάνεται ως ενέχυρο ο μύλος ή η μυλόπετρα, για να μην εμποδίσει κάποιος, παίρνοντας τα εργαλεία της τροφής, όσους τρέφονται μέσω αυτών, αινιγματωδώς υποδηλώνει τους δασκάλους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες