Ὁ γὰρ τῶν Ἑβραίων δῆμος, Μωϋσέως ἐλθόντος καὶ ἐλευθερίαν εὐαγγελιζομένου καὶ τῶν Αἰγυπτιακῶν κακῶν ἀπαλλαγήν, οὐδὲ ἀκοῦσαι ἠνέσχετο καὶ τὴν αἰτίαν τιθεὶς ὁ νομοθέτης ἔλεγεν· «Ἐλάλησε δὲ Μωϋσῆς τῷ λαῷ καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ λαὸς Μωϋσέως ἀπὸ τῆς ὀλιγοψυχίας.» Καὶ ὅταν μεγάλας ἀπειλῇ τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Θεὸς ἀπειλὰς ὑπὲρ παρανομίας πολλῆς μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ τὴν ἐν ἀλλοτρίᾳ διατριβὴν καὶ τοὺς λιμοὺς καὶ τοὺς λοιμοὺς καὶ τὴν ἀνθρωποφαγίαν καὶ ταύτην ἐπάγει τὴν δίκην λέγων· «Δώσω αὐτοῖς καρδίαν ἀθυμοῦσαν καὶ ἐκλείποντας ὀφθαλμοὺς καὶ τηκομένην ψυχήν.» Ἀλλὰ τί χρὴ λέγειν Ἰουδαίους, δῆμον ἄτακτον, ἀγνώμονα καὶ τῇ σαρκὶ δεδουλωμένον καὶ φιλοσοφεῖν οὐκ εἰδότα, παρὸν ἀπὸ τῶν μεγάλων ἐκείνων καὶ ὑψηλῶν ἀνδρῶν λαβεῖν τὴν ἀπόδειξιν; Ὁ γὰρ τῶν ἀποστόλων χορὸς τρίτον ἔτος συγγενόμενος τῷ Χριστῷ καὶ πολλὰ περὶ ἀθανασίας παιδευθεὶς καὶ τῶν ἄλλων ἀπορρήτων, σημεῖά τε ἐργασάμενοι θαυμαστὰ καὶ παράδοξα καὶ αὐτὸν ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον θαυματουργοῦντα θεασάμενοι καὶ τραπέζης αὐτῷ καὶ ὁμιλίας καὶ λόγων τοιούτων κοινωνήσαντες καὶ πάντα παιδευθέντες τρόπον, ἐπειδὴ ῥημάτων ἤκουσαν ἀθυμίαν αὐτοῖς ἐμποιούντων, συνεχῶς αὐτὸν κατέχοντες καὶ ἐκκρεμάμενοι καθάπερ ὑπομάζια παιδία καὶ διηνεκῶς αὐτὸν ἐρωτῶντες· «Ποῦ ὑπάγεις;»
Μετάφραση
Διότι ο λαός των Εβραίων, όταν ήλθε ο Μωυσής και τους ανήγγειλε το χαρμόσυνο μήνυμα της ελευθερίας και της απαλλαγής από τα δεινά της Αιγύπτου, δεν ανέχθηκε ούτε να τον ακούσει, και παραθέτοντας την αιτία ο νομοθέτης έλεγε: «Μίλησε ο Μωυσής στον λαό, αλλά δεν τον άκουσε ο λαός εξαιτίας της ολιγοψυχίας». Και όταν ο Θεός απευθύνει μεγάλες απειλές προς τους Ιουδαίους για την πολλή παρανομία τους, μετά την αιχμαλωσία, τη διαμονή σε ξένη γη, τους λιμούς, τους λοιμούς και την ανθρωποφαγία, επιβάλλει και αυτήν την τιμωρία λέγοντας: «Θα τους δώσω καρδιά γεμάτη αθυμία και μάτια που σβήνουν και ψυχή που λιώνει». Αλλά τι χρειάζεται να μιλάμε για τους Ιουδαίους, έναν λαό άτακτο, αγνώμονα, υποδουλωμένο στη σάρκα και που δεν γνώριζε να φιλοσοφεί, από τη στιγμή που είναι δυνατόν να λάβουμε την απόδειξη από εκείνους τους μεγάλους και υψηλούς άνδρες; Διότι ο χορός των αποστόλων, αφού συναναστράφηκε με τον Χριστό για τρίτο έτος και διδάχθηκε πολλά περί αθανασίας και περί των άλλων απορρήτων, και αφού επιτέλεσαν θαυμαστά και παράδοξα σημεία, και είδαν και τον ίδιο να θαυματουργεί επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, και αφού συμμετείχαν στο ίδιο τραπέζι μαζί του και σε τέτοια συναναστροφή και λόγους, και ενώ είχαν εκπαιδευτεί με κάθε τρόπο, επειδή άκουσαν λόγια που τους προκαλούσαν αθυμία, τον συγκρατούσαν συνεχώς και κρέμονταν από πάνω του σαν βρέφη που θηλάζουν και τον ρωτούσαν αδιάκοπα: «Πού πηγαίνεις;».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες