Διαμαρτύρομαι ὑμῖν, φησιν, Ἰουδαῖοι, τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ὁ Μωϋσῆς, ὅτι ἐὰν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας καὶ ἐγκαταλίπητε Κύριον τὸν Θεόν, διασκεδασθήσεσθε εἰς πάντα τὰ ἔθνη. Ἦλθε τοίνυν Ἠσαΐας· ἔμελλεν ἡ ἀπειλὴ περατοῦσθαι. Οὐκ ἐδύνατο καλεῖν Μωϋσέα τὸν ἤδη τεθνηκότα οὐδὲ τοὺς τότε ἀκηκοότας· λοιπὸν τὰ στοιχεῖα καλεῖ, ἅπερ διαμαρτυρόμενος αὐτοῖς ἐκάλει καὶ ὁ Μωϋσῆς. Καίτοι γε ἐκεῖνος καὶ τὸν Ἀαρὼν ἐδύνατο καλεῖν εἰς μαρτυρίαν καὶ πολλοὺς ἄλλους· ἀλλὰ διὰ τοῦτο, φαίη ἄν, οὐκ ἐκάλεσα τούτους, ἐπειδήπερ ἔμελλον ἐκεῖνοι τελευτᾶν καὶ μὴ παρεῖναι μάρτυρες, ἐπειδὰν εἰς παρανομίαν ἐξέκλινεν ὁ Ἰσραήλ. Διὸ τὰ μένοντα στοιχεῖα εἰκότως εἰς μαρτυρίαν καλῶ. Οὕτω καὶ Ἠσαΐας ποιεῖ, οὐ διὰ τὰ εἰρημένα μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ διαλεχθεὶς τοῖς Ἰουδαίοις εὗρε μὴ ἀκούοντας αὐτοῦ, ἐπὶ τὰ στοιχεῖα στρέφεται καὶ μάρτυρας παραλαμβάνει αὐτοῦ. «Ἄκουε, οὐρανέ», σὺ γὰρ τὸ μάννα ἤνεγκας· «Ἐνωτίζου, γῆ», σὺ γὰρ τὴν ὀρτυγομήτραν ἔδωκας«. »Ἄκουε, οὐρανέ«, τὰ γὰρ ὑπὲρ φύσιν αὐτοῖς ἐχορήγησας· ἄνω καθ᾽ ὃν τρόπον ἐστερεώθης ἔμενες, καὶ μίμησιν οὐχ ὑπερεῖδες ἅλωνος. »Ἐνωτίζου, γῆ«, σὺ γὰρ κάτω ἦς, καὶ τράπεζαν αὐτοῖς παρετίθεις αὐτοσχέδιον.
Μετάφραση
Σας θέτω ως μάρτυρες, λέει ο Μωυσής, Ιουδαίοι, τον ουρανό και τη γη, ότι εάν εισέλθετε στη γη της επαγγελίας και εγκαταλείψετε τον Κύριο τον Θεό, θα σκορπιστείτε σε όλα τα έθνη. Ήλθε λοιπόν ο Ησαΐας· η απειλή επρόκειτο να πραγματοποιηθεί. Δεν μπορούσε να καλέσει τον Μωυσή που είχε ήδη πεθάνει ούτε εκείνους που είχαν ακούσει τότε· γι' αυτό καλεί τα στοιχεία της φύσης, τα οποία επικαλέστηκε ως μάρτυρες προς αυτούς και ο Μωυσής. Καίτοι εκείνος θα μπορούσε να καλέσει ως μάρτυρα και τον Ααρών και πολλούς άλλους· αλλά, θα μπορούσε να πει, δεν κάλεσα αυτούς για τον εξής λόγο, επειδή εκείνοι επρόκειτο να πεθάνουν και δεν θα ήταν παρόντες ως μάρτυρες όταν ο Ισραήλ εξέκλινε στην παρανομία. Γι' αυτό εύλογα καλώ ως μάρτυρες τα στοιχεία που παραμένουν. Έτσι πράττει και ο Ησαΐας, όχι μόνο για όσα αναφέρθηκαν, αλλά και επειδή, αφού μίλησε στους Ιουδαίους, διαπίστωσε ότι δεν τον άκουγαν, στρέφεται προς τα στοιχεία της φύσης και τα λαμβάνει ως μάρτυρές του. «Άκουε, ουρανέ», διότι εσύ έφερες το μάννα· «Δώσε προσοχή, γη», διότι εσύ έδωσες τα ορτύκια. «Άκουε, ουρανέ», διότι τους χορήγησες τα υπερφυσικά αγαθά· έμενες ψηλά με τον τρόπο που στερεώθηκες και δεν αρνήθηκες να μιμηθείς το αλώνι. «Δώσε προσοχή, γη», διότι εσύ βρισκόσουν κάτω και τους παρέθετες ένα αυτοσχέδιο τραπέζι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες