Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 33:17

Αυτοί λένε ότι ο όφις είναι η υγρή ουσία, όπως ακριβώς είπε και ο Θαλής ο Μιλήσιος, και ότι τίποτα απολύτως από τα όντα, αθάνατα ή θνητά, έμψυχα ή άψυχα, δεν μπορεί να συσταθεί χωρίς αυτόν. Επίσης, ότι τα πάντα υποτάσσονται σε αυτόν, και ότι αυτός είναι αγαθός, και ότι περιέχει μέσα του, όπως «στο κέρας του μονόκερω ταύρου», το κάλλος όλων των άλλων, και ότι προσδίδει την ωραιότητα σε όλα τα όντα σύμφωνα με τη δική τους φύση και συγγένεια. Σαν να διαπερνά τα πάντα, σαν «ποταμός που εκπορεύεται από την Εδέμ για να ποτίζει τον παράδεισο» και «χωρίζεται σε τέσσερις αρχές». Και λένε ότι η Εδέμ είναι ο εγκέφαλος, σαν να είναι δεμένος και σφιγμένος στους περιβάλλοντες χιτώνες του όπως στους ουρανούς, ενώ νομίζουν ότι παράδεισος είναι ο άνθρωπος μόνο ως προς το μέρος της κεφαλής του. Εξερχόμενος λοιπόν αυτός ο ποταμός από την Εδέμ —δηλαδή από τον εγκέφαλο— «χωρίζεται σε τέσσερις αρχές· και το όνομα του πρώτου ποταμού ονομάζεται Φεισών· αυτός είναι που περικυκλώνει όλη τη γη Ευιλάτ· εκεί λοιπόν υπάρχει το χρυσάφι· και το χρυσάφι της γης εκείνης είναι καλό· και εκεί υπάρχει ο άνθρακας και ο πράσινος λίθος»· αυτός, λέει, είναι ο οφθαλμός, καθώς μαρτυρεί τα λεγόμενα με την αξία και τα χρώματά του. Ενώ το «όνομα του δεύτερου ποταμού είναι Γεών· αυτός είναι που περικυκλώνει όλη τη γη της Αιθιοπίας»· αυτή, λέει, είναι η ακοή, όντας κάπως λαβυρινθώδης.

ΤΙΤΛΟΣ Θʹ. — Περί βασιλέως χρηστού και μισοπονήρου. «Θα αυξηθεί η βασιλεία του, θα καταφάει τα έθνη των εχθρών του, και τα πάχη τους θα εκμυζήσει, και με τα βέλη του θα καταβάλει τα έθνη.» «Τα κέρατά του είναι κέρατα μονοκέρωτος· με αυτά θα κερατίσει τα έθνη. Θα σε κολακεύσουν ψευδώς οι εχθροί σου, και εσύ θα πατήσεις πάνω στον τράχηλό τους.» «Ο Θεός έσωσε τον Δαβίδ σε όλα όσα πορεύθηκε, και ο Δαβίδ εφάρμοζε κρίση και δικαιοσύνη.» «Είπε ο Δαβίδ: Άφησέ τον να καταριέται, διότι του το είπε ο Θεός· ίσως επιβλέψει ο Κύριος στην ταπείνωσή μου, και μου ανταποδώσει αγαθά αντί γι' αυτήν την κατάρα.» «Και ο Σεμεΐ έπεσε με το πρόσωπό του ενώπιον του βασιλέως, και είπε προς τον βασιλέα: Ας μην μου καταλογίσει ο κύριος ανομία, και ας μην θυμηθείς όσα αδίκησε ο δούλος σου την ημέρα κατά την οποία αναχωρούσε ο κύριός μου ο βασιλεύς από την Ιερουσαλήμ, διότι αναγνώρισα εγώ ο δούλος σου, ότι αμάρτησα. Και του ορκίστηκε ο βασιλεύς: Δεν θα πεθάνεις.» «Κύριε, με τη δύναμή σου θα ευφρανθεί ο βασιλεύς», και τα λοιπά. «Ημέρα στις ημέρες του βασιλέως θα προσθέσεις», και τα λοιπά. «Θεέ, την κρίση σου δώσε στον βασιλέα, και την», και τα λοιπά. «Η τιμή του βασιλέως αγαπά την κρίση.» «Όπως η ορμή του νερού, έτσι η καρδιά του βασιλέως βρίσκεται στο χέρι του Θεού.» «Βδέλυγμα για τον βασιλέα είναι αυτός που πράττει κακά. Διότι με τη δικαιοσύνη εδραιώνεται ο θρόνος της εξουσίας. Δεκτά στον βασιλέα είναι τα δίκαια χείλη, και αγαπά τους ορθούς λόγους.»

Διότι και μέσω άλλου σημείου, φανερώνοντας τη δύναμη του μυστηρίου του σταυρού, ο Θεός είπε μέσω του Μωυσή στην ευλογία με την οποία ευλόγησε τον Ιωσήφ: Από την ευλογία του Κυρίου προέρχεται η γη του, από τα δώρα του ουρανού και τις δροσιές, και από τις πηγές της αβύσσου κάτωθεν, και στην ώρα τους τα γεννήματα από τις τροπές του ήλιου, και από τις συνόδους των μηνών, και από την κορυφή των αρχαίων ορέων, και από την κορυφή των βουνών, και από τα αέναα ποτάμια, και από την πληρότητα των καρπών της γης. Και τα ευάρεστα σε εκείνον που φανερώθηκε στη βάτο ας έλθουν στο κεφάλι του Ιωσήφ και στην κορυφή του. Δοξασμένος ανάμεσα στους αδελφούς ως πρωτότοκος, το κάλλος του είναι σαν του ταύρου, τα κέρατά του είναι κέρατα μονοκέρωτος, με αυτά θα κερατίσει ταυτόχρονα τα έθνη έως τα πέρατα της γης. Διότι κανείς δεν θα μπορούσε να πει και να αποδείξει ότι τα κέρατα του μονοκέρωτος ανήκουν σε κανένα άλλο πράγμα ή σχήμα, παρά μόνο στον τύπο που εικονίζει τον σταυρό. Διότι το ένα ξύλο είναι όρθιο, του οποίου το ανώτατο μέρος υψώνεται σαν κέρας, όταν προσαρμοστεί το άλλο ξύλο, και τα άκρα εκατέρωθεν φαίνονται σαν κέρατα που έχουν ενωθεί με το ένα κέρας. Και εκείνο που στερεώνεται στο μέσο εξέχει και αυτό σαν κέρας, πάνω στο οποίο αναπαύονται οι σταυρωμένοι, και βλέπεται και αυτό σαν κέρας που έχει σχηματιστεί και στερεωθεί μαζί με τα άλλα κέρατα. Και η φράση «Εν αυτοίς έθνη κερατιεί άμα έως απ' άκρου της γης» είναι δηλωτική του γεγονότος που έχει ήδη πραγματοποιηθεί τώρα σε όλα τα έθνη.