Περὶ τίνος οὖν ὁ ψαλμὸς εἴρηται; Ἔνια περὶ τοῦ Ἰούδα, τοῦ Πνεύματος προφητεύοντος διὰ τοῦ Δαυῒδ, τὰ δὲ λοιπὰ περὶ ἑτέρων. Καὶ γὰρ οὗτος προφητείας πάλιν τρόπος ἐστί. Καὶ πολλαχοῦ αὐτὸν εὑρήσομεν οὕτω συγκείμενον, καὶ τὰ μὲν προοίμια εἰς ἕτερον, τὰ δὲ λειπόμενα εἰς ἄλλον λεγόμενα. Ἵνα δὲ καὶ ἑτέρωθεν ἴδῃς τοῦτο αὐτὸ, ἡνίκα εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας εἰσῄεσαν Ἰουδαῖοι, διαιρῶν τὰς δώδεκα φυλὰς εἰς δώδεκα μέρη, τὰς μὲν εὐλογεῖν, τὰς δὲ ἀρᾶσθαι κελεύεται ὑπὸ Θεοῦ ὁ τοῦ Ναυῆ. Καὶ ἡ εὐλογία δὲ καὶ ἡ ἀρὰ προφητεῖαι τῶν γενησομένων ἦσαν Καὶ γὰρ ἔλεγεν· Ἐπικατάρατος σὺ ἐν πόλει, ἐπικατάρατος ἐν ἀγρῷ· καὶ μυρίας τοιαύτας ἀρὰς συντιθεῖσαι αἱ φυλαὶ μακρὸν λόγον ἀπήρτισαν.
Μετάφραση
Για ποιον, λοιπόν, έχει ειπωθεί ο ψαλμός; Ορισμένα μέρη του αναφέρονται στον Ιούδα, καθώς το Πνεύμα προφητεύει μέσω του Δαβίδ, ενώ τα υπόλοιπα αναφέρονται σε άλλους. Διότι και αυτός πάλι είναι ένας τρόπος προφητείας. Και σε πολλά σημεία θα τον βρούμε έτσι συντεθειμένο, ώστε τα μεν προοίμια να αναφέρονται σε κάποιον, και τα υπόλοιπα να λέγονται για άλλον. Για να διαπιστώσεις όμως το ίδιο ακριβώς πράγμα και από άλλη περίπτωση, όταν οι Ιουδαίοι εισέρχονταν στη γη της επαγγελίας, ο Ιησούς του Ναυή, διαιρώντας τις δώδεκα φυλές σε δώδεκα μέρη, έλαβε εντολή από τον Θεό άλλες να τις ευλογεί και άλλες να τις καταριέται. Και η ευλογία αλλά και η κατάρα ήταν προφητείες αυτών που επρόκειτο να συμβούν. Διότι έλεγε: «Επικατάρατος να είσαι στην πόλη, επικατάρατος να είσαι στον αγρό»· και συνθέτοντας αναρίθμητες τέτοιες κατάρες οι φυλές, απάρτισαν έναν μακροσκελή λόγο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες