Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 7:2

«Σε σένα όμως δεν έδωσε τέτοιο δικαίωμα ο Κύριος ο Θεός σου.» Και αυτά μεν τα λέει ο νόμος. Επειδή όμως παρασύρονταν εύκολα και ήταν πάρα πολύ έτοιμοι για αποστασία, και είναι προφανές ότι εννοείται η αποστασία από τον Θεό, θέσπισε επιπλέον νόμο, λέγοντας: «Εάν σε εισαγάγει ο Κύριος ο Θεός σου στη γη, στην οποία πηγαίνεις για να την κληρονομήσεις, και εξολοθρεύσει έθνη μεγάλα, και πολλά και ισχυρά από μπροστά σου (τον τάδε, λέει, και τον τάδε), και τους παραδώσει ο Κύριος ο Θεός σου στα χέρια σου, και τους πατάξεις.»

«Θα τους εξολοθρεύσεις ολοκληρωτικά, δεν θα συνάψεις διαθήκη μαζί τους, ούτε θα τους σπλαχνιστείς, ούτε θα συμπεθεριάσεις μαζί τους· την κόρη σου δεν θα τη δώσεις στον γιο του, και την κόρη του δεν θα την πάρεις για τον γιο σου· διότι θα απομακρύνει τον γιο σου από εμένα, και θα λατρεύσει άλλους θεούς· και ο Κύριος θα οργιστεί με θυμό εναντίον σας, και θα σε εξολοθρεύσει γρήγορα». Διότι ο Θεός επινόησε κάθε τρόπο ασφαλείας γι' αυτούς, και όπως λέει η ιερή Γραφή, έδωσε Νόμο για βοήθεια. Αυτοί όμως, αδιαφορώντας για τόσο σεπτά προστάγματα, στράφηκαν παραλόγως σε οτιδήποτε αντίθετο προς τα εντεταλμένα. Διότι επιδίδονταν σε οιωνοσκοπίες και ψευδομαντείες και προσπαθούσαν να μάθουν τη γνώση των μελλούμενων από εκείνους που υπηρετούσαν τα είδωλα, αν και επιτιμούσαν τους αγίους προφήτες λέγοντάς τους: «Να μιλάτε σε εμάς, και να μας αναγγέλλετε άλλη πλάνη». Συζούσαν επίσης με τις κόρες των γειτονικών εθνών, παρότι ο νόμος είχε απαγορεύσει αυτή την πράξη. Και αφού έβαλαν παράνομα στα σπίτια τους γυναίκες πονηρές και θεομίσητες, αναθρεμμένες με τα έθιμα της ειδωλολατρίας, έγιναν πατέρες αλλότριων παιδιών, τα οποία και ανατρέφονταν με τα έθιμα των μητέρων τους, μην κάνοντας ούτε την παραμικρή προσπάθεια, ας πούμε, να γνωρίσουν τον νόμο του Μωυσή. Γι' αυτόν τον λόγο λέει, ότι η χώρα τους γέμισε, όπως εξαρχής, με οιωνοσκοπίες σαν των αλλοφύλων, και τους γεννήθηκαν αλλόφυλα τέκνα.

«Δεν θα συνάψεις μαζί τους διαθήκη, ούτε θα τους σπλαχνιστείς, ούτε θα συμπεθερέψεις μαζί τους. Την κόρη σου δεν θα τη δώσεις στον γιο του, και την κόρη του δεν θα την πάρεις για τον γιο σου, διότι θα απομακρύνει τον γιο σου από εμένα, και θα λατρεύσει άλλους θεούς.» Ασφαλής, λοιπόν, είναι ο νόμος. «Διότι δεν θα συνάψεις», λέει, «διαθήκη μαζί τους·» επειδή είναι ασύμβατο και ασύνδετο το βέβηλο με το αγιασμένο, αυτό που βρίσκεται στην ομίχλη και στο σκοτάδι με το πεφωτισμένο, το απαράδεκτο με το αποδεκτό· αυτό που αποβάλλεται από την ιερή και θεία σκηνή με αυτόν που εισέρχεται σε αυτήν. ΠΑΛΛ. Έπειτα, ποια είναι η πρόνοια του νόμου; Και για ποιον λόγο διαχωρίζει εντελώς το καθαρό από το βέβηλο, ακόμη κι αν κάποιος βρισκόταν σε καλό επίπεδο αρετής; ΚΥΡ. Επειδή, φίλε μου, είναι πάρα πολύ μεγάλος ο φόβος· μήπως τυχόν ακόμη και αυτό που φαίνεται να στέκεται ορθά, υποστεί ακατάλληλο κλονισμό και παρεκκλίνει από το πρέπον, πιεζόμενο ίσως από κάποιον, ή από διεγερτική ηδονή, ή από την έμφυτη ροπή της φύσης, η οποία ωθεί προς την αμαρτία. Διότι πάντοτε ρέπει κάπως προς το κακό, όπως μας μαρτυρεί και ο θείος λόγος: «Διότι είναι προσηλωμένη», λέει, «η διάνοια του ανθρώπου στα πονηρά από τα νιάτα του.» Θα μπορούσα να σου παραθέσω, αν το θέλεις, ως ξεκάθαρη απόδειξη, όλα όσα λέγεται ότι υπέστη η κόρη του Ιακώβ. ΠΑΛΛ. Τη Δείνα προφανώς εννοείς· διότι έτσι νομίζω. ΚΥΡ.