Συνεισθέοντος γὰρ οὕτω καὶ ἐν ἀμφοῖν ὄντος τε καὶ νοουμένου τοῦ ἁγίου Πνεύματος, κατ᾽ εὐθὺ τῆς ἀληθείας οἰχήσεται, καὶ τῶν εἰς ὀρθότητα νοημάτων ἀμοιρήσειεν ἂν οὔτι που τῶν πιστευόντων ὁ νοῦς. Διὰ γάρ τοι τὸ ἐν οὐσίᾳ ταὐτὸν Κυριός τε καὶ Θεὸς τὸ Πνεῦμά ἐστιν, οὕτω τε ὠνόμασται παρὰ τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ. Ἡσαΐας μὲν γὰρ ὁ θεσπέσιος περὶ τῶν ἐξ αἵματος Ἰσραήλ· «Κατέβη Πνεῦμα παρὰ Κυρίου, φησί, καὶ ὡδήγησεν αὐτούς· οὕτως ἤγαγες τὸν λαόν σου τοῦ ποιῆσαι σεαυτῷ ὄνομα δόξης.» Μωσῆς δὲ ὁ μέγας, Κύριόν τε καὶ Θεὸν τὸ Πνεῦμα εἰδώς, ὧδέ πή φησι· «Κύριος μόνος ἦγεν αὐτούς, καὶ οὐκ ἦν μετ᾽ αὐτῶν Θεὸς ἀλλότριος.» Καὶ προσεφώνει μὲν ἐν ᾠδῇ τοῖς ἐξ Ἰσραήλ· «Μνήσθητι, μὴ ἐπιλάθῃ ὅσα παρώξυνας Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν τῇ ἐρήμῳ.» Κατασημαίνων δὲ αὖ τὸν παροξυνθέντα Κύριον καὶ Θεὸν ὁ προφήτης φησίν· «Οὐ πρέσβυς οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ᾽ αὐτὸς ὁ Κύριος ἔσωσεν αὐτούς, διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς καὶ φείδεσθαι αὐτῶν. Αὐτὸς ἐλυτρώσατο αὐτούς, καὶ ἀνέλαβεν αὐτούς, καὶ ὕψωσεν αὐτοὺς πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ αἰῶνος, αὐτοὶ δὲ ἠπείθησαν, καὶ παρώξυναν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ, καὶ ἐστράφη αὐτοῖς εἰς ἔχθραν.» Ἆρ᾽ οὐχὶ σαφῶς ἔν γε τουτοισὶ τὸ καταφοιτῆσάν τε καὶ ὁδηγοῦν τοὺς λελυτρωμένους ἅγιον Πνεῦμα Κύριόν τε καὶ Θεόν, οὐκ ἀλλότριον, ἀποκαλεῖ;
Μετάφραση
Διότι, εφόσον το Άγιο Πνεύμα ενυπάρχει κατά αυτόν τον τρόπο και βρίσκεται και νοείται και στους δύο, ο νους των πιστών θα πορευθεί κατευθείαν προς την αλήθεια και σε καμία περίπτωση δεν θα στερηθεί τα ορθά νοήματα. Διότι, ακριβώς επειδή είναι ταυτόσημο κατ' ουσίαν, το Πνεύμα είναι Κύριος και Θεός, και έτσι έχει ονομαστεί από τη θεόπνευστη Γραφή. Ο θεσπέσιος Ησαΐας, βέβαια, λέει σχετικά με εκείνους που κατάγονται από το αίμα του Ισραήλ: «Κατέβηκε Πνεύμα από τον Κύριο, και τους οδήγησε· έτσι οδήγησες τον λαό σου για να δημιουργήσεις για τον εαυτό σου όνομα δόξας». Και ο μέγας Μωυσής, γνωρίζοντας ότι το Πνεύμα είναι Κύριος και Θεός, λέει κάπου τα εξής: «Μόνος ο Κύριος τους οδηγούσε, και δεν υπήρχε μαζί τους ξένος Θεός». Και απευθύνεται μεν σε ωδή προς τους Ισραηλίτες λέγοντας: «Να θυμάσαι, μην ξεχάσεις όσα έκανες για να παροξύνεις τον Κύριο τον Θεό σου στην έρημο». Υποδεικνύοντας πάλι τον Κύριο και Θεό που παροξύνθηκε, ο προφήτης λέει: «Ούτε πρέσβης ούτε άγγελος, αλλά ο ίδιος ο Κύριος τους έσωσε, επειδή τους αγαπούσε και τους σπλαγχνιζόταν. Αυτός τους λύτρωσε, τους ανέλαβε και τους ύψωσε όλες τις ημέρες του αιώνα, αυτοί όμως απείθησαν και παρόξυναν το Άγιο Πνεύμα του, και στράφηκε εναντίον τους ως εχθρός». Άραγε δεν αποκαλεί σαφώς σε αυτά τα χωρία το Άγιο Πνεύμα, το οποίο κατήλθε και καθοδηγούσε τους λυτρωμένους, Κύριο και Θεό, και όχι ξένο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες