Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 32:50

Εξάλλου, τόσο πολύ ήταν προετοιμασμένοι για την αρετή της ανδρείας, ώστε κανένας απολύτως δεν θα μπορούσε να αμφιβάλλει γι' αυτό. Διότι ο μεν πατριάρχης Ιακώβ, αν και προηγουμένως απέφευγε τον Ησαύ, δεν φοβήθηκε την παρουσία του θανάτου, αλλά μάλλον εκείνη ακριβώς τη στιγμή ευλογούσε τον καθένα από τους πατριάρχες ανάλογα με την αξία του· ο δε μέγας Μωυσής, ενώ προηγουμένως κρυβόταν από τον Φαραώ και εξαιτίας του είχε αναχωρήσει στη Μαδιάμ, όταν άκουσε «πήγαινε στην Αίγυπτο», δεν φοβήθηκε, και όταν πάλι έλαβε την προσταγή «ανέβα στο όρος Αβαρίμ και τελεύτησε», δεν δείλιασε ώστε να μείνει πίσω, αλλά με προθυμία πορεύθηκε προς αυτό. Και ο μεν Δαβίδ, ενώ προηγουμένως απέφευγε τον Σαούλ, δεν φοβόταν να εκτίθεται στον κίνδυνο στους πολέμους υπέρ του λαού, αλλά και όταν τέθηκε ενώπιόν του η επιλογή μεταξύ θανάτου και φυγής, παρόλο που του ήταν επιτρεπτό να φύγει και να ζήσει, ο σοφός προτίμησε μάλλον τον θάνατο· ο δε μέγας Ηλίας, αν και παλαιότερα κρυβόταν από την Ιεζάβελ, δεν δείλιασε όταν άκουσε από το Πνεύμα να συναντήσει τον Αχαάβ και να ελέγξει τον Οχοζία. Ο δε Πέτρος, ο οποίος κρυβόταν από τον φόβο των Ιουδαίων, και ο απόστολος Παύλος, που καταβιβάστηκε μέσα σε κοφίνι και διέφυγε, όταν άκουσαν «πρέπει να μαρτυρήσετε στη Ρώμη», δεν ανέβαλαν την αναχώρηση, αλλά έφυγαν μάλλον χαρούμενοι. Και ο μεν, σαν να έσπευδε προς τους δικούς του, αγαλλιόταν ενώ οδηγούνταν στη σφαγή, ο δε δεν πτοήθηκε όταν έφθασε η ώρα, αλλά και καυχιόταν λέγοντας: «Διότι εγώ ήδη προσφέρομαι ως σπονδή, και ο καιρός της αναχωρήσεώς μου έφθασε».

Και ο Μωυσής είδε με αυτόν τον τρόπο από το όρος Αβαρίμ, δηλαδή το Αβαύ, τη γη της επαγγελίας· και άκουσε: «Δεν πρόκειται να εισέλθεις εκεί, εξαιτίας του παροξυσμού στο ύδωρ της αντιλογίας». Ο δε Ααρών πέθανε σε ηλικία εκατόν είκοσι τριών ετών, το τεσσαρακοστό έτος της Εξόδου, τον πέμπτο μήνα. Εκείνοι δε που απεστάλησαν για να κατασκοπεύσουν τη γη, στάλθηκαν με προσταγή του Κυρίου, ένας άνδρας από κάθε φυλή· τα δε ονόματά τους είναι τα εξής: από τη φυλή Ρουβίμ ο Σαλαμιήλ, υιός του Ζακχούρ· από τη φυλή Συμεών ο Σαφάτ, υιός του Σουρεί· από τη φυλή Ιούδα ο Χαλέβ, υιός του Ιεφονή· από τη φυλή Ισαχάρ ο Ιλαάλ, υιός του Ιωσήφ· από τη φυλή Εφραίμ ο Ναυσής, υιός του Ναυή· από τη φυλή Βενιαμίν ο Φαλτείν, υιός του Ραφού· από τη φυλή Ζαβουλών ο Γουδιήλ, υιός του Σουδί· από τη φυλή Ιωσήφ, εκ των υιών του Μανασσή, ο Γαδδί, υιός του Σουσσί· από τη φυλή Δαν ο Αμίης, υιός του Γαμαί· από τη φυλή Ασήρ ο Σαθούρ, υιός του Μιχαήλ· από τη φυλή Νεφθαλείμ ο Ναβί, υιός του Ναβί· από τη φυλή Γαδ ο Γαδδιδουδιήλ, υιός του Μαχί. Ο δε τόπος από τον οποίο απεστάλησαν είναι η Φαράν και η Κάδης Βάρνη. Τότε ο Μωυσής μετονόμασε τον Ναυσή, τον υιό του Ναυή, σε Ιησού. Η δε εποχή κατά την οποία εστάλησαν ήταν τα μέσα της άνοιξης, όταν εμφανίζονται τα πρώιμα σταφύλια· ο δε χρόνος τον οποίο διέθεσαν κατασκοπεύοντας ανήλθε σε σαράντα ημέρες.

Κατέβα, κατέβα, Δέσποτα, ανταποδίδοντας στη μητέρα ως χρέος τα οφειλόμενα τροφεία. Άπλωσε τα θεία σου χέρια· δέξου τη μητρική ψυχή, εσύ που πάνω στον σταυρό παρέδωσες το πνεύμα στα πατρικά χέρια, και ψιθύρισέ της κάποιον γλυκό λόγο: Έλα, η καλή μου, η πλησίον μου, εσύ που με το κάλλος της παρθενίας ακτινοβολείς περισσότερο από τον ήλιο. Μου μετέδωσες από τα δικά σου· έλα, απόλαυσε μαζί μου τα δικά μου. Έλα, μητέρα, προς τον Υιό. Έλα, συμβασίλευσε με εκείνον που από εσένα έγινε πτωχός. Αναχώρησε, Δέσποινα, αναχώρησε, όχι κατά τον μωσαϊκό τρόπο «ανέβα και πέθανε». Αλλά μάλλον, πέθανε, και με αυτόν τον τρόπο ανέβαινε.