Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 4:32

Ενώ δε ο Μωυσής γράφει στην Ωδή: «Ρωτήστε για τις ημέρες που υπήρξαν πριν από εσένα, από την ημέρα που ο Θεός έκτισε τον άνθρωπο πάνω στη γη, και έως το άκρο του ουρανού»· ο Παύλος όμως, στην προς Κολοσσαείς επιστολή, λέει: «Ο οποίος είναι εικόνα του αόρατου Θεού, πρωτότοκος όλης της κτίσεως· διότι εν αυτώ κτίστηκαν τα πάντα, όσα είναι στους ουρανούς και όσα είναι πάνω στη γη, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχές είτε εξουσίες· τα πάντα έχουν κτιστεί δι' αυτού και εις αυτόν, και αυτός υπάρχει πριν από όλα».

Και ενώ ο Μωυσής γράφει στην ωδή: «Ρωτήστε για τις περασμένες ημέρες που υπήρξαν πριν από εσένα, από την ημέρα που ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο πάνω στη γη, και έως το άκρο του ουρανού», ο Παύλος στην προς Κολοσσαείς επιστολή λέει: «Ο οποίος είναι εικόνα του αόρατου Θεού, πρωτότοκος όλης της κτίσεως· διότι σε αυτόν δημιουργήθηκαν τα πάντα, τόσο στους ουρανούς όσο και πάνω στη γη, τα ορατά και τα αόρατα, είτε θρόνοι είτε κυριότητες είτε αρχές είτε εξουσίες· τα πάντα έχουν δημιουργηθεί δι’ αυτού και εις αυτόν, και αυτός υπάρχει πριν από όλα».

Τι κάνει λοιπόν, και πώς την επιλύει; Με τον ίδιο τρόπο που έλυσε και τα προηγούμενα. Διότι, όπως ακριβώς εκεί δεν εξέφρασε δικούς τους επαίνους, αλλά τις ευεργεσίες του Θεού, και όχι τα δικά τους κατορθώματα· επειδή το να ονομάζεται κάποιος Ιουδαίος, και να γνωρίζει το θέλημα του Θεού, και να διακρίνει το ορθό, δεν ήταν δικό τους κατόρθωμα, αλλά έργο της χάριτος του Θεού. Αυτό ακριβώς τους έλεγε επικριτικά και ο προφήτης: «Δεν έπραξε έτσι σε κανένα άλλο έθνος, και τα προστάγματά του δεν τους τα φανέρωσε»· και ο Μωυσής πάλι λέει: «Ρωτήστε αν έχει ξαναγίνει ποτέ τέτοιο πράγμα, αν άκουσε δηλαδή ποτέ έθνος φωνή ζωντανού Θεού μέσα από τη φωτιά, και έζησε»· αυτό ακριβώς κάνει και εδώ. Διότι, όπως ακριβώς, όταν μιλούσε για την περιτομή, δεν είπε ότι «Η περιτομή δεν ωφελεί σε τίποτα χωρίς τον ανάλογο βίο», αλλά «Η περιτομή ωφελεί με τον ενάρετο βίο», δηλώνοντας μεν το ίδιο πράγμα, αλλά με πιο ήπιο τρόπο· και πάλι: «Εάν όμως είσαι παραβάτης του νόμου», δεν είπε: «Δεν ωφελείσαι σε τίποτα εσύ που έχεις περιτμηθεί», αλλά: «Η περιτομή σου έχει γίνει ακροβυστία»· και μετά από αυτό πάλι: «Θα κρίνει», λέει, «η ακροβυστία όχι την περιτομή, αλλά εσένα τον παραβάτη του νόμου», προστατεύοντας (φειδόμενος) μεν τους θεσμούς του νόμου, αλλά επικρίνοντας τους ανθρώπους· έτσι κάνει και εδώ. Διότι, προβάλλοντας αυτή την αντίρρηση στον εαυτό του και λέγοντας: «Ποιο είναι λοιπόν το πλεονέκτημα του Ιουδαίου;», δεν απάντησε «Κανένα», αλλά συμπορεύτηκε με το επιχείρημα, και μέσα από τα επόμενα λόγια του πάλι το αναίρεσε, και απέδειξε ότι εξαιτίας αυτού του προβαδίσματος μάλιστα θα τιμωρηθούν. Και πώς γίνεται αυτό; Εγώ θα το εξηγήσω, φέρνοντας στο μέσο την αντίρρηση.