Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 29:28

Δεν μπόρεσε το σκοτάδι της φοβερής ασέβειας να αμαυρώσει την αγάπη για την καλή ευσέβεια. Δεν κατέλυσε ο δόλος τον τρόπο της ειρήνης, ούτε πάλι το μίσος τον δρόμο της αγάπης. Δεν έσβησε ο γνόφος της ειδωλολατρίας εκείνη τη λαμπάδα της θεογνωσίας. Δεν έσπασε ο φόβος των στρατοπεδαρχών τον ζήλο ούτε την προθυμία εκείνων που βαδίζουν προς τον ουρανό. Δεν λαφυραγώγησε η πλάνη τον αγώνα της αρετής, ούτε αυτή η μάχη την αληθινή προσευχή. Αόρατα πάνω στη γη, οι ίδιοι αγωνίζονταν γενναία μέσα τους, διατηρώντας τη μετριοφροσύνη τους. Εξωτερικά ζώνονταν με ασπίδα και θώρακα, εσωτερικά οπλίζονταν με την πίστη της Τριάδος. Εξωτερικά προσάρμοζαν τις φαρέτρες στο σώμα, και εσωτερικά στην ψυχή τη σοφία ως συμπαραστάτη. Έξω περιέφεραν στα χέρια τόξα και βέλη, μέσα προσέφεραν δόξα και τιμή στον Θεό. Διότι λέγει: τα φανερά ανήκουν στους υιούς των ανθρώπων, ενώ όλα τα κρυπτά στον Κύριο τον Θεό. Στον εξωτερικό άνθρωπο έβαζαν μάχαιρα, και στον εσωτερικό το ξίφος του Αγίου Πνεύματος. Ο ένας απέκρουε τον αισθητό βάρβαρο, ενώ ο άλλος εξολόθρευε τον νοητό τύραννο. Ο ένας παρατασσόταν ενάντια στον αντίπαλο, και ο άλλος ενάντια στις αρχές και στις εξουσίες. Εκείνος χτυπούσε τους αυχένες του εχθρού, και αυτός έκοβε τα κεφάλια του πονηρού. Εκείνος κατέκοβε τις ενέδρες των εχθρών, και αυτός προέβλεπε τον δόλο του Βελίαρ. Εκείνος κατέβαλλε την αλαζονεία των κατακτητών, και αυτός καταπατούσε τα στίφη των δαιμόνων.

Και αναπτύσσει μακροσκελή λόγο για τα δεινά που πρόκειται να τους ακολουθήσουν. Αυτό συνέβη επί των Ασσυρίων και των Βαβυλωνίων. Το ότι, δε, έφαγαν τους γιους τους, εκπληρώθηκε κατά τη διάρκεια πολιορκιών. Και εδώ κάνει μνεία για τον Χριστό: «Θα είναι», λέει, «η ζωή σου κρεμασμένη μπροστά στα μάτια σου». Εδώ βρίσκεται το χωρίο: «Μήπως υπάρχει κάποια ρίζα πικρίας», το οποίο μνημόνευσε και ο Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή. Εδώ βρίσκεται το χωρίο: «Τα κρυφά ανήκουν στον Κύριο τον Θεό, ενώ τα φανερά σε εσάς και στα τέκνα σας».

Είπε ο Σαμουήλ: «Φέρτε μου τον Αγάγ, τον βασιλιά του Αμαλήκ». Και προσήλθε ο Αγάγ τρέμοντας. Και είπε ο Σαμουήλ: «Όπως η ρομφαία σου άφησε άτεκνες γυναίκες, έτσι και η μητέρα σου θα μείνει άτεκνη μεταξύ των γυναικών». Και τον έσφαξε ενώπιον του Κυρίου.» «Είπε ο Ηλίας προς τον λαό: Συλλάβετε τους προφήτες του Βάαλ, κανένας από αυτούς να μην σωθεί· και τους συνέλαβαν· και τους κατέβασε ο Ηλίας στον χείμαρρο Κισών, και τους έσφαξε εκεί.» ΤΙΤΛΟΣ Ζ΄. — Περί της προγνώσεως του Θεού· και ότι τα κρυφά και άδηλα των πραγμάτων πρέπει να τα αφήνουμε στον Θεό. «Τα κρυφά ανήκουν στον Κύριο τον Θεό μας· τα φανερά όμως ανήκουν σε εμάς και στα τέκνα μας εις τον αιώνα, για να εφαρμόζουμε όλα τα λόγια αυτού του νόμου.» «Ο Κύριος είναι Θεός γνώσεων, και Θεός που κατευθύνει τις πράξεις.» «Εγώ γνωρίζω τους διαλογισμούς του πνεύματός σας.» «Πριν σε πλάσω στην κοιλιά της μητέρας σου σε αγίασα· προφήτη για τα έθνη σε έθεσα.» «Είδε ο Ιησούς τον Ναθαναήλ να έρχεται προς αυτόν, και λέγει γι' αυτόν: Ιδού ένας αληθινός Ισραηλίτης, στον οποίο δεν υπάρχει δόλος. Του λέγει ο Ναθαναήλ: Από πού με γνωρίζεις; Αποκρίθηκε ο Ιησούς και του είπε: Πριν σε φωνάξει ο Φίλιππος, όταν ήσουν κάτω από τη συκιά, σε είδα. Αποκρίθηκε ο Ναθαναήλ και του είπε: Ραββί, εσύ είσαι ο Υιός του Θεού· εσύ είσαι ο βασιλιάς του Ισραήλ.» ΤΙΤΛΟΣ Η΄. — Περί των προφητών που επέπληξαν βασιλείς με παρρησία. «