Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 30:19

Πώς όμως, και μετά την κατασκευή του δεσμού, λέγεται το «ιδού, έθεσα ενώπιόν σου τη ζωή και τον θάνατο, επίλεξε τη ζωή, το αγαθό και το πονηρό, επίλεξε το αγαθό» και το «εάν θέλετε και με εισακούσετε»; Διότι αυτά λέχθηκαν σε ον αυτεξούσιο και όχι σε κάποιον που άγεται από δεσμά και αναγκαιότητα. Ώστε από κάθε άποψη συνάγεται ότι δεν πρέπει να θεωρούμε το σώμα ως πέδες ή φυλακή ή δεσμά, ούτε εξαιτίας αυτών τις ψυχές ως δέσμιες της γης, ωσάν ο Θεός να τις καταδίκασε να δεθούν με χοϊκές πέδες. Διότι πώς θα μπορούσε, από τη στιγμή που δεν είναι δυνατόν να αποδειχθεί αυτό; Είναι δε προφανώς άτοπο και το να νομίζει κανείς ότι το σώμα, κατά την αιώνια διαβίωση, δεν θα συνυπάρχει με την ψυχή εξαιτίας του ότι το ίδιο αποτελεί δεσμό και πέδες, ώστε να μη γίνουμε, κατά τη γνώμη τους, αιώνια καταδικασμένοι δέσμιοι της φθοράς, ενώ θα βρισκόμαστε στη βασιλεία του φωτός. Διότι, αφού καταρρίφθηκε επαρκώς και ελέγχθηκε ο ισχυρισμός με τον οποίο όρισαν τη σάρκα ως «δεσμό της ψυχής», έχει καταρριφθεί και το εξής: «για να μη γίνουμε εξαιτίας της δέσμιοι στη βασιλεία του φωτός —την οποία θα απολαύσουμε—, γι' αυτόν τον λόγο (το σώμα) δεν θα αναστηθεί». 25. Ποια άλλη αλήθεια, λοιπόν, εναργέστερη από τις προειρημένες, πρέπει να υποδείξουμε προς πειθώ όσων δυσφορούν, την οποία να μπορούν να ανεχθούν; Αλλά αυτήν τους τη φιλονικία θα μπορούσε κανείς να την ελέγξει και με αυτά τα επιχειρήματα, αλλά και με πολλά άλλα.

Μείνε λοιπόν υπομονετικός, για να ακούσεις και εσύ: «Μήπως νομίζεις ότι σου μίλησα για άλλο λόγο, παρά για να αναδειχθείς δίκαιος;» Θ΄. Θα μπορούσα βέβαια να πω περισσότερα από αυτά, αλλά για να μην καταστρέψω τη μνήμη όσων έχουν ήδη ειπωθεί, θα τερματίσω εδώ τον λόγο μου, επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Μωυσή: Βάζω μάρτυρες απέναντί σας τον ουρανό και τη γη, ότι εάν κάποιος, είτε από εσάς που είστε παρόντες είτε από τους απόντες, πάει να παρακολουθήσει τη γιορτή των σαλπίγγων, ή προσέλθει στη συναγωγή, ή ανεβεί στον ναό της Ματρώνης, ή συμμετάσχει σε νηστεία, ή τηρήσει τα σάββατα, ή τελέσει οποιοδήποτε άλλο ιουδαϊκό έθιμο, μικρό ή μεγάλο, εγώ είμαι καθαρός από το αίμα όλων σας. Αυτά τα λόγια θα παραστούν κατά την ημέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και για εμένα και για εσάς, και αν μεν πεισθείτε, θα σας χαρίσουν πολλή παρρησία· αν όμως παρακούσετε, ή αποκρύψετε κάποιους από αυτούς που τολμούν τέτοια πράγματα, θα σταθούν απέναντί σας ως σφοδροί κατήγοροι. Διότι δεν δίστασα να σας αναγγείλω όλο το θέλημα του Θεού, αλλά κατέθεσα το αργύριο στους τραπεζίτες. Δική σας ευθύνη είναι πλέον να πολλαπλασιάσετε αυτό που κατατέθηκε, και την ωφέλεια από όσα ακούσατε να τη χρησιμοποιήσετε για τη σωτηρία των αδελφών σας. Αλλά μήπως είναι φορτικό και δυσάρεστο να καταγγέλλετε αυτούς που διαπράττουν τέτοιες αμαρτίες; Το αντίθετο, φορτικό και δυσάρεστο είναι να σιωπάτε. Διότι και σε εσάς που τους αποκρύπτετε, και σε εκείνους που κρύβονται, αυτή η σιωπή επιφέρει την καταστροφή, καθιστώντας τον Θεό εχθρό σας.

Καθετί που έχει αρχή, επιδέχεται και τέλος. Και ό,τι επιδέχεται τέλος, είναι δεκτικό φθοράς. ΤΙΤΛΟΣ Θʹ. — Περί του αυτεξουσίου· ότι μας έχει δοθεί από τον Θεό, και εξαρτάται από εμάς το να σωθούμε ή να χαθούμε. «Βάζω σήμερα μάρτυρες απέναντί σας τον ουρανό και τη γη· τη ζωή και τον θάνατο έθεσα ενώπιόν σας, την ευλογία και την κατάρα.» «Είπα στην ψυχή μου: Εγώ είμαι η σωτηρία σου.» «Ο Κύριος από την αρχή δημιούργησε τον άνθρωπο, και τον άφησε στην εξουσία της δικής του ελεύθερης βούλησης. Έθεσε μπροστά σου φωτιά και νερό, για να απλώσεις το χέρι σου σε όποιο από τα δύο επιθυμείς. Μπροστά στον άνθρωπο βρίσκονται η ζωή και ο θάνατος, και ό,τι αυτός προαιρείται.» «Ιδού, η βασιλεία του Θεού είναι μέσα σας.» «Δεν γνωρίζετε ότι σε όποιον παραδίδετε τους εαυτούς σας ως δούλους προς υπακοή, γίνεστε δούλοι εκείνου τον οποίο υπακούτε;» Σε εσάς που επιθυμείτε να πράττετε το καλό, ο Θεός είναι έτοιμος να το προσφέρει.