Σκοπεῖτε γάρ, πόσον ἔχει πτῶμα τὸ λέγειν ποίημα τὸν τοῦ θεοῦ λόγον. λέγει που Σολομὼν ἐν τῷ Ἐκκλησιαστῇ, ὅτι «σύμπαν τὸ ποίημα ὁ θεὸς ἄξει εἰς κρίσιν, ἐν παντὶ παρεωραμένῳ, καὶ ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν». οὐκοῦν εἰ ποίημά ἐστιν ὁ λόγος, ἀχθήσεται καθ’ ὑμᾶς καὶ αὐτὸς εἰς κρίσιν; καὶ ποῦ λοιπὸν ἡ κρίσις κρινομένου τοῦ κριτοῦ; τίς δὲ τοῖς μὲν δικαίοις τὰς εὐλογίας δώσει, τοῖς δὲ ἀναξίοις τὰς ἐπιτιμίας ἑστηκότος τοῦ κυρίου καθ’ ὑμᾶς μετὰ πάντων ἐν κρίσει; ποίῳ δὲ καὶ νόμῳ κριθήσεται αὐτὸς ὁ νομοθέτης; ταῦτα τῶν ποιημάτων ἴδιά ἐστι, τὸ κρίνεσθαι, τὸ παρὰ τοῦ υἱοῦ εὐλογεῖσθαι καὶ ἐπιτιμᾶσθαι. φοβήθητε λοιπὸν τὸν κριτὴν καὶ πείσθητε τῷ Σολομῶνι λέγοντι. εἰ γὰρ σύμπαν τὸ ποίημα ἄξει ὁ θεὸς εἰς κρίσιν, ὁ δὲ υἱὸς οὐκ ἔστι τῶν κρινομένων, ἀλλὰ καὶ μᾶλλον συμπάντων τῶν ποιημάτων αὐτός ἐστιν ὁ κριτής, πῶς οὐ λαμπρότερον ἡλίου δείκνυται μὴ ποίημα ὢν ὁ υἱός, ἀλλὰ τοῦ πατρὸς ὁ λόγος, ἐν ᾧ τὰ ποιήματα γίνεταί τε καὶ κρίνεται; εἰ δ’, ὅτι γέγραπται «πιστὸν ὄντα», πάλιν ταράττει αὐτοὺς νομίζοντας ὡς ἐπὶ πάντων λέγεσθαι καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τὸ «πιστόν», ὅτι πιστεύων ἐκδέχεται τῆς πίστεως τὸν μισθόν, ὥρα καὶ διὰ τοῦτο πάλιν αὐτοὺς ἐγκαλεῖν Μωσεῖ μὲν λέγοντι· «ὁ θεὸς πιστὸς» καὶ «ἀληθινός», τῷ δὲ Παύλῳ γράφοντι· «πιστὸς ὁ θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε».
Μετάφραση
Αναλογιστείτε, λοιπόν, πόση πτώση συνεπάγεται το να αποκαλεί κανείς τον Λόγο του Θεού δημιούργημα. Λέει κάπου ο Σολομών στον Εκκλησιαστή ότι: «Ο Θεός θα φέρει σε κρίση κάθε δημιούργημα, μαζί με καθετί το κρυφό, είτε αγαθό είναι αυτό είτε πονηρό». Επομένως, εάν ο Λόγος είναι δημιούργημα, θα αχθεί και αυτός, σύμφωνα με εσάς, σε κρίση; Και πού, λοιπόν, θα υπάρχει η κρίση, όταν κρίνεται ο κριτής; Και ποιος θα δώσει στους μεν δικαίους τις ευλογίες, και στους αναξίους τις τιμωρίες, εάν ο Κύριος, όπως ισχυρίζεστε εσείς, παραστέκεται μαζί με όλους τους άλλους κατά την κρίση; Και με ποιον νόμο θα κριθεί ο ίδιος ο νομοθέτης; Αυτά είναι χαρακτηριστικά των δημιουργημάτων, το να κρίνονται, το να ευλογούνται και να τιμωρούνται από τον Υιό. Φοβηθείτε λοιπόν τον κριτή και πειστείτε στον Σολομώντα. Διότι, εάν ο Θεός θα φέρει σε κρίση κάθε δημιούργημα, και ο Υιός δεν συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων που κρίνονται, αλλά αντίθετα είναι ο ίδιος ο κριτής όλων των δημιουργημάτων, πώς δεν αποδεικνύεται πιο λαμπρά και από τον ήλιο ότι ο Υιός δεν είναι δημιούργημα, αλλά ο Λόγος του Πατρός, εντός του οποίου τα δημιουργήματα και πλάθονται και κρίνονται; Εάν, πάλι, επειδή έχει γραφτεί το «όντας πιστός», τούτο τους ταράζει, επειδή νομίζουν ότι το «πιστός» λέγεται για αυτόν με την ίδια έννοια που λέγεται για όλους, ότι δηλαδή πιστεύοντας εκδέχεται την ανταμοιβή της πίστεως, είναι ώρα εξαιτίας αυτού να εγκαλέσουν πάλι τον μεν Μωυσή που λέει: «Ο Θεός είναι πιστός» και «αληθινός», τον δε Παύλο που γράφει: «Πιστός είναι ο Θεός, ο οποίος δεν θα σας αφήσει να πειραστείτε περισσότερο από τις δυνάμεις σας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες