Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 25:3

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀριθμῷ τεσσαράκοντα μαστιγώσουσιν αὐτόν, οὐ προσθήσουσιν· ἐὰν δὲ προσθῇς μαστιγῶσαι ὑπὲρ ταύτας τὰς πληγὰς πλείους, ἀσχημονήσει ὁ ἀδελφός σου ἐναντίον σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
ΚΥΡ. Πάρα δὴ οὖν ἐθέλοντί σοι, διαπείθεσθαι πάλιν, ποτὲ μὲν λέγοντος, «Καὶ οὐ μηνιεῖς τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου·» ποτὲ δὲ αὖ· «Ἐὰν δὲ γένηται ἀντιλογία ἀνὰ μέσον ἀνθρώπων, καὶ προσέλθωσιν εἰς κρίσιν, καὶ κρίνωσι καὶ δικαιώσωσι τὸν δίκαιον καὶ καταγνῶσι τοῦ ἀσεβοῦς, καὶ ἐὰν ἄξιος ᾖ πληγῶν ὁ ἀσεβῶν, καὶ καθιεὶς αὐτὸν ἐναντίον τῶν κριτῶν, καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν ἐναντίον αὐτοῦ, κατὰ τὴν ἀσέβειαν αὐτοῦ, ἀριθμῷ τεσσαράκοντα μαστιγώσουσιν αὐτὸν, οὐ προσθήσουσιν, ἐὰν δὲ προσθήσωσι μαστιγῶσαι αὐτὸν, ὑπὲρ ταύτας τὰς πληγὰς πλείους, ἀσχημονήσει ὁ ἀδελφός σου ἐναντίον σου.» ΠΑΛΛ. Καὶ τίς ἂν ὁρῷτο πάλιν ἡμῖν ὁ λόγος, τοῦ χρῆναι πληγαῖς ἀριθμῷ τεσσαράκοντα μόναις καταπαίεσθαι τοὺς κατεγνωσμένους; αἰσχύνει δὲ ὅπως τινὰς, τὸ ὑπὲρ τούτου φράσον. ΚΥΡ. Κατὰ πολλοὺς ἡμῖν τρόπους τὸ Χριστοῦ μυστήριον σκιαγραφεῖται καλῶς διὰ τῆς ἀρχαίας ἐντολῆς, καὶ τὸ σωτήριον ἡμῖν οἱονεὶ πλαστουργεῖται πάθος, ἐν ᾧ, καὶ δι᾽ οὗ παντὸς ἀπηλλάγμεθα τοῦ κακοῦν ἰσχύοντος, καὶ ἀνηκέστοις ἡμᾶς ἐνιέντος συμφοραῖς· καὶ ὥσπερ ἔναγχος ἔφην, τὸ δι᾽ ἑπτὰ ἐτῶν ἀνεῖσθαι τοὺς ὠφληκότας, τὸν τῆς ἁπάντων ἀφέσεως καιρὸν ὑπαινίττεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΥΡ. Δέξου λοιπόν, εφόσον το επιθυμείς, για να πειστείς πάλι, καθώς άλλοτε μεν λέει: «Και δεν θα μνησικακήσεις εναντίον των υιών του λαού σου», άλλοτε δε πάλι: «Εάν όμως υπάρξει φιλονικία μεταξύ ανθρώπων, και προσέλθουν σε κρίση, και οι κριτές κρίνουν και δικαιώσουν τον δίκαιο και καταδικάσουν τον ασεβή, και εάν ο ασεβής είναι άξιος χτυπημάτων, τότε θα τον βάλουν να ξαπλώσει κάτω μπροστά στους κριτές, και θα τον μαστιγώσουν μπροστά του, ανάλογα με την ασέβειά του, θα τον μαστιγώσουν με αριθμό σαράντα χτυπημάτων, δεν θα προσθέσουν άλλα· εάν όμως προσθέσουν στο να τον μαστιγώσουν περισσότερες από αυτές τις πληγές, θα ατιμαστεί ο αδελφός σου μπροστά σου». ΠΑΛΛ. Και ποια εξήγηση θα μπορούσε να δοθεί πάλι σε εμάς για το ότι πρέπει να μαστιγώνονται οι καταδικασμένοι με μόνο σαράντα χτυπήματα στον αριθμό; Και πώς αυτό ντροπιάζει κάποιους, πες μας σχετικά με αυτό. ΚΥΡ. Με πολλούς τρόπους σκιαγραφείται καλώς σε εμάς το μυστήριο του Χριστού μέσω της αρχαίας εντολής, και αναπλάθεται κατά κάποιο τρόπο το σωτήριο για εμάς πάθος, μέσα στο οποίο και διά του οποίου απαλλαχθήκαμε από καθετί που έχει τη δύναμη να προξενεί κακό και να μας υποβάλλει σε αγιάτρευτες συμφορές· και όπως ακριβώς ανέφερα προηγουμένως, το να απελευθερώνονται οι οφειλέτες στα επτά χρόνια, υπαινίσσεται τον καιρό της άφεσης των πάντων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Συλλογὴ ῥητῶν τῆς παλαιᾶς διαθήκης (Νόθος)
Ἐκέλευσεν ὁ νόμος τοῖς μαστιγοῦσι τοὺς ἁμαρτήσαντας, μὴ ὑπερβαίνειν τὸν τεσσαρακοστὸν ἀριθμὸν τῶν πληγῶν· αἰνιττόμενος ὅτι αἱ μάστιγες τῶν ἁμαρτησάντων ἄχρις τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ, καὶ τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως αὐτοῦ, τὸ ἐνεργὸν εἶχον, περαιτέρω δὲ οὐ προέβησαν· δωρησαμένου πᾶσι τοῖς θέλουσι πιστεύειν εἰς αὐτὸν διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος ἐλευθερίαν τῶν ἐπὶ τοῖς πεπλημμελημένοις κολάσεων. Ἐπεὶ γὰρ ἐνηνθρώπησε μὲν τὸν πέμπτον καιρὸν, ὡς ἐν τῇ περὶ τοῦ Πάσχα λεπτομερεῖ θεωρίᾳ, ἐν τῇ βίβλῳ τοῦ Λευϊτικοῦ προδιείληπται· ἀνέστη κατὰ τὴν ηʹ ἡμέραν. Μετὰ γὰρ τὴν ζʹ, ἤτοι τὸ σάββατον, ηʹ πάντως ἡ μετ᾽ ἐκείνην Κυριακή· πεντάκις ὀκτὼ μετρήσεις, καὶ εὑρήσεις τὸν τεσσαράκοντα, ὃν οὐχ ὑπερβαίνουσιν αἱ μάστιγες τῶν ἁμαρτημάτων. «Εἰ δ᾽ ὑπερβήσονται, φησὶν, ἀσχημονήσει ὁ μαστιζόμενος.» Ἀσχήμων γὰρ ὄντως καὶ ἄτιμος ὁ μαστιζόμενος ἔτι· λέγω δὴ μετὰ τὴν χάριν τῆς εἰρημένης ἀφέσεως. Ἢ γὰρ ὡς μὴ πιστεύσας μαστίζεται, ἢ ὡς μετὰ τὴν ἄφεσιν ἁμαρτήσας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο νόμος διέταξε εκείνους που μαστιγώνουν όσους έχουν αμαρτήσει να μην υπερβαίνουν τον αριθμό των σαράντα πληγών· υπαινισσόμενος ότι οι μάστιγες των αμαρτησάντων είχαν ισχύ μέχρι την ενανθρώπηση του Χριστού και την εκ νεκρών ανάστασή Του, και δεν προχώρησαν περαιτέρω· εφόσον Εκείνος δώρισε σε όλους όσοι θέλουν να πιστεύουν σε Αυτόν, διά του αγίου βαπτίσματος, την ελευθερία από τις τιμωρίες για τα παραπτώματα. Διότι, αφού ενανθρώπησε μεν κατά τον πέμπτο καιρό, όπως έχει ήδη αναπτυχθεί στη λεπτομερή θεωρία περί του Πάσχα στο βιβλίο του Λευιτικού, ανέστη κατά την όγδοη ημέρα. Διότι μετά την έβδομη, δηλαδή το Σάββατο, όγδοη είναι βεβαίως η Κυριακή που το ακολουθεί· αν μετρήσεις πέντε φορές το οκτώ, θα βρεις το σαράντα, το οποίο δεν υπερβαίνουν οι μάστιγες των αμαρτημάτων. «Εάν όμως υπερβούν αυτόν τον αριθμό», αναφέρει, «θα ατιμαστεί αυτός που μαστιγώνεται». Διότι όντως ντροπιασμένος και άτιμος είναι αυτός που μαστιγώνεται ακόμη· εννοώ βέβαια μετά τη χάρη της προαναφερθείσας άφεσης. Διότι μαστιγώνεται είτε επειδή δεν πίστεψε, είτε επειδή αμάρτησε μετά την άφεση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες