Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 32:23

Εάν όμως περιφρονείς αυτά μας τα λόγια και τα θεωρείς απλώς λέξεις ειπωμένες του αέρα, πρώτον μεν θα διαπιστώσεις ότι δεν σου μιλάμε έτσι απλά, αλλά προστάζοντας κάπως πιο δεσποτικά και ως έχοντες εξουσία από τον Θεό, με τη δύναμη να σε εκδιώξουμε πανοικί ευσεβώς από κάθε εκκλησιαστικό πλήρωμα, επειδή, χάριν πρόσκαιρων κερδών και από επιθυμία πλεονεξίας, χαίρεσαι όταν χύνεται συγγενικό αίμα, και θεωρείς τα πάντα δεύτερα μπροστά στη δική σου φιλοδοξία, και σου αρέσει να βλέπεις ανθρώπους εντελώς άνομους και βαρβάρους να επιφέρουν, εξαιτίας σου, τον θάνατο στα κεφάλια όσων τελούν υπό την εξουσία σου· δεύτερον δε, θα δεις τον Θεό να μην τεντώνει πλέον απλώς το τόξο της οργής Του και να το συγκρατεί από αγαθότητα, ούτε να γυαλίζει τη ρομφαία Του και να αναβάλλει αναμένοντας μετάνοια· αλλά θα εξαντλήσει τα βέλη Του επάνω σου, που έχεις γεμίσει το μέτρο της ανομίας, και θα μεθύσει τη ρομφαία Του από αίμα. Για να μη συμβούν λοιπόν όλα αυτά, και μάλιστα πολύ γρήγορα, σου απευθύνουμε ταυτόχρονα συμβουλή και ικεσία, σπλαχνιζόμενοι απόλυτα εσένα και τους δικούς σου. Η δε ικεσία και συμβουλή είναι να σκέπτεσαι ανθρώπινα στο εξής· να αναλογίζεσαι τις τόσες μεταβολές που επιδέχεται αυτός ο άστατος βίος· να σταματήσεις να πλεονεκτείς· να σταματήσεις να επιθυμείς τα ξένα· και να λαμβάνεις μόνο τόσα και να θέλεις να πλουτίζεις μόνο με όσα δίνει ο Θεός σε εκείνον που πορεύεται άμεμπτα. Διότι όσα δεν αποκτώνται με αυτόν τον τρόπο, ούτε κέρδη θα μπορούσαν ποτέ να αποβούν, και επιφέρουν κάθε είδους βλάβη, τόσο στην ψυχή όσο και στο σώμα, σε όσους τα απέκτησαν.

Στους θεούς: Διότι εγκαταλείποντας τον αιώνιο Θεό, προσκύνησαν πρόσκαιρο είδωλο, τους οποίους ούτε οι ίδιοι ούτε οι πατέρες τους γνώριζαν. Τον Θεό: Αυτόν που σε δημιούργησε, λέει. Και λησμόνησες: Διότι τόσο πολύ τους ανέχθηκε στην έρημο ακούραστα και εκείνοι τον λησμόνησαν. Είδε: Επειδή τον αθέτησαν, οργίστηκε. Και παροξύνθηκε: Διότι, ενώ αγαπιούνταν ως τέκνα, παρόξυναν τον Θεό. Και είπε: Διότι απορρίφθηκαν από αυτόν, επειδή προσκολλήθηκαν στα είδωλα. Και θα δείξω: Διότι γνώριζε ως Θεός ότι αυτοί μεν θα απορριφθούν, ενώ τα έθνη θα εισέλθουν στην κληρονομία. Ότι είναι γενεά: Διότι διαστράφηκαν μέσα στην πλάνη των ειδώλων. Υιοί: Διότι ονομάζονταν υιοί Θεού, αλλά αθέτησαν την πίστη. Αυτοί: Καθώς προσκύνησαν το χωνευτό μοσχάρι. Εξόργισαν: Θεοποιώντας κωφά και άλαλα (είδωλα) και αθετώντας τον Θεό. Και εγώ: Διότι όταν τα έθνη δέχθηκαν την πίστη, εκείνοι φθόνησαν για τη σωτηρία τους. Με έθνος: Διότι τότε τα έθνη ήταν ασύνετα, αλλά σώθηκαν με τη χάρη, ενώ εκείνοι παροξύνθηκαν. Ότι πυρ: Διότι η οργή του Θεού είναι πιο δραστική από τη φωτιά. Θα καεί: Έως ότου τους κατεβάσω ζωντανούς στον άδη. Θα καταφάει: Τα γεννήματά τους, δηλαδή τα φρονήματα της γήινης πολιτείας. Θα φλέξει: Εννοεί τους δαίμονες, που είναι σαν όρη· και καταφλέχθηκαν οι δυνάμεις τους. Και τα βέλη: Διότι πολεμούνταν κατά παραχώρηση Θεού. Λιώνοντας: Διότι θυμούνταν τα ορτύκια και έλιωναν (από την επιθυμία). Και οπισθότονος: Διότι είχαν πληγεί ανίατα από τον Θεό.

Επειδή ποιος δεν κατανύσσεται, όταν ακούει τον μεν Μωυσή να λέει εκ προσώπου του Θεού για τους αμαρτωλούς ότι: «Φωτιά έχει ανάψει από τον θυμό μου· θα καίει έως τον κατώτατο άδη. Θα καταφάει τη γη και τα γεννήματά της· θα καταφλέξει τα θεμέλια των ορέων. Θα συσσωρεύσω επάνω τους συμφορές και θα εξαντλήσω τα βέλη μου εναντίον τους;». Και πάλι: «Θα ακονίσω σαν αστραπή τη μάχαιρά μου, και το χέρι μου θα αναλάβει την κρίση· και θα αποδώσω δικαιοσύνη στους εχθρούς και θα ανταποδώσω σε όσους με μισούν». Τον δε Ησαΐα να βοά: «Ποιος θα σας αναγγείλει ότι καίει φωτιά; Ποιος θα σας αναγγείλει τον αιώνιο τόπο;»

Και έχοντας λάβει το παιδί τέτοιου είδους γέννηση και από τις δύο πλευρές, είχε ανάλογη και προς τις δύο και την ανατροφή του, και από την πρώτη κιόλας ηλικία αναδείχθηκε θρέμμα της σοφίας, όχι τόσο της αισθητής όσο της νοητής μητέρας, έχοντας θηλάσει στον κατάλληλο καιρό το γάλα και των δύο. Διότι δεν έτυχε να έχει ιδιαίτερα επιδέξια φύση για την εύκολη αφομοίωση των πιο στοιχειωδών μαθημάτων της καθ' ημάς σοφίας· η υπερβολική του όμως επιμέλεια αναπλήρωνε το υστέρημα της φύσης του. Επιπλέον δε, εφηύρε και ένα πολύ σοφό τέχνασμα, πραγματικά άξιο της θείας χάρης που επρόκειτο να του δοθεί αργότερα, μέσω του οποίου ανόρθωσε την αδυναμία της φύσης του. Διότι, αφού ζήλωσε την πίστη της αιμορροούσας και πίστεψε χωρίς κανένα δισταγμό ότι, αν αγγίξει μόνο και αυτός το κράσπεδο των ιματίων του Ιησού, θα αποβάλει αμέσως την ασθένεια της φύσης του, όπως εκείνη την αρρώστια της, προσέρχεται κρυφά στην εκκλησία, και αφού τρύπωσε κάτω από την ιερή τράπεζα την ώρα που ο ιερέας επρόκειτο να τελέσει τη θεία μυσταγωγία, και παραμένοντας εκεί μέχρι την ολοκλήρωση της τελετής, αφού άγγιξε με το κεφάλι του το θείο πέπλο το οποίο ονομάζουμε ενδυτή, αποχώρησε έπειτα από εκεί κρυφά και πάλι, έχοντας λάβει τη χάρη ακριβώς όπως πίστεψε, σε τέτοιο βαθμό ώστε αμέσως να αποστηθίσει τη δεύτερη ωδή του Μωυσή με μία μόνο μελέτη.