Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 4:11

Αν όμως ο ίδιος έδωσε στον Μωυσή την ικανότητα να προγνωρίζει, πώς ο ίδιος δεν την είχε; Βεβαίως την έχει. Και εφόσον την έχει, όπως αποδείξαμε, είναι περιττό αυτό που γράφτηκε: «ενθυμήθηκε» και «μετανόησε» και το «θα κατεβώ να δω» και όλα τα παρόμοια· τα οποία, έχοντας προγνωστεί πριν γίνουν όπως ακριβώς επρόκειτο να συμβούν, με σοφή οικονομία λαμβάνουν αμετάκλητη την έκβαση. Το ότι εξάλλου δεν επιθύμησε θυσίες φαίνεται από το γεγονός ότι όσοι επιθύμησαν κρέας θανατώθηκαν αμέσως μόλις γεύτηκαν, και αφού θάφτηκαν, ο τάφος τους ονομάστηκε «βουνό επιθυμιών». Αυτός δε που εξ αρχής οργιζόταν με τη θυσία ζώων, μη θέλοντας να θυσιάζονται, δεν διέτασσε θυσίες σαν να τις επιθυμούσε, ούτε απαιτούσε απαρχές· διότι χωρίς τη θυσία ζώων ούτε θυσίες τελούνται ούτε απαρχές μπορούν να δοθούν. Πώς δε ήταν δυνατόν το σκοτάδι, ο γνόφος και η θύελλα να συνυπάρχουν (διότι και αυτό έχει γραφτεί) με Εκείνον που δημιούργησε καθαρό τον ουρανό, που έφτιαξε τον ήλιο για να φέγγει φως και που όρισε για όλα τα αναρίθμητα άστρα αμετάκλητη την τάξη των τροχιών τους; Έτσι, ω Σίμων, το χειρόγραφο του Θεού (εννοώ τον ουρανό) δείχνει καθαρή και σταθερή τη θέληση του Δημιουργού. Έτσι, οι συκοφαντικές φωνές κατά του Θεού που έκτισε τον ουρανό, ακυρώνονται και από τις αντίθετες φωνές που συνυπάρχουν με αυτές, και ελέγχονται από την ίδια την κτίση· διότι δεν γράφτηκαν από προφητικό χέρι, γι' αυτό και φαίνονται αντίθετες στο χέρι του Θεού, που έκτισε τα πάντα.

Διότι κατέβηκε ο Θεός των όλων με μορφή φωτιάς στο όρος Σινά, και φαίνονταν καπνοί και φλόγες να εκτινάσσονται ψηλά, προκαλώντας μεγάλο τρόμο σε όσους τα έβλεπαν. Ήταν δε σκοτάδι, και γνόφος, και θύελλα, και «φωνή σάλπιγγας αντηχούσε δυνατά». Τότε λοιπόν έντρομοι οι υιοί του Ισραήλ πλησίασαν λέγοντας στον μεσίτη και παιδαγωγό, ο οποίος ήταν ο Μωυσής: «Μίλησε εσύ σε εμάς, και ας μη μας μιλήσει ο Θεός, για να μην πεθάνουμε». Και ως απάντηση σε αυτά ο Θεός είπε: «Ορθά είναι όλα όσα είπαν. Θα αναδείξω σε αυτούς Προφήτη από τους αδελφούς τους, όπως εσένα, και θα θέσω τα λόγια μου στο στόμα του, και θα τους μιλήσει σύμφωνα με όλα όσα θα του παραγγείλω». Βλέπεις πώς από τα πολύ παλιά χρόνια το ιερό γράμμα προαναγγέλλει τον Χριστό; Αλλά και αν κάποιος ήθελε να διερευνήσει τις ίδιες τις σκιές του νόμου, θα βρει να περιγράφεται ο Χριστός και το μυστήριο που αναφέρεται σε Αυτόν. Γι' αυτό άλλωστε έλεγε στους Ιουδαίους: «Αν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε και σε εμένα, διότι εκείνος έγραψε για εμένα». Διότι το πλήρωμα του νόμου και των προφητών είναι ο Χριστός, μέσω του οποίου και μαζί με τον οποίο ανήκει η δόξα στον Θεό και Πατέρα μαζί με το Άγιο Πνεύμα νυν και αεί και στους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Διότι δεν θα γίνει ο άνθρωπος θηρίο, ούτε το θηρίο άνθρωπος. Το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα, τόσο για τα φυτά όσο και για τα άλλα· παραμένουν αμετάβλητα, αλλά υφίστανται εντός τους τις ίδιες μεταβολές και φθορές. Η θεία στάση, λοιπόν, με αυτήν την έννοια θα μπορούσε να λεχθεί, εφόσον τα πάντα υπόκεινται στον Θεό. Αναφέρεται επίσης μέσω της Γραφής του νόμου ότι συνέβη θεία κατάβαση στο όρος, κατά τον καιρό που νομοθετούσε, ώστε να δουν όλοι την ενέργεια του Θεού. Διότι αυτή η κατάβαση είναι σαφής· και για τα ζητήματα αυτά, λοιπόν, έτσι θα μπορούσε κανείς να τα εξηγήσει, εάν επιθυμεί να διαφυλάξει τον ορθό λόγο περί Θεού. Διότι δηλώνεται ότι «το όρος εκαίετο από πυρ», όπως αναφέρει η Νομοθεσία, επειδή είχε καταβεί ο Θεός, και υπήρχαν φωνές σαλπίγγων και πυρ που φλεγόταν ακαταμάχητα. Επειδή, ενώ όλο το πλήθος, όχι λιγότερο από εκατό μυριάδες, χωρίς να υπολογίζονται οι ανήλικοι, είχε συναχθεί ολόγυρα από το όρος, του οποίου η περίμετρος απαιτούσε όχι λιγότερο από πέντε ημέρες [για να την κυκλώσουν], σε κάθε σημείο του οπτικού τους πεδίου ολόγυρα σε όλους τους, έτσι όπως είχαν στρατοπεδεύσει, φαινόταν το πυρ να φλέγεται. Ώστε η κατάβαση να μην είναι τοπική· διότι ο Θεός βρίσκεται πανταχού. Αλλά έδειξε τη δύναμη του πυρός, η οποία είναι θαυμαστή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο επειδή καταναλίσκει τα πάντα, να φλέγεται ακαταμάχητα, χωρίς όμως να καταναλίσκει τίποτα, εκτός εάν της δινόταν η δυναμική ενέργεια από τον Θεό.

Αυτά είναι όσα υποστηρίζουν, για να το πούμε με λίγα λόγια, οι εκπρόσωποι των Σηθιανών διδασκαλιών. Η διδασκαλία τους συντίθεται από λέξεις φυσικές και από άλλες που έχουν ειπωθεί για διαφορετικά θέματα, τις οποίες μεταφέροντας στη δική τους διδασκαλία, τις ερμηνεύουν όπως προείπαμε. Λένε, μάλιστα, ότι και ο Μωυσής συμφωνεί με τη διδασκαλία τους, όταν λέει: «σκοτάδι και γνόφος και θύελλα» — διότι αυτοί, ισχυρίζονται, είναι οι τρεις λόγοι (αρχές)· ή όταν λέει ότι στον παράδεισο δημιουργήθηκαν τρεις: ο Αδάμ, η Εύα, το φίδι· ή όταν αναφέρει τρεις υιούς: τον Κάιν, τον Άβελ, τον Σηθ, και πάλι τρεις: τον Σημ, τον Χαμ, τον Ιάφεθ· ή όταν αναφέρει τρεις πατριάρχες: τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ· ή όταν λέει ότι δημιουργήθηκαν τρεις ημέρες πριν από τον ήλιο και τη σελήνη· ή όταν αναφέρει τρεις νόμους: τον απαγορευτικό, τον εφετικό, τον διατιμητικό. Απαγορευτικός νόμος είναι το: «από κάθε δέντρο στον παράδεισο μπορείτε ελεύθερα να φάτε, αλλά από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού δεν πρέπει να φάτε». Το να λέει: «έξελθε από τη γη σου και από τη συγγένειά σου, και έλα στη γη που θα σου δείξω», αυτός, λέει, είναι ο εφετικός νόμος· διότι σε όποιον το επιθυμεί (επιλέξει) είναι δυνατόν να εξέλθει, ενώ σε όποιον δεν το επιθυμεί, να μείνει. Διατιμητικός δε νόμος είναι αυτός που λέει: «δεν θα μοιχεύσεις, δεν θα φονεύσεις, δεν θα κλέψεις»· διότι έχει καθοριστεί η ποινή για το καθένα από τα αδικήματα.