Ἢ καὶ τὴν ἄμπελον τὴν τοῦ Χριστοῦ νοήσωμεν· ἐξ αὐτῶν γὰρ ἦν ὁ Χριστός, ἡ τῆς ζωῆς τῆς ἡμετέρας ἄμπελος· ἀλλ᾽ ἡμεῖς αὐτοῦ τὴν σταφυλὴν τρυγῶμεν, ἡμεῖς τὸν οἶνον κιρνῶμεν, ἡμεῖς τὸ γλεῦκος πίνομεν. «Ὁ μόσχος σου ἐσφαγμένος ἐναντίον σου, καὶ οὐ φάγῃ ἐξ αὐτοῦ»· αὐτῶν γὰρ ἡ τοῦ Χριστοῦ θυσία, αὐτοὶ τὸν ἐξ οὐρανῶν μόσχον εἰς τὸν βωμὸν ἀνήγαγον, ἀλλὰ καὶ ἡμῶν τὸ δεῖπνον, ἡμετέρα ἡ τράπεζα.
Μετάφραση
Ή ας εννοήσουμε και την άμπελο του Χριστού· διότι από αυτούς προήλθε ο Χριστός, η άμπελος της δικής μας ζωής· αλλά εμείς τρυγάμε το σταφύλι Του, εμείς κερνάμε τον οίνο, εμείς πίνουμε το γλεύκος. «Ο μόσχος σου είναι σφαγμένος ενώπιόν σου, και δεν πρόκειται να φας από αυτόν»· διότι δική τους είναι μεν η θυσία του Χριστού, αυτοί οδήγησαν στον βωμό τον εξ ουρανών μόσχο, αλλά δικό μας είναι το δείπνο, δική μας η τράπεζα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες