Τί δὲ βουλόμενος ὁ λόγος προστάσσει τῷ πονηρῷ σπέρματι, ἑτοιμάσαι τὰ τέκνα αὐτοῦ εἰς σφαγὴν ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ πατρός; Πολλαχοῦ τετηρήκαμεν, τὰ ἑκάστου ἔργα καὶ τοὺς καρποὺς τῆς ψυχῆς τέκνα προσαγορεύεσθαι. Σωθήσεται γὰρ (φησὶ) διὰ τῆς τεκνογονίας, ἐὰν μείνωσιν ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ καὶ ἁγιασμῷ μετὰ σωφροσύνης. Σώζεται γὰρ ἡ ψυχὴ, ὡς γυνὴ τοῦ μὴ ἀπατηθέντος νυμφίου, ἐπειδὰν διὰ τοῦ λόγου καρποφορεῖν ποιήσῃ τέκνα, τὰς ἀγαθὰς πράξεις, ἐὰν ἐπιμείνῃ τῇ ἕξει τῇ ἀγαθῇ καὶ μὴ ἀμαυρωθῇ ἀπό τινων ἐπιγινομένων ἁμαρτημάτων. Οὕτω καὶ ἡμεῖς (κατὰ τὸν πνευματικὸν καὶ θεῖον ἀκούοντες νόμον τῆς εὐλογίας, λεγούσης· Εὐλογημένα τὰ ἔγγονα τῆς κοιλίας σου) οὐκ ἄλλο τι νομίζομεν εἶναι, ἢ τοὺς καρποὺς τῆς ψυχῆς. Ἀπὸ γὰρ τοῦ φόβου σου, Κύριε, ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκομεν πνεῦμα σωτηρίας, ὃ ἐποιήσαμεν ἐπὶ τῆς γῆς.
Μετάφραση
Τι σκοπό έχει άραγε ο λόγος όταν προστάζει το πονηρό σπέρμα να ετοιμάσει τα τέκνα του για σφαγή εξαιτίας των αμαρτιών του πατέρα; Σε πολλά σημεία έχουμε παρατηρήσει ότι τα έργα του καθενός και οι καρποί της ψυχής ονομάζονται τέκνα. Διότι, όπως λέει, «θα σωθεί μέσω της τεκνογονίας, εάν παραμείνουν στην πίστη και στην αγάπη και στον αγιασμό με σωφροσύνη». Διότι η ψυχή σώζεται, ως γυναίκα του νυμφίου που δεν εξαπατήθηκε, όταν μέσω του λόγου καρποφορήσει τέκνα, δηλαδή τις αγαθές πράξεις, εάν επιμείνει στην αγαθή έξη και δεν αμαυρωθεί από κάποια αμαρτήματα που μπορεί να επισυμβούν. Έτσι και εμείς (ακούγοντας, σύμφωνα με τον πνευματικό και θείο νόμο, την ευλογία που λέει: «Ευλογημένα τα έγγονα της κοιλίας σου») δεν θεωρούμε ότι είναι τίποτε άλλο παρά οι καρποί της ψυχής. «Διότι από τον φόβο σου, Κύριε, συλλάβαμε στη γαστέρα και νιώσαμε ωδίνες και γεννήσαμε πνεύμα σωτηρίας, το οποίο επιτελέσαμε πάνω στη γη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες