Ἀψευδῆ γὰρ ὅσα Θεὸς τοῖς ἀμφὶ τὸν Ἀβραὰμ ἐπηγγείλατο περὶ τοῦ τὸ γένος αὐξῆσαι πλήθει καὶ δόξῃ. Καὶ Μωϋσῆς δὲ πρὸς αὐτοὺς ἐν τῷ Δευτερονομίῳ φησί· Μὴ εἴπῃς, Διὰ τὰς δικαιοσύνας μου ἐξήγαγέ με Κύριος ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἀλλὰ διὰ τὸν ὅρκον, ὃν ὤμοσε τοῖς πατράσιν ὑμῶν. Ὁ γὰρ Θεὸς ποιῶν ἐστιν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν, ἅμα καὶ προτρεπόμενος τοῖς ἐξ αὐτῶν, ὅπως ἂν φυλάξωσι τὰ δικαιώματα αὐτοῦ. Καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς χώρας ἐθνῶν, καὶ πόνους λαῶν κατεκληρονόμησαν. Οὐ γὰρ μόνον τῆς Αἰγυπτίων ἠλευθέρωσε δουλείας, ἀλλὰ καὶ τὴν Χαναναίων αὐτοῖς ἐδωρήσατο γῆν, καὶ τῶν ἀλλοτρίων πόνων δεσπότας ἀπέφηνε, κἀκείνους κολάσας ἐνδίκως, καὶ τὰς οἰκείας ἐμπεδώσας ἐπαγγελίας. Ὅτι δὲ οὐκ ἀδίκως ἐξέβαλε τοὺς πρῴην τὴν Παλαιστίνην οἰκοῦντας, διδάσκει μὲν καὶ δι᾽ ὧν Ἰουδαίοις ἐνομοθέτησε, φυγεῖν κελεύσας τῆς ἐκείνων πολιτείας τὴν μίμησιν, διδάσκει δὲ καὶ τὰς πρὸς τὸν Ἀβραὰμ ἐπαγγελίας ποιούμενος, τί δήποτε δὲ μὴ εὐθὺς αὐτῷ δίδωσι τῆς γῆς ἐκείνης τὴν δεσποτείαν, ἀλλὰ παροικεῖν ἐπὶ πλεῖστον ἐᾷ· Οὔπω γὰρ, φησὶν, ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν Ἀμοῤῥαίων ἕως τοῦ νῦν, ἀντὶ τοῦ, οὐδέπω πανωλεθρίας τετολμήκασιν ἄξια· καὶ οὐ δίκαιον αὐτοῖς τὴν τιμωρίαν ἐπαγαγεῖν, οὐδὲ τῇ προγνώσει τῆς μείζονος ἁμαρτίας τῆς τιμωρίας τὴν ψῆφον ἐξενεγκεῖν, ἀλλὰ ἀναμεῖναι τῶν πραγμάτων τὸ τέλος.
Μετάφραση
Διότι είναι αψευδή όλα όσα υποσχέθηκε ο Θεός στον Αβραάμ και στους απογόνους του σχετικά με την αύξηση του γένους του σε πλήθος και δόξα. Και ο Μωυσής λέει προς αυτούς στο Δευτερονόμιο: «Μην πεις, εξαιτίας της δικαιοσύνης μου με έβγαλε ο Κύριος από τη γη της Αιγύπτου, αλλά εξαιτίας του όρκου, τον οποίο ορκίστηκε στους πατέρες σας». Διότι ο Θεός δείχνει έλεος σε χιλιάδες γενιές σε εκείνους που τον αγαπούν, προτρέποντας ταυτόχρονα και τους απογόνους τους να τηρούν τα προστάγματά του. Και τους έδωσε χώρες εθνών, και κληρονόμησαν τους κόπους των λαών. Διότι όχι μόνο τους ελευθέρωσε από τη δουλεία των Αιγυπτίων, αλλά τους δώρισε και τη γη των Χαναναίων και τους κατέστησε κυρίους των κόπων άλλων, τιμωρώντας και εκείνους δίκαια, και κατοχυρώνοντας τις δικές του υποσχέσεις. Το ότι δε δεν εξεδίωξε άδικα εκείνους που κατοικούσαν προηγουμένως στην Παλαιστίνη, το διδάσκει και μέσω όσων νομοθέτησε στους Ιουδαίους, προστάζοντάς τους να αποφεύγουν να μιμούνται τον τρόπο ζωής εκείνων, αλλά το διδάσκει και όταν έδινε τις υποσχέσεις στον Αβραάμ, εξηγώντας για ποιον λόγο δεν του δίνει αμέσως την κυριότητα εκείνης της γης, αλλά τον αφήνει να παροικεί για πάρα πολύ καιρό: «Διότι», λέει, «δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί μέχρι τώρα οι αμαρτίες των Αμορραίων», πράγμα που σημαίνει ότι δεν είχαν διαπράξει ακόμη έργα άξια ολοκληρωτικής καταστροφής· και δεν ήταν δίκαιο να τους επιφέρει την τιμωρία, ούτε με βάση την πρόγνωση της μεγαλύτερης αμαρτίας να εκδώσει την απόφαση της τιμωρίας, αλλά έπρεπε να αναμείνει την ολοκλήρωση των πράξεων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες