Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 6:11

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

οἰκίας πλήρεις πάντων ἀγαθῶν ἃς οὐκ ἐνέπλησας, λάκκους λελατομημένους, οὓς οὐκ ἐξελατόμησας, ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας, οὓς οὐ κατεφύτευσας, καὶ φαγὼν καὶ ἐμπλησθεὶς

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Διὸ καὶ ὁ προφήτης Δαυῒδ μακάριον ἐκεῖνον ἐκάλεσε τὸν ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου μελετῶντα ἡμέρας καὶ νυκτός· καὶ ὁ μακάριος δὲ Μωϋσῆς, παιδεύων τὸ τῶν Ἰουδαίων ἔθνος, ἐδίδασκεν αὐτοὺς λέγων, Φαγὼν καὶ πιὼν, καὶ ἐμπλησθεὶς, μνήσθητι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. Ὁρᾷς πῶς καὶ τότε μάλιστα προσήκει, μετὰ τὴν τῆς τροφῆς ἀπόλαυσιν, τὴν πνευματικὴν ἑστίασιν ἑαυτοῖς παρατιθέναι, ἵνα μηδὲ μετὰ τὴν πλησμονὴν τῆς σωματικῆς τροφῆς ῥᾳθυμήσαντα ἡ ψυχὴ εἰς ὄλεθρόν τινα ἐκπέσῃ, καὶ χώραν δῷ ταῖς τοῦ διαβόλου μηχαναῖς, πάντα καιρὸν ἐπιτηροῦντος καὶ βουλομένου καιρίαν ἡμῖν δοῦναι τὴν πληγήν; Καὶ πάλιν δὲ ἑτέρωθι ἔλεγεν ὁ αὐτὸς οὗτος προφήτης· Κοιταζόμενοι καὶ διανιστάμενοι μνημονεύετε Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν. Εἶδες πῶς οὐδέποτε ἡμᾶς προσήκει τὴν μνήμην ταύτην ἐκβαλεῖν τῆς ψυχῆς, ἀλλ᾽ ἐγκεκολαμμένην ἔχειν τῷ συνειδότι, καὶ διηνεκῶς ἐναγωνίους εἶναι, καὶ μηδέποτε ἀνακωχὴν ἑαυτοῖς παρέχειν, ἀλλὰ τὴν μανίαν εἰδότας τοῦ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἔχθραν ἀραμένου, νήφειν καὶ ἐγρηγορέναι, καὶ ἀποτειχίζειν αὐτῷ τὰς ἐφόδους, καὶ μηδέποτε ἀμελεῖν τροφῆς πνευματικῆς; τοῦτο γὰρ ἡμῶν ἡ σωτηρία, τοῦτο ὁ πλοῦτος ὁ πνευματικὸς, τοῦτο ἡ ἀσφάλεια.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και ο προφήτης Δαβίδ ονόμασε μακάριο εκείνον που μελετά τον νόμο του Κυρίου ημέρα και νύχτα. Και ο μακάριος Μωυσής επίσης, παιδαγωγώντας το έθνος των Ιουδαίων, τους δίδασκε λέγοντας: «Αφού φας και πιεις και χορτάσεις, να θυμηθείς Κύριο τον Θεό σου». Βλέπεις πώς και τότε μάλιστα αρμόζει, μετά την απόλαυση της τροφής, να παραθέτουμε στον εαυτό μας την πνευματική εστίαση, για να μην εκπέσει η ψυχή σε κάποιον όλεθρο λόγω ραθυμίας μετά τον κορεσμό από τη σωματική τροφή, δίνοντας έτσι έδαφος στις μηχανουργίες του διαβόλου, ο οποίος καιροφυλακτεί συνεχώς και επιθυμεί να μας καταφέρει καίριο πλήγμα; Και πάλι σε άλλο σημείο έλεγε αυτός ο ίδιος προφήτης: «Όταν πλαγιάζετε και όταν σηκώνεστε, να θυμάστε Κύριο τον Θεό σας». Είδες πώς δεν πρέπει ποτέ να αποβάλλουμε αυτή τη μνήμη από την ψυχή μας, αλλά να την έχουμε βαθιά χαραγμένη στη συνείδηση, να αγωνιζόμαστε διαρκώς και να μην παραχωρούμε ποτέ ανακωχή στον εαυτό μας, αλλά αντίθετα, γνωρίζοντας τη μανία εκείνου που κήρυξε την εχθρότητα εναντίον μας, να βρισκόμαστε σε νήψη και εγρήγορση, να υψώνουμε τείχος απέναντι στις επιθέσεις του και να μην αμελούμε ποτέ την πνευματική τροφή; Διότι αυτή είναι η σωτηρία μας, αυτός είναι ο πνευματικός πλούτος, αυτή είναι η ασφάλεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μετάνοιαν
Τὸ μὲν γὰρ κακῶς πράττοντας συστέλλεσθαι καὶ ταπεινοῦσθαι καὶ πολλὴν εὐλάβειαν ἐπιδείκνυσθαι, θαυμαστὸν οὐδέν· αὕτη γὰρ ἡ τῶν πειρασμῶν φύσις καὶ τοὺς λιθίνην ἔχοντας καρδίαν καταναγκάζει τοῦτο ποιεῖν, τὸ λυπεῖσθαι· ψυχῆς δέ ἐστιν εὐλαβοῦς, καὶ τὸν Θεὸν ἐχούσης διηνεκῶς πρὸ ὀφθαλμῶν, καὶ μετὰ τὴν τῶν πειρασμῶν ἀπαλλαγὴν μηδέποτε εἰς λήθην ἐμπεσεῖν· ὅπερ Ἰουδαῖοι συνεχῶς ἔπασχον. Διὸ καὶ σκώπτων αὐτοὺς ὁ προφήτης ἔλεγεν· Ὅταν ἀπέκτεινεν αὐτοὺς, τότε ἐζήτουν αὐτὸν, καὶ ἐπέστρεφον, καὶ ὤρθριζον πρὸς τὸν Θεόν. Καὶ Μωϋσῆς δὲ αὐτοῖς τοῦτο αὐτὸ συνειδὼς, παρῄνει συνεχῶς λέγων· Φαγὼν καὶ πιὼν καὶ ἐμπλησθεὶς, πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἐπιλάθῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. Τοῦτο γοῦν καὶ ἐγένετο· Ἔφαγε γὰρ, φησὶν, Ἰακὼβ, καὶ ἐλιπάνθη, καὶ ἐπαχύνθη, καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἠγαπημένος. Διόπερ οὐ διὰ τοῦτο χρὴ θαυμάζειν τοὺς ἁγίους, ὅτι τῆς θλίψεως αὐτῆς ἀκμαζούσης, οὕτως ἦσαν εὐλαβεῖς καὶ φιλόσοφοι, ἀλλ᾽ ὅτι καὶ τοῦ χειμῶνος παρελθόντος καὶ γαλήνης γινομένης, ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἔμενον ἐπιεικείας καὶ σπουδῆς. Καὶ ἵππον δὲ ἐκεῖνον θαυμάζειν μάλιστα χρὴ τὸν χωρὶς χαλινοῦ δυνάμενον εὔρυθμα βαδίζειν· ἂν δὲ, κημοῦ καὶ χαλινοῦ κατέχοντος αὐτὸν, εὐτακτῇ, θαυμαστὸν οὐδέν· οὐ γὰρ τῇ εὐγενείᾳ τοῦ ζώου, ἀλλὰ τῇ ἀνάγκῃ τοῦ χαλινοῦ τὴν εὐταξίαν λογίσασθαι χρή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το να συστέλλονται, να ταπεινώνονται και να επιδεικνύουν πολλή ευλάβεια όσοι κακοπαθούν, δεν είναι καθόλου θαυμαστό. Αυτή είναι άλλωστε η φύση των πειρασμών, που αναγκάζει ακόμη και αυτούς που έχουν λίθινη καρδιά να το πράττουν αυτό, δηλαδή να συντρίβονται. Είναι όμως γνώρισμα ψυχής ευλαβούς, η οποία έχει τον Θεό διαρκώς μπροστά στα μάτια της, να μην παραδίδεται ποτέ στη λήθη, ακόμη και μετά την απαλλαγή της από τους πειρασμούς· πράγμα το οποίο πάθαιναν συνεχώς οι Ιουδαίοι. Γι' αυτό και ο προφήτης, ελέγχοντάς τους, έλεγε: «Όταν τους θανάτωνε, τότε τον αναζητούσαν, και επέστρεφαν, και από τα χαράματα αναζητούσαν τον Θεό». Και ο Μωυσής, γνωρίζοντας καλά αυτό το χαρακτηριστικό τους, τους συμβούλευε συνεχώς λέγοντας: «Αφού φας και πιεις και χορτάσεις, πρόσεχε τον εαυτό σου, μήπως ξεχάσεις τον Κύριο τον Θεό σου». Αυτό ακριβώς και συνέβη. Διότι, λέει η Γραφή, «έφαγε ο Ιακώβ, πάχυνε, χόντρυνε, και κλώτσησε ο αγαπημένος». Επομένως, δεν πρέπει να θαυμάζουμε τους αγίους απλώς διότι, την ώρα που βρισκόταν στην ακμή της η θλίψη, ήταν τόσο ευλαβείς και διατηρούσαν φιλοσοφημένη στάση, αλλά διότι, ακόμη και όταν παρήλθε ο χειμώνας των δοκιμασιών και επήλθε γαλήνη, παρέμεναν στην ίδια πραότητα και πνευματική προθυμία. Όπως άλλωστε πρέπει κανείς να θαυμάζει περισσότερο εκείνο το άλογο που μπορεί να βαδίζει ρυθμικά χωρίς χαλινάρι· αν όμως είναι υπάκουο επειδή το συγκρατεί το φίμωτρο και το χαλινάρι, δεν υπάρχει σε αυτό τίποτε το θαυμαστό. Διότι την ευταξία αυτή δεν πρέπει να την αποδώσουμε στην ευγένεια του ζώου, αλλά στον καταναγκασμό του χαλιναριού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Κεφάλαια θεολογικά καὶ οικονομικά
Οἱ ὀρθῶς μετ’ εὐσεβείας τοῖς οὖσι προσβάλλοντες καὶ μηδένα φιλενδειξίας τρόπον ἐπινοοῦντες εὑρήσουσι προϋπαντώσας αὐτοῖς τὰς τῶν ὄντων παμφαεῖς θεωρίας ἀκριβεστάτην αὐτοῖς ἐμποιούσας ἑαυτῶν τὴν κατάληψιν· πρὸς οὓς ὁ νόμος φησίν· εἰσελθόντες κληρονομήσατε πόλεις μεγάλας καὶ καλὰς καὶ οἰκίας πλήρεις πάντων ἀγαθῶν, ἃς οὐκ ᾠκοδομήσατε, καὶ λάκκους λελατομημένους, οὓς οὐκ ἐλατομήσατε, καὶ ἀμπελῶνας καὶ ἐλαιῶνας, οὓς οὐκ ἐφυτεύσατε. ὁ γὰρ μὴ ἑαυτῷ ζῶν, ἀλλὰ τῷ Θεῷ, πάντων γίνεται πλήρης τῶν θείων χαρισμάτων τῶν τέως διὰ τὴν ἐπικειμένην τῶν παθῶν ὄχλησιν μὴ φαινομένων. κβ. Ὥσπερ διχῶς ἡ αἴσθησις λέγεται, ἡ μὲν καθ’ ἕξιν, ἥτις καὶ κοιμωμένων ἡμῶν ἐστι μηδενὸς ἀντιλαμβανομένη τῶν ὑποκειμένων, ἧς οὐδὲν ὄφελος μὴ πρὸς ἐνέργειαν τεινομένης, ἡ δὲ κατ’ ἐνέργειαν, δι’ ἧς ἀντιλαμβανόμεθα τῶν αἰσθητῶν, οὕτω καὶ ἡ γνῶσις διττή, ἡ μὲν ἐπιστημονικὴ καθ’ ἕξιν μόνους τοὺς λόγους ἀναλεγομένη τῶν ὄντων, ἧς οὐδὲν ὄφελος μὴ πρὸς τὴν τῶν ἐντολῶν ἐνέργειαν ἐκτεινομένης, ἡ δὲ κατ’ ἐνέργειαν πρακτικὴν αὐτὴν ἀληθῆ διὰ τῆς πείρας τῶν ὄντων κομίζουσα τὴν κατάληψιν. κγ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτοί που προσεγγίζουν τα όντα ορθά και με ευσέβεια, και δεν επινοούν κανέναν τρόπο επίδειξης, θα βρουν να τους προϋπαντούν οι ολόλαμπρες θεωρίες των όντων, δημιουργώντας τους την ακριβέστατη κατανόησή τους. Προς αυτούς λέει ο Νόμος: αφού εισέλθετε, θα κληρονομήσετε πόλεις μεγάλες και ωραίες και οικίες γεμάτες από όλα τα αγαθά, τις οποίες δεν χτίσατε, και λαξευμένα πηγάδια τα οποία δεν λαξεύσατε, και αμπελώνες και ελαιώνες τους οποίους δεν φυτέψατε. Διότι εκείνος που δεν ζει για τον εαυτό του, αλλά για τον Θεό, γίνεται πλήρης όλων των θείων χαρισμάτων, τα οποία έως τότε δεν φαίνονταν εξαιτίας της πιεστικής όχλησης των παθών. κβ. Όπως ακριβώς η αίσθηση νοείται με δύο τρόπους, η μεν ως έξη, η οποία υπάρχει και όταν εμείς κοιμόμαστε, χωρίς να αντιλαμβάνεται τίποτε από τα υποκείμενα πράγματα, και από την οποία δεν υπάρχει κανένα όφελος αν δεν τείνει προς την ενέργεια, η δε ως ενέργεια, μέσω της οποίας αντιλαμβανόμαστε τα αισθητά, έτσι και η γνώση είναι διπλή: η μία είναι η επιστημονική γνώση ως έξη, η οποία απλώς αναλογίζεται τους λόγους των όντων, και από την οποία δεν προκύπτει κανένα όφελος αν δεν επεκτείνεται προς την έμπρακτη ενέργεια των εντολών, η δε άλλη είναι αυτή κατά την πρακτική ενέργεια, η οποία αποφέρει την ίδια την αληθινή κατανόηση μέσω της πείρας των όντων. κγ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες