Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 34:7

Καθορίζει δε σε αυτό τα σχετικά με την ευλογία για όσους τηρούν τον νόμο και την κατάρα για όσους τον παραβαίνουν· ώστε η μεν ευλογία να απαγγέλλεται στο όρος Γαριζίν από τους εξής: τον Συμεών, τον Λευί, τον Ιούδα, τον Ισαχάρ, τον Ιωσήφ και τον Βενιαμίν· η δε κατάρα στο όρος Γαιβάλ από τον Ρουβίμ, τον Γαδ, τον Ασήρ, τον Ζαβουλών, τον Δαν και τον Νεφθαλείμ. Προς υπενθύμιση δε και διαρκή μελέτη, έγραψε κατόπιν προσταγής του Κυρίου τη μεγάλη Ωδή· ώστε, αφού τη μάθουν καλά και τη μελετούν πάντοτε, να μην ξεχάσουν τον Θεό. Και αφού ευλόγησε την κάθε φυλή και κατέγραψε την ευλογία, και αφού έθεσε τα χέρια του πάνω στον Ιησού του Ναυή, ώστε να τον αποδεχθούν σύμφωνα με την προσταγή του Θεού, ανέβηκε κατόπιν στο όρος Αβαρίμ, δηλαδή στο Αβαύ, και πέθανε εκεί σύμφωνα με τον λόγο του Κυρίου σε ηλικία 120 ετών, χωρίς να έχουν εξασθενήσει τα μάτια του, ούτε να έχει φθαρεί το πρόσωπό του· και κανείς δεν γνωρίζει τον τάφο του μέχρι τη σημερινή ημέρα.

Τι λέγει, λοιπόν, γι' αυτόν η ιστορία; Ότι πέθανε ο Μωυσής, ο υπηρέτης του Κυρίου, σύμφωνα με τον λόγο του Θεού, και κανείς δεν γνώρισε την ταφή του, και τα μάτια του δεν θάμπωσαν, και το πρόσωπό του δεν υπέστη φθορά. Διότι μέσα από αυτά διδασκόμαστε ότι, αφού πραγματοποίησε τόσα κατορθώματα, τότε αξιώνεται αυτού του υψηλού ονόματος, ώστε να ονομαστεί υπηρέτης του Θεού, πράγμα που ισοδυναμεί με το να πει κανείς ότι έγινε ανώτερος από όλα. Διότι κανένας δεν θα μπορούσε να υπηρετήσει τον Θεό, εάν δεν γινόταν ανώτερος από όλα όσα υπάρχουν στον κόσμο. Αυτό, εξάλλου, είναι γι' αυτόν και το τέλος του ενάρετου βίου που κατορθώνεται διά του λόγου του Θεού, το οποίο ακριβώς η ιστορία ονομάζει τελευτή· μια τελευτή ζωντανή, την οποία δεν διαδέχεται τάφος, την οποία δεν σκεπάζει τύμβος, και η οποία δεν επιφέρει θάμπωμα στα μάτια ούτε φθορά στο πρόσωπο.

Ως επιπλέον γνώρισμα αυτής της δουλείας, αναφέρει ο λόγος, είναι το να μην αμαυρωθεί ο οφθαλμός και να μη φθαρεί το πρόσωπο. Διότι ο οφθαλμός που βρίσκεται διαρκώς μέσα στο φως, πώς θα αμαυρωθεί από το σκοτάδι, από το οποίο έχει αποξενωθεί; Και εκείνος που κατόρθωσε την αφθαρσία σε όλη του τη ζωή, δεν επιδέχεται απολύτως καμία φθορά στον εαυτό του. Διότι εκείνος που έγινε αληθινά «κατ' εικόνα» Θεού και δεν παρεκτράπηκε πουθενά, φέρει επάνω του τα γνωρίσματα του θείου χαρακτήρα, και εναρμονίζεται σε όλα μέσω της ομοιώσεως προς το αρχέτυπο, στολίζοντας τη δική του ψυχή με το άφθαρτο, το αναλλοίωτο και το αμιγές από κάθε κακία.