Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 32:34

Άλλος αναφέρει: Αν και είναι εύκολο σε εσένα, ω Δέσποτα, να τους παραδώσεις στον θάνατο, εντούτοις ικετεύω να διασκορπιστούν ενόσω ζουν, να διαλυθεί η κακή τους συμφωνία και να γίνουν μέτοχοι των τιμωριών που έχεις αποταμιεύσει. Διότι έτσι στη μεγάλη ωδή του Μωυσή λέει ο ίδιος ο Θεός: «Ιδού, δεν έχουν συγκεντρωθεί όλα αυτά κοντά μου και δεν έχουν σφραγιστεί στους θησαυρούς μου; Την ημέρα της εκδικήσεως θα ανταποδώσω, στον καιρό που θα γλιστρήσει το πόδι τους». Και αυτό πάλι ο Σύμμαχος το ερμήνευσε ως εξής: «Θα χορτασθούν οι υιοί, και θα αφήσουν τα υπολείμματά τους στα νήπιά τους». Γνωρίζω, λέει, ότι τη δίκαιη τιμωρία σου δεν θα την επιφέρεις μόνο σε αυτούς, αλλά και στους υιούς και στους εγγονούς που μιμήθηκαν την πονηρία των προγόνων τους.

Ιδού, αυτά έχουν σφραγιστεί από εμένα, και αυτός είναι ένας απαράβατος νόμος ανταπόδοσης. Εσύ όμως ας ήσουν προσκολλημένος στους τοίχους, και στις πλάκες, και στις κομψές ψηφίδες, και στους μακρούς δρόμους και περιδρόμους, και ας έλαμπες και περίλαμπες από τον χρυσό, τον οποίο αλλού μεν σκόρπιζες σαν το νερό, αλλού δε θησαύριζες σαν την άμμο· αγνοώντας ότι είναι ανώτερη η πίστη στο ύπαιθρο από την πολυτελή ασέβεια, και ότι είναι περισσότεροι για τον Θεό οι τρεις που έχουν συναχθεί στο όνομα του Κυρίου, παρά οι πολλές μυριάδες εκείνων που αρνούνται τη Θεότητα. Ή μήπως θα προτιμήσεις όλους τους Χαναναίους από τον έναν Αβραάμ; ή και τους Σοδομίτες από τον έναν Λωτ; ή και τους Μαδιανίτες από τον Μωυσή, που ήταν πάροικοι και ξένοι; Τι θα πεις και για τους τριακόσιους του Γεδεών, οι οποίοι διέπρεψαν με ανδρεία, έναντι των χιλιάδων που έστρεψαν τα νώτα; τι θα πεις και για τους οικέτες του Αβραάμ, που ήταν λίγο περισσότεροι σε αριθμό από τους προηγούμενους, έναντι των πολλών βασιλέων και των μυριάδων του στρατού, τους οποίους, αν και ήταν λίγοι, καταδίωξαν και έτρεψαν σε φυγή; Εκείνο όμως πώς το εννοείς, ότι «Εάν γίνει ο αριθμός των υιών του Ισραήλ σαν την άμμο της θάλασσας, το υπόλειμμα θα σωθεί»; Τι θα πεις και για το, «Άφησα για τον εαυτό μου επτά χιλιάδες άνδρες, οι οποίοι δεν έκαμψαν το γόνυ στον Βάαλ»; Δεν έχουν έτσι τα πράγματα, δεν είναι έτσι. Δεν ευαρεστήθηκε ο Θεός με τους πολλούς.

«Διότι δεν είναι»: Πώς άλλωστε ήταν δυνατόν τα άλαλα και κωφά είδωλα να είναι όμοια με τον ζωντανό Θεό; «Οι δε εχθροί»: Εννοεί τους δαίμονες· διότι εξέπεσαν από τον Θεό. «Διότι από την άμπελο»: Δηλαδή είναι άκαρπη και στάχτη. «Και η κληματίδα»: <Γίναμε> καμένη και εντελώς μάταιη. «Η σταφυλή»: Διότι καρποφόρησε χολή, με την οποία πότισαν τον Χριστό. «Ο βότρυς»: Διότι τους προεσήμαινε το ξύδι και τη χολή, με τα οποία επρόκειτο να ποτίσουν τον δεσπότη του αμπελώνα. «Θυμός»: Διότι το ποτήριό τους, το οποίο κέρασαν στον ίδιο τους τον δεσπότη, ήταν γεμάτο από δηλητήριο και δόλο. «Όχι αυτά»: Δηλαδή, όλα αυτά [έχουν συγκεντρωθεί και] τα φυλάσσω για εσάς για την ημέρα της κρίσεως. «Και έχει σφραγιστεί»: Δηλαδή, φυλάσσεται για εσάς. «Σε ημέρα»: Όταν πρόκειται να δικάσω όλα τα έθνη. «Στον καιρό»: Εννοεί τον καιρό του πάθους, όταν θα απλώσουν τα χέρια τους πάνω στον Θεό που φανερώθηκε. «Διότι είναι εγγύς»: Εννοεί την παρουσία του Χριστού, στην οποία όσοι απίστησαν καταστράφηκαν. «Και παρίσταται»: Δηλαδή, έχει ήδη πλησιάσει και είναι έτοιμη. «Διότι θα κρίνει»: Κατά την ημέρα της δίκης. «Και για τους δούλους»: Όσοι πίστεψαν στην επιφάνειά του, σε αυτούς τότε θα βρει παρηγοριά. «Διότι τους είδε»: Με τον φόβο της κρίσεως· διότι τότε παραλύουν κυρίως οι Ιουδαίοι, βλέποντας ως κριτή αυτόν που σταύρωσαν. «Σε επαγωγή» (καταστροφή): <Να οδηγούνται στην κρίση και να ξηραίνονται από τον φόβο>. «Και είπε»: Αυτούς, λέει, που επικαλούσασταν για βοήθεια. «Στους οποίους»: Σε αυτούς, λέει, που είχατε τις ελπίδες σας.

Με τη χήρα που λέει ότι βρίσκεται στην πόλη, εννοεί την ίδια την Ιερουσαλήμ, η οποία είναι όντως χήρα, εγκαταλελειμμένη από τον τέλειο και επουράνιο Νυμφίο, η οποία επιζητεί εκδίκηση από θνητό άνθρωπο, σαν να αδικήθηκε από τον Χριστό. Αποκαλώντας Τον, λοιπόν, αντίδικό της και όχι Σωτήρα, αγνοώντας αυτό που ειπώθηκε από τον προφήτη Ιερεμία: «Επειδή απείθησαν στην αλήθεια, τότε θα μιλήσει σε αυτόν τον λαό και στην Ιερουσαλήμ πνεύμα πλάνης». Και ο Ησαΐας επίσης ομοίως: «Αυτόν τον λαό, επειδή δεν θέλησαν να πιουν το ύδωρ του Σιλωάμ που ρέει ήσυχα, αλλά τράβηξαν πάνω τους τον Ραασσών, τον βασιλιά των Ασσυρίων». Και ως βασιλιά των Ασσυρίων εννοεί συμβολικά τον Αντίχριστο, όπως λέει και ένας άλλος προφήτης: «Και αυτή θα είναι η ειρήνη από εμένα, όταν ο Ασσύριος επέλθει στη γη σας και πατήσει στα σύνορά σας». Και ο Μωυσής επίσης, προγνωρίζοντας ομοίως ότι ο λαός πρόκειται να απωθήσει και να απορρίψει τον αληθινό «Σωτήρα του κόσμου» και να συμπορευτεί με την πλάνη, επιλέγοντας επίγειο βασιλιά, αθετώντας τον επουράνιο, λέει: «Ιδού, δεν έχουν συγκεντρωθεί αυτά κοντά μου και δεν έχουν σφραγιστεί στους θησαυρούς μου;»

Και έχοντας λάβει το παιδί τέτοιου είδους γέννηση και από τις δύο πλευρές, είχε ανάλογη και προς τις δύο και την ανατροφή του, και από την πρώτη κιόλας ηλικία αναδείχθηκε θρέμμα της σοφίας, όχι τόσο της αισθητής όσο της νοητής μητέρας, έχοντας θηλάσει στον κατάλληλο καιρό το γάλα και των δύο. Διότι δεν έτυχε να έχει ιδιαίτερα επιδέξια φύση για την εύκολη αφομοίωση των πιο στοιχειωδών μαθημάτων της καθ' ημάς σοφίας· η υπερβολική του όμως επιμέλεια αναπλήρωνε το υστέρημα της φύσης του. Επιπλέον δε, εφηύρε και ένα πολύ σοφό τέχνασμα, πραγματικά άξιο της θείας χάρης που επρόκειτο να του δοθεί αργότερα, μέσω του οποίου ανόρθωσε την αδυναμία της φύσης του. Διότι, αφού ζήλωσε την πίστη της αιμορροούσας και πίστεψε χωρίς κανένα δισταγμό ότι, αν αγγίξει μόνο και αυτός το κράσπεδο των ιματίων του Ιησού, θα αποβάλει αμέσως την ασθένεια της φύσης του, όπως εκείνη την αρρώστια της, προσέρχεται κρυφά στην εκκλησία, και αφού τρύπωσε κάτω από την ιερή τράπεζα την ώρα που ο ιερέας επρόκειτο να τελέσει τη θεία μυσταγωγία, και παραμένοντας εκεί μέχρι την ολοκλήρωση της τελετής, αφού άγγιξε με το κεφάλι του το θείο πέπλο το οποίο ονομάζουμε ενδυτή, αποχώρησε έπειτα από εκεί κρυφά και πάλι, έχοντας λάβει τη χάρη ακριβώς όπως πίστεψε, σε τέτοιο βαθμό ώστε αμέσως να αποστηθίσει τη δεύτερη ωδή του Μωυσή με μία μόνο μελέτη.