Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 27:8

β΄. Διότι εάν συμβεί, λέει, να διαβούμε τον Ιορδάνη και να εισέλθουμε στην τριπόθητη γη της επαγγελίας, τότε λοιπόν, αφού στήσετε μεγάλους λίθους σε υψηλό μέρος, θα τους ασβεστώσετε και θα γράψετε πάνω τους όλο αυτόν τον νόμο με μεγάλη σαφήνεια. Οι μεγάλοι λοιπόν λίθοι που έχουν τοποθετηθεί ψηλά, υποδηλώνουν για εμάς τον χορό των αγίων αποστόλων, οι οποίοι είναι αληθινά μεγάλοι και υψηλοί και περίβλεπτοι. Διότι, όσον αφορά την αρετή και τα καυχήματα της εν Χριστώ πολιτείας, τίποτα δεν είναι ισάξιο με αυτούς. Επειδή διαπιστώνουμε ότι οι δικοί μας στέκονται στο ύψος της υπεροχής και υπερέχουν πάρα πολύ. Διότι ποιος, πες μου, που έχει σώας τας φρένας, θα προσπαθήσει να ανταγωνιστεί ως ίσος εκείνους τους ιερούς και ξακουστούς άνδρες, τους οποίους ο Χριστός ονόμασε και δικούς του φίλους; «Διότι δεν σας ονομάζω πλέον», λέει, «δούλους· εσείς είστε φίλοι μου». Τους ονόμασε δε φως του κόσμου και αλάτι της γης, και πρόσταξε να φαίνονται στολισμένοι με τα ίδια τα δικά του και πρέποντα σε αυτόν αξιώματα. Τους κατέστησε ευεργέτες και τους ανέδειξε ιατρούς της οικουμένης, λέγοντας: «Ασθενείς να θεραπεύετε, δαιμόνια να εκβάλλετε, λεπρούς να καθαρίζετε, νεκρούς να ανασταίνετε· δωρεάν λάβατε, δωρεάν δώστε». Είναι λοιπόν μεγάλοι οι λίθοι, και σαν να βρίσκονται τοποθετημένοι πάνω σε όρος.

Διότι πνευματική είναι η διδασκαλία των αγίων. Κηρύττουν λοιπόν με λαμπρότητα τον νόμο. Και αυτό, νομίζω, σημαίνει να τον αναγράφουν με απόλυτη σαφήνεια πάνω σε ασβεστωμένους λίθους, σύμφωνα με τα γεγραμμένα. Αφού στηθούν οι λίθοι πάνω στους οποίους βρισκόταν ο νόμος, είπε ότι πρέπει να οικοδομηθεί θυσιαστήριο από άλλους, ολόκληρους λίθους, δηλαδή απελέκητους, που δεν έχουν υποστεί φθορά από χτυπήματα σιδήρου.

Στο Δευτερονόμιο, έχουν προσταχθεί τα εξής σχετικά με όσα πρέπει να αφιερώνονται στον Θεό: Την ημέρα που θα διαβείτε τον Ιορδάνη προς τη γη που σου δίνει ο Κύριος ο Θεός, θα στήσεις για τον εαυτό σου δύο μεγάλους λίθους, και θα τους αλείψεις με ασβέστη, και θα γράψεις πάνω στους λίθους όλους τους λόγους αυτού του νόμου. Έπειτα, λίγο πιο κάτω: Και θα οικοδομήσετε εκεί θυσιαστήριο από λίθους· δεν θα χρησιμοποιήσεις πάνω τους σίδερο, με ατόφιους λίθους θα οικοδομήσεις το θυσιαστήριο για τον Κύριο τον Θεό σου, και θα προσφέρεις πάνω σε αυτό τα ολοκαυτώματα στον Κύριο τον Θεό σου, και θα θέσεις εκεί θυσιαστήριο στον Κύριο τον Θεό σου. Και μετά από αυτά, προσθέτει: Και θα γράψεις πάνω σε αυτούς τους λίθους όλο αυτόν τον νόμο με μεγάλη σαφήνεια. Ότι αυτά είναι συνεπή με το «Θα κατασκευάσεις τη σκηνή και τα εξαρτήματά της», νομίζω ότι κανείς από τους σώφρονες δεν θα το αμφισβητούσε. Και αλλού πάλι, σχετικά με τα αντικείμενα λατρείας των εθνών, έχει νομοθετηθεί ως εξής:

Με ολόκληρους λίθους θα οικοδομήσεις το θυσιαστήριο στον Κύριο τον Θεό σου, και θα προσφέρεις πάνω σε αυτό τα ολοκαυτώματα προς τον Κύριο τον Θεό σου· και θα προσφέρεις εκεί θυσία σωτηρίου. Και μετά από αυτά επιπλέον: Και θα γράψεις πάνω σε αυτούς τους λίθους όλον αυτόν τον νόμο με μεγάλη σαφήνεια. Ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι αυτά είναι επακόλουθα με την κατασκευή της σκηνής; Σχετικά δε με τα σεβάσματα των εθνών έχει δοθεί η προσταγή: Πρόσεχε τον εαυτό σου μήπως συνάψεις διαθήκη με τους κατοίκους της γης, στην οποία εσύ εισέρχεσαι· και για ποιο λόγο; Μήπως αυτό γίνει πρόσκομμα ανάμεσά σας. Τους βωμούς τους θα τους γκρεμίσετε· τις στήλες τους θα τις συντρίψετε, τα ιερά τους άλση θα τα αποκόψετε, και τα γλυπτά των θεών τους θα τα κατακάψετε με φωτιά. Διότι δεν πρέπει να προσκυνήσετε άλλον θεό. Επειδή ο Κύριος ο Θεός έχει το όνομα ζηλωτής, είναι Θεός ζηλωτής· μήπως πορνεύσουν ακολουθώντας τους θεούς τους, και θυσιάσουν στους θεούς τους, και σε καλέσουν, και φας από τις θυσίες τους.