τοῦ νόμου τοίνυν χρεῶν ἀποκοπὰς ποιεῖσθαι προστεταχότος, οἱονεὶ σαββατιζόντων ἐτῶν· ἐν ἑβδόμῳ γὰρ ἔτει πληροῦσθαι προστέταχεν· εἶτα προυπομιμνήσκοντος μὴ δεῖν πονηρεύεσθαι, διακιχρᾶν δὲ μᾶλλον τοῖς δεομένοις, κἂν εἰ μὴ φαίνοιτο μακρὰν τὸ τῆς ἀφέσεως ἔτος, οἱ πολλοὺς καὶ ἀμφιλαφεῖς ἔχοντες θησαυροὺς, τὴν χεῖρα συστέλλοντες, τὰ τῶν ἐτῶν σάββατα περιμένειν ἐσπούδαζον ἐπὶ θύραις ὄντα λοιπὸν, εἶθ᾽ οὕτως ἐδάνειζον, ἵνα μὴ τοῖς τῆς ἀφέσεως χρόνοις ὑπενεχθείη τὸ ὀφείλημα. οὗτοί φασι Πότε διελεύσεται τὰ σάββατα; δῆλον δὲ ὅτι τὰ ἐξ ἐτῶν· καὶ ἀνοίξομεν θησαυρούς. καὶ οὐ μέχρι τούτου τὸ δυσσέβημα, ἀλλὰ γὰρ καὶ ταῖς τῶν ἀθλίως πεπραχότων πτωχείαις ἀφιλαλλήλως ἐπιθρώσκοντες, μικροῖς μὲν ἐποιοῦντο μέτροις τὴν δόσιν, ἀντεκομίζοντο δὲ σταθμίοις οὐκ ἴσοις, ἀλλὰ τοῖς ἔτι μείζοσι, καὶ πολὺ τῶν πρώτων διαβριθεστέροις, καίτοι Θεοῦ λέγοντος διὰ τοῦ πανσόφου Μωυσέως τό “Οὐκ ἔσται ἐν τῷ μαρσίπῳ σου ”στάθμιον καὶ στάθμιον μέγα καὶ μικρόν· οὐκ ἔσται ἐν τῇ “οἰκίᾳ σου μέτρον καὶ μέτρον μέγα καὶ μικρόν. στάθμιον ”ἀληθινὸν καὶ δίκαιον ἔσται σοι καὶ μέτρον ἀληθινὸν καὶ “δίκαιον ἔσται σοι· ἵνα πολυήμερος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς ἧς ”Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι ἐν κλήρῳ, ὅτι βδέλυγμα “Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου πᾶς ποιῶν τοῦτο, πᾶς ποιῶν ἄδικον.”
Μετάφραση
Εφόσον λοιπόν ο νόμος πρόσταζε να γίνεται διαγραφή των χρεών, κατά τα λεγόμενα σαββατικά έτη - διότι είχε ορίσει να εκπληρώνεται αυτό το έβδομο έτος - και έπειτα προειδοποιούσε ότι δεν πρέπει να ενεργούν πονηρά, αλλά μάλλον να δανείζουν σε όσους έχουν ανάγκη, ακόμη και αν δεν φαινόταν να απέχει πολύ το έτος της άφεσης των χρεών, εκείνοι που διέθεταν πολλούς και άφθονους θησαυρούς, κρατώντας κλειστό το χέρι τους, φρόντιζαν να περιμένουν τα σάββατα των ετών που βρίσκονταν πλέον προ των πυλών, και ύστερα να δανείζουν, ώστε να μην εμπέσει το χρέος στην περίοδο της άφεσης. Αυτοί λοιπόν λένε: «Πότε θα περάσουν τα σάββατα;» (προφανώς εννοώντας τα έτη) «και θα ανοίξουμε τους θησαυρούς». Και η ασέβειά τους δεν σταματούσε εκεί, αλλά επιπλέον, εκμεταλλευόμενοι ανελέητα τη φτώχεια των δυστυχισμένων, τους έδιναν τα αγαθά με μικρά μέτρα, ενώ απαιτούσαν να τα πάρουν πίσω με σταθμά όχι ίσα, αλλά ακόμη μεγαλύτερα και πολύ βαρύτερα από τα πρώτα, καίτοι ο Θεός έλεγε μέσω του πάνσοφου Μωυσή: «Δεν θα υπάρχει στο πουγγί σου ζύγι και ζύγι, μεγάλο και μικρό. Δεν θα υπάρχει στο σπίτι σου μέτρο και μέτρο, μεγάλο και μικρό. Ζύγι αληθινό και δίκαιο θα έχεις, και μέτρο αληθινό και δίκαιο θα έχεις, ώστε να γίνεις μακροχρόνιος επί της γης που σου δίνει ως κληρονομιά ο Κύριος ο Θεός σου, επειδή είναι βδέλυγμα στον Κύριο τον Θεό σου όποιος τα πράττει αυτά, όποιος πράττει την αδικία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες