Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 32:28

Γιατί λοιπόν αμελούμε τη δική μας σωτηρία, αγαπητοί; Γιατί ακολουθούμε τις επιθυμίες του παλαιού ανθρώπου, και τον μεν εξωτερικό άνθρωπο τον στολίζουμε με το σχήμα, ενώ τον εσωτερικό τον διαφθείρουμε με τις πράξεις; Ας μη γίνουμε σκληρόκαρδοι σαν τον Φαραώ, για να μην περιπέσουμε στη δική του μοίρα, ούτε σκληροτράχηλοι, όπως κάποιοι από τους υιούς του Ισραήλ, για να μη στερηθούμε τη γη της επαγγελίας. Ας αποστραφούμε τη διαγωγή των ασύνετων ανθρώπων, διότι η οδός τους δεν είναι ακίνδυνη, όπως έχει γραφτεί, ότι είναι έθνος που έχει απωλέσει την κρίση του και δεν υπάρχει σε αυτούς επίγνωση. Γι' αυτό και ο Προφήτης έλεγε: Κύριε παντοκράτορα, δεν κάθισα σε συνέδριο εκείνων που διασκεδάζουν με ματαιότητες, αλλά σεβόμουν με ευλάβεια το πρόσωπο του χεριού σου· καθόμουν ολομόναχος, διότι γέμισα από πίκρα. Άκουσε δε και σε άλλο σημείο πώς θρηνεί ο Προφήτης για τη γενεά μας, λέγοντας: Αλίμονό μου, διότι έχει εκλείψει ο ευλαβής από τη γη, και εκείνος που πράττει το ορθό μεταξύ των ανθρώπων δεν υπάρχει. Όλοι δικάζουν για να χύσουν αίμα, ο καθένας καταθλίβει τον πλησίον του με μεγάλη θλίψη, ετοιμάζοντας τα χέρια τους για το κακό.

«Δόντια»: Γίνονταν τροφή για τα άγρια ζώα. «Μετά θυμού»: Εννοεί τους δράκοντες, τα μεγάλα φίδια. «Έξωθεν»: Διότι έσφαζαν τα παιδιά τους στους δαίμονες. «Και εκ των»: Διότι από εκεί που ήλπιζαν ειρήνη, από εκεί δέχονταν πόλεμο. «Νεανίσκος»: Νέος και νέα πέθαιναν μαζί. «Θηλάζων»: Τα βρέφη μαζί με τους γέροντες πέθαιναν μαζί. «Είπα»: Διότι οι Ιουδαίοι διασκορπίστηκαν σε όλη τη γη. «Θα παύσω»: Διότι δεν υπάρχει ούτε η ανάμνησή τους ανάμεσα στους ανθρώπους. «Ει μη»: Διότι εξαιτίας των εχθρών τους διατηρήθηκε κάποια ανάμνησή τους. «Και ίνα μη»: Για να μην εξυψωθούν υπέρμετρα οι αντίπαλοι. «Μη είπωσιν»: Για να μην καυχηθούν οι εχθροί τους ότι με τη δική τους δύναμη κατέστρεψαν τους Ιουδαίους. «Και ουχί»: Διότι επρόκειτο να πουν ότι με τη δική τους δύναμη το έκαναν. «Ότι έθνος»: Το έθνος των Ιουδαίων, διότι εξέπεσαν από το σχέδιο του Θεού με το δικό τους θέλημα. «Και ουκ έστιν»: Διότι στερήθηκαν κάθε σύνεση. «Ουκ εφρόνησαν»: Δεν θέλησαν να θυμηθούν όσα έπραξε σε αυτούς ο Θεός από την αρχή. «Καταδεξάσθωσαν»: Δηλαδή να αναμένουν την παρουσία του Χριστού. «Πώς διώξεται»: Πώς καθένας από τους αποστόλους θα αφήσει πίσω του πολλές χιλιάδες. Και εννοεί τον Παύλο. «Και δύο»: Όπως ο Πέτρος και ο Ιωάννης που μετέστρεψαν πολλούς στην πίστη του Χριστού και Θεού. «Ει μη ο Θεός»: Διότι ο Θεός παρέδωσε τα έθνη στα χέρια των αποστόλων, για να σωθούν μέσω της πίστης.

Και πρόσεξε την ακριβή αντιστοιχία. Εκείνοι μεν με παρόργησαν με αυτό που «δεν είναι Θεός», και εγώ «θα τους παραδώσω σε ένα ασύνετο έθνος, που δεν είναι καν έθνος, διότι έχει ανάψει φωτιά από τον θυμό μου» και τα υπόλοιπα λόγια της δίκαιης οργής. «Είπα: Θα τους διασκορπίσω και θα εξαλείψω τη μνήμη τους από τους ανθρώπους». Και το μεν δίκαιο, λέει, είναι αυτό. «Αν δεν ήταν η οργή των εθνών». Διότι, λέει, είμαι οργισμένος και με αυτούς εξαιτίας της ασέβειάς τους. Και εάν τυχόν επικρατήσουν αυτού του λαού, σύντομα θα υπερηφανευθούν και θα πουν: «Το χέρι μας είναι υψωμένο και δεν έκανε ο Κύριος όλα αυτά. Διότι είναι ένα έθνος που έχει χάσει την ικανότητα να σκέφτεται και δεν έχει γνώση» ώστε να διακρίνει με ασφάλεια.

Αλλά, φιλοχριστότατε βασιλιά, που ανάμεσα σε όσους άσκησαν ποτέ την εξουσία είσαι, μαζί με την ισχύ σου, ο πιο φιλοκίνδυνος και γενναίος, επειδή με αχαλίνωτη ορμή εξορμάς εναντίον των βαρβάρων για να τους ανταποδώσεις τα έργα τους στο πολλαπλάσιο, και δεν σε αποτρέπουν από αυτήν την υπέρ ημών πρόθεσή σου ούτε οι κόποι και οι αμφίρροποι αγώνες, ούτε η ανατολή του Κυνός, ούτε η φλόγωση του Σειρίου, ούτε τα ύψη των απότομων και δυσπρόσιτων βουνών, ούτε η στενή και ανηφορική οδοιπορία, ούτε τίποτε άλλο από όλα αυτά, γι' αυτό εμείς, οι υπήκοοί σου, σου απευθύνουμε αυτές τις κατευόδιες φωνές: Είθε να σου αποστείλει ο Κύριος βοήθεια από το Άγιό Του, εξομαλύνοντας τα όρη, καθιστώντας τα δυσκολοδιάβατα εύκολα, συντρίβοντας χάλκινες πύλες και σπάζοντας σιδερένιους μοχλούς· την ημέρα ο ήλιος να μην σε κάψει, ούτε η σελήνη τη νύχτα· ας βρει η χείρα σου όλους τους εχθρούς σου, η δεξιά σου ας βρει όλους όσοι σε μισούν, ας γίνουν σαν το χνούδι μπροστά στον άνεμο, και ο άγγελος του Κυρίου ας τους καταδιώκει και ας τους συνθλίβει· ας επιπέσει πάνω τους φόβος και τρόμος. Διότι είναι έθνος που έχει χάσει τη σύνεση, που διέφθειρε τον εαυτό του με τα έργα του, έχει αποστατήσει από τον Θεό και Σωτήρα με την παραβίαση των όρκων και έχει πολλές φορές εξαπατήσει τον ισόθεο βασιλιά, και γενικώς αποτελούν σκεύη οργής, προετοιμασμένα για την απώλεια.

Και έχοντας λάβει το παιδί τέτοιου είδους γέννηση και από τις δύο πλευρές, είχε ανάλογη και προς τις δύο και την ανατροφή του, και από την πρώτη κιόλας ηλικία αναδείχθηκε θρέμμα της σοφίας, όχι τόσο της αισθητής όσο της νοητής μητέρας, έχοντας θηλάσει στον κατάλληλο καιρό το γάλα και των δύο. Διότι δεν έτυχε να έχει ιδιαίτερα επιδέξια φύση για την εύκολη αφομοίωση των πιο στοιχειωδών μαθημάτων της καθ' ημάς σοφίας· η υπερβολική του όμως επιμέλεια αναπλήρωνε το υστέρημα της φύσης του. Επιπλέον δε, εφηύρε και ένα πολύ σοφό τέχνασμα, πραγματικά άξιο της θείας χάρης που επρόκειτο να του δοθεί αργότερα, μέσω του οποίου ανόρθωσε την αδυναμία της φύσης του. Διότι, αφού ζήλωσε την πίστη της αιμορροούσας και πίστεψε χωρίς κανένα δισταγμό ότι, αν αγγίξει μόνο και αυτός το κράσπεδο των ιματίων του Ιησού, θα αποβάλει αμέσως την ασθένεια της φύσης του, όπως εκείνη την αρρώστια της, προσέρχεται κρυφά στην εκκλησία, και αφού τρύπωσε κάτω από την ιερή τράπεζα την ώρα που ο ιερέας επρόκειτο να τελέσει τη θεία μυσταγωγία, και παραμένοντας εκεί μέχρι την ολοκλήρωση της τελετής, αφού άγγιξε με το κεφάλι του το θείο πέπλο το οποίο ονομάζουμε ενδυτή, αποχώρησε έπειτα από εκεί κρυφά και πάλι, έχοντας λάβει τη χάρη ακριβώς όπως πίστεψε, σε τέτοιο βαθμό ώστε αμέσως να αποστηθίσει τη δεύτερη ωδή του Μωυσή με μία μόνο μελέτη.