Τοιούτου δὲ ὄντος, ὡς εἰπεῖν τύπῳ, καὶ τηλικούτου, μικροῦ καὶ 〈παμ〉μεγέθους, κατ᾽ ἐκείνους τοῦ θεοῦ, γέγονεν ὁ κόσμος, ὡς ἐκείνοις δοκεῖ, τοιοῦτόν τινα τρόπον· ἁπαλῶν 〈ἤδη〉 γενομένων (τ)ῶν κλάδων τῆς συκῆς προῆλθε 〈τὰ〉 φύλλα, ὥσπερ ἔστιν ὁρ〈ᾶν τῷ βουλ〉ομένῳ, (ἑ)πομένως δὲ ὁ καρπός, ἐν ᾧ τὸ ἄπειρον καὶ [τὸ] ἀνεξαρίθμητον θησαυριζόμενον φυλάσσεται σπέρμα συκῆς. τρία οὖν εἶναι δοκοῦμεν τὰ πρώτως ὑπὸ τοῦ σπέρματος γενόμενα τοῦ συκίνου· πρέμνον, ὅπερ ἐστὶν ἡ συκῆ, 〈καὶ〉 φύλλα καὶ καρπόν, τὸ σῦκον, ὡς προειρήκαμεν· οὕτως, φησί, τρεῖς γεγόνασιν αἰῶνες ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς, τῶν ὅλων ἀρχαί. καὶ τοῦτο, φησίν, οὐκ ἐσιώπησεν οὐδὲ Μωϋσῆς, λέγων ὅτι οἱ λόγοι τοῦ θεοῦ τρεῖς εἰσιν· «σκότος, γνόφος, θύελ〈λ〉α, καὶ οὐ προσέθηκεν»· οὐδὲν γάρ, φησίν, ὁ θεὸς τοῖς τρισὶ προσέθηκεν αἰῶσιν, ἀλλ᾽ αὐτοὶ πάντα τοῖς γενητοῖς πᾶσιν ἐπήρκεσαν καὶ ἐπαρκοῦσι· μένει δὲ ὁ θεὸς αὐτὸς καθ᾽ ἑαυτόν, πολὺ τῶν τριῶν αἰώνων κεχωρισμένος.
Μετάφραση
Εφόσον λοιπόν ο Θεός είναι τέτοιος, για να το πούμε σχηματικά, και τόσος, μικρός και παμμέγιστος, σύμφωνα με αυτούς, ο κόσμος δημιουργήθηκε, όπως νομίζουν, με κάποιον τέτοιο τρόπο: όταν πλέον έγιναν απαλά τα κλαδιά της συκιάς, βγήκαν τα φύλλα, όπως μπορεί να δει όποιος επιθυμεί, και ακολούθως ο καρπός, μέσα στον οποίο φυλάσσεται αποθησαυρισμένο το άπειρο και αναρίθμητο σπέρμα της συκιάς. Θεωρούμε λοιπόν ότι τρία είναι αυτά που δημιουργήθηκαν πρώτα από το σπέρμα της συκιάς: ο κορμός, που είναι η ίδια η συκιά, τα φύλλα και ο καρπός, το σύκο, όπως προείπαμε. Έτσι, λέει, δημιουργήθηκαν τρεις αιώνες από την πρώτη αρχή, οι αρχές των πάντων. Και αυτό, λέει, δεν το αποσιώπησε ούτε ο Μωυσής, λέγοντας ότι οι λόγοι του Θεού είναι τρεις: «σκοτάδι, γνόφος, θύελλα, και δεν προσέθεσε τίποτε». Διότι, λέει, ο Θεός δεν προσέθεσε τίποτε στους τρεις αιώνες, αλλά αυτοί από μόνοι τους κάλυψαν και καλύπτουν πλήρως όλα τα δημιουργήματα. Ο Θεός όμως παραμένει μόνος του, καθ' εαυτόν, όντας πολύ αποχωρισμένος από τους τρεις αιώνες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες