Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 27:15

Όπως για παράδειγμα ο φιλόπλουτος, ο οποίος, έχοντας την καρδιά του εκεί όπου βρίσκεται ο θησαυρός του, λατρεύει το είδωλο της πλεονεξίας. Ο γαστρίμαργος, όντας υποδουλωμένος στις επιθυμίες για τα φαγητά, έχει ως θεό την ίδια του την κοιλιά. Επικατάρατος είναι ο άνθρωπος που θα κατασκευάσει γλυπτό ή χωνευτό είδωλο, το οποίο αποτελεί βδέλυγμα για τον Κύριο. Μακάριοι δε είναι εκείνοι που, σύμφωνα με τη συμβουλή του Ιακώβ, απομακρύνουν από τον εαυτό τους τους ξένους θεούς και αλλάζουν τις στολές τους, ανεβαίνοντας στη Βαιθήλ, δηλαδή στον οίκο του Θεού, για να κατασκευάσουν εκεί θυσιαστήριο στον Θεό. Ας αποβάλουμε, λοιπόν, τα ξένα προς τον Θεό είδωλα και ας αλλάξουμε τις στολές μας, απεκδυόμενοι τον παλαιό άνθρωπο· και ακόμη πιο πριν, ας αποβάλουμε τα ενώτια που βρίσκονται στα αυτιά μας, δηλαδή τις παλαιές διδασκαλίες με τις οποίες καλλωπιζόμασταν.

Επικατάρατος είναι κάθε άνθρωπος, ο οποίος θα κατασκευάσει γλυπτό ή χωνευτό είδωλο, έργο των χεριών τεχνίτη. Και έσκυψε ο άνθρωπος και ταπεινώθηκε ο άνδρας. Θεωρώ ότι αυτά λέγονται με αγανάκτηση και οδύνη, μη μπορώντας να ανεχθεί κανείς αυτή την κατάπτωση της αξίας των ανθρώπων. Υπέκυψε, λέει, ο άνθρωπος στο είδωλο για να το προσκυνήσει, εκείνος που είναι το πιο τιμημένο από τα επίγεια όντα, εκείνος που έχει ταχθεί μετά τους Αγγέλους ανάμεσα στα λογικά όντα, που έχει τιμηθεί με την εικόνα του Θεού, που με τη δύναμη της λογικής ανακάλυψε τις τέχνες. Εκείνος που γνώρισε τα επίγεια, τις δυνάμεις των φυτών, των ριζών και των καρπών, που αψήφησε τους κινδύνους της θάλασσας, που κατανόησε τη φύση του αέρα, τη δημιουργία των ανέμων, τη θέση των αστέρων, τις κινήσεις τους, τις αποστάσεις και τις συζυγίες τους· εκείνος που συγκρότησε την τάξη πάνω στη γη, τις πόλεις, τους νόμους, τις στρατηγικές, καθώς και τις τέχνες, τόσο αυτές που είναι αναγκαίες για τη ζωή όσο και εκείνες που χρησιμεύουν για καλλωπισμό και επίδειξη — αυτός υπέκυψε σε ένα είδωλο, ωσάν να είχε ανάγκη τη σωτηρία από αυτό, ο έμψυχος στο άψυχο, ο λογικός στο αναίσθητο. Αυτός που έθεσε υπό την εξουσία του τα θηρία, στον οποίο υποτάχθηκαν ως δούλοι όλα τα άλογα ζώα (από τον Θεό που μας τα υπέταξε, ο Οποίος διά τούτου μας έδωσε το «κατ’ εικόνα», με το να κυριαρχούμε δηλαδή ομού και στα ένυδρα και στα χερσαία), αυτός λοιπόν, όχι μπροστά σε ένα από τα άλογα ζώα που ξεχωρίζουν σε δύναμη, αλλά μπροστά στο ομοίωμα ενός άλογου ζώου, ή ίσως και κάποιας άσχημης γυναίκας ή ενός αισχρότατου άνδρα, δεν τολμά ούτε καν να σταθεί ως ίσος, αλλά, όντας φοβισμένος και έχοντας σκύψει προς τη γη, καθίσταται άξιος ούτε καν να ανασηκώσει το βλέμμα του προς τον ουρανό...

Επομένως, και εκείνοι που έχουν ψευδείς αντιλήψεις περί Θεού, δημιουργώντας μέσα τους μία μορφή νοητής ειδωλολατρίας, εκλαμβάνουν τα μη όντα ως όντα, και καθίστανται υπόδικοι στην κατάρα που λέει: Επικατάρατος κάθε άνθρωπος, ο οποίος θα κατασκευάσει γλυπτό και χωνευτό (βδέλυγμα στον Κύριο, έργο χεριών τεχνίτη) και θα το τοποθετήσει σε απόκρυφο μέρος.

Και όταν λέγεται ότι θα έλθει ο Κύριος στην Αίγυπτο και θα σειστούν τα χειροποίητα της Αιγύπτου και η καρδιά τους θα ηττηθεί, με την ίδια έννοια το ερμηνεύουμε. Διότι τα δαιμόνια, τα οποία παραμένουν στον περίγειο τόπο, θα σειστούν τρεπόμενα σε φυγή και θα απελαθούν στον οικείο τόπο της αβύσσου, κατά την έλευση του Κυρίου. Για τον λόγο αυτόν, «Καταραμένος είναι καθένας που θα κατασκευάσει γλυπτό και χωνευτό, έργο χεριών τεχνίτη, και θα το τοποθετήσει σε απόκρυφο μέρος», επειδή ως κακό θησαύρισμα για τον εαυτό του, μέσω του γλυπτού επέφερε τον δαίμονα που το ακολουθεί και επέσυρε κατάρα για να συγκατοικεί μαζί του μέσω του δαίμονα.