Πατερικές αναφορές στο ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟΝ 9:13

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ εἶπε Κύριος πρός με λέγων· λελάληκα πρός σε ἅπαξ καὶ δὶς λέγων· ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστι·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Οὐκοῦν ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων ἰόντες εἰς ἐννοίας τὰς ὑπερτάτω, μονονουχὶ πόνῳ καὶ ἱδρῶτι καταμεθύουσαν καταθρήσαιμεν ἂν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν φροντίδα τῆς ἀκηράτου φύσεως. Αὐτήν γε μὴν ἀπαλλάξομεν ἀναγκαίως τοῦ πονεῖν· ἐπεί τοι μὴ καθ᾽ ἡμᾶς, μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν τὴν κτίσιν, ταῖς ἰδίαις ὑπεροχαῖς ἐμφιλοχωροῦσά τε καὶ ἐρηρεισμένη. Οὐκ ἀμισθὶ τοιγαροῦν, ἀλλ᾽ οὐδὲ ἱδρῶτος δίχα Χριστὸς πρώτην μὲν συνηγάγετο τὴν Ἰουδαίων Συναγωγὴν, ἣν ἐν σχήματι τῷ τῆς Λείας παραληψόμεθα. Διερμηνεύεται γὰρ κοπιῶσα καὶ ἀνανεουμένη. Κεκοπίακε δὲ ταῖς Αἰγυπτίων πλεονεξίαις κατηχθισμένη, καὶ τὸν δυσφόρητον ἔχουσα τῆς δουλείας ζυγόν. Καὶ μὴν καὶ ἀνενεώθη πρὸς τὸ πατρῷον σέβας. Μετεπλάττετο δὲ ὥσπερ ἐκ λατρείας εἰδωλομανοῦς ἐπὶ τὸ εἰδέναι λοιπὸν τίς ὁ φύσει καὶ ἀληθῶς ἐστι Θεός. Ἐπεφώνει γὰρ αὐτοῖς διὰ Μωσέως· «Ἄκουε, Ἰσραὴλ, Κύριος ὁ Θεός σου Κύριος εἷς ἐστι·» καὶ τὸ, «Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ.» Ἀλλ᾽ ἐπεθύμει μὲν ὁ Χριστὸς τῆς Ῥαχὴλ ἐν ἀρχαῖς, τουτέστι, τῆς ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίας. Τοιγάρτοι ἔφασκε περὶ τῆς Ἰουδαίων Συναγωγῆς πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωσέα· «Λελάληκα πρὸς σὲ ἅπαξ καὶ δὶς, λέγων· Ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, προχωρώντας από τα ανθρώπινα στις ύψιστες έννοιες, θα μπορούσαμε να διακρίνουμε τη μέριμνα της άχραντης φύσης για εμάς να είναι σχεδόν μεθυσμένη από κόπο και ιδρώτα. Βεβαίως, είναι αναγκαίο να την απαλλάξουμε από τον κόπο, επειδή δεν είναι σαν εμάς, αλλά μάλλον υπερβαίνει όλη την κτίση, παραμένοντας και στηριζόμενη στη δική της υπεροχή. Γι' αυτό, λοιπόν, όχι αμισθί, αλλά ούτε και χωρίς ιδρώτα ο Χριστός συγκέντρωσε πρώτα τη Συναγωγή των Ιουδαίων, την οποία θα παραλάβουμε στο πρόσωπο της Λείας. Διότι ερμηνεύεται ως εκείνη που κοπιάζει και ανανεώνεται. Και έχει κοπιάσει καταπιεσμένη από τις πλεονεξίες των Αιγυπτίων, φέροντας τον αβάσταχτο ζυγό της δουλείας. Και βέβαια ανανεώθηκε ως προς την πατρώα ευσέβεια. Αναμορφωνόταν, δηλαδή, από την ειδωλομανή λατρεία προς το να γνωρίσει πλέον ποιος είναι ο κατά φύση και αληθινός Θεός. Διότι τους φώναζε μέσω του Μωυσή: «Άκουε, Ισραήλ, ο Κύριος ο Θεός σου, ο Κύριος είναι ένας» και το «Δεν θα υπάρξουν για σένα άλλοι θεοί εκτός από εμένα». Αλλά ο Χριστός επιθυμούσε τη Ραχήλ εξαρχής, δηλαδή την Εκκλησία των εθνών. Γι' αυτό ακριβώς έλεγε για τη Συναγωγή των Ιουδαίων προς τον ιεροφάντη Μωυσή: «Μίλησα σε σένα μία και δύο φορές, λέγοντας: Είδα αυτόν τον λαό, και ιδού είναι λαός σκληροτράχηλος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Ἐβούλετο μὲν γὰρ εἰδωλολατροῦντα κατὰ τὴν ἔρημον (μεμοσχοποίηκε γὰρ) ἐξαιτῆσαι δίκας τὸν ἀπόπληκτον Ἰσραήλ. Ἐφιεὶς δὲ ὥσπερ τῷ μακαρίῳ Μωσεῖ, κατακωλύειν, εἰ βούλοιτο, τὴν ὀργὴν, καὶ τὰς ὑπὲρ τῶν ἡμαρτηκότων ποιεῖσθαι λιτὰς, «Λελάληκα πρὸς σὲ, φησὶν, ἅπαξ καὶ δὶς, λέγων· Ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστιν· ἔασόν με, ἐξολοθρεύσω αὐτοὺς, καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα.» Ἐπειδὴ δὲ συνῆκεν ὁ Μωσῆς τῆς θείας ἡμερότητος τὴν οἰκονομίαν, ἐπὶ τὸ κωλύειν ἔρχεται, καί φησιν· «Εἰ μὲν ἀφῇς αὐτοῖς ἁμαρτίαν, ἄφες· εἰ δὲ μὴ, κἀμὲ ἐξάλειψον ἐκ τῆς βίβλου ταύτης ἧς ἔγραψας.» Οὐκοῦν κατὰ τοιόνδε τρόπον πρὸς Ἰακὼβ εἴρηται τὸ, «Ἀπόστειλόν με,» παρὰ τοῦ παλαίοντος πρὸς αὐτόν. Ὁ δὲ τάχυ που συνιεὶς τίς ὁ παλαίων ἐστὶ, καὶ ἐν αἰσθήσει λοιπὸν τοῦ παντὸς γεγονὼς πράγματος, μεταποιεῖται λίαν, καί φησιν· «Οὐ μή σε ἀνῶ, ἐὰν μή με εὐλογήσῃς.» Ηὐλόγηται δὲ, καὶ γέγονεν αὐτῷ τῆς εὐλογίας ὁ τρόπος, ὁ ἐξ ὀνόματος τοῦ πρώτου πρὸς ἕτερον μεταβιβασμός. «Οὐ κληθήσεται γὰρ, φησὶν, ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἰακὼβ, ἀλλ᾽ ἢ Ἰσραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου·» [τοῦ μὲν Ἰακὼβ] σημαίνοντος τὸν πτερνίζοντα, τουτέστι, τὸν εὐδρανῆ καὶ νηφάλιον εἰς τὸ δύνασθαι κατορθοῦν ἃ δεῖ· τοῦ δὲ Ἰσραὴλ νοῦν ὁρῶντα Θεὸν ἑρμηνευομένου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, ενώ ο ανόητος Ισραήλ ειδωλολατρούσε στην έρημο (επειδή είχε κατασκευάσει το χρυσό μοσχάρι), ο Θεός ήθελε να τον τιμωρήσει. Αφήνοντας όμως τον μακάριο Μωυσή ελεύθερο, αν το επιθυμούσε, να εμποδίσει την οργή Του και να κάνει δεήσεις υπέρ αυτών που είχαν αμαρτήσει, του είπε: «Σου έχω μιλήσει μία και δύο φορές, λέγοντας: Είδα αυτόν τον λαό, και ιδού, είναι λαός σκληροτράχηλος. Άφησέ με να τους εξολοθρεύσω και να εξαλείψω το όνομά τους κάτω από τον ουρανό, και να κάνω εσένα μεγάλο έθνος». Επειδή όμως ο Μωυσής κατάλαβε την οικονομία της θείας πραότητας, προχωρά στο να τον εμποδίσει και λέει: «Αν μεν τους συγχωρήσεις την αμαρτία, συγχώρεσέ την. Ειδάλλως, εξάλειψε και εμένα από το βιβλίο αυτό που έγραψας». Επομένως, με παρόμοιο τρόπο ειπώθηκε και στον Ιακώβ το «Άφησέ με να φύγω», από εκείνον που πάλευε μαζί του. Αυτός δε, κατανοώντας γρήγορα ποιος ήταν αυτός που πάλευε μαζί του, και έχοντας πλέον αποκτήσει επίγνωση ολόκληρου του γεγονότος, αλλάζει εντελώς στάση και λέει: «Δεν πρόκειται να σε αφήσω, εάν δεν με ευλογήσεις». Και ευλογήθηκε, και ο τρόπος της ευλογίας του ήταν η μετάβαση από το πρώτο όνομα σε ένα άλλο. Διότι λέει: «Το όνομά σου δεν θα λέγεται πλέον Ιακώβ, αλλά Ισραήλ θα είναι το όνομά σου». Επειδή το μεν «Ιακώβ» σημαίνει αυτόν που υποσκελίζει, δηλαδή τον δραστήριο και νηφάλιο στο να μπορεί να κατορθώνει αυτά που πρέπει, ενώ το «Ισραήλ» ερμηνεύεται ως «νους που βλέπει τον Θεό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες