Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 1:12

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Εγὼ ἐκκλησιαστὴς ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν ῾Ιερουσαλήμ·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
ΟΜΙΛΙΑ Βʹ Ἐγώ, φησίν, ὁ ἐκκλησιαστής. ἐμάθομεν δὲ τίς ὁ ἐκκλησιαστὴς ὁ τὰ πεπλανημένα τε καὶ διεσκορπισμένα συνάγων εἰς ἓν καὶ ποιῶν τὰ πάντα μίαν ἐκκλησίαν καὶ μίαν ποίμνην, ἵνα μηδὲν ἀνήκοον ᾖ τῆς καλῆς τοῦ ποιμένος φωνῆς τῆς τὰ πάντα ζωοποιούσης. Τὰ γὰρ ῥήματα, φησίν, ἃ ἐγὼ λαλῶ, πνεῦμά ἐστι καὶ ζωή ἐστιν. οὗτος ὀνομάζει ἑαυτὸν ἐκκλησιαστὴν ὡς ἰατρὸν καὶ ζωὴν καὶ ἀνάστασιν καὶ φῶς καὶ ὁδὸν θύραν τε καὶ ἀλήθειαν καὶ πάντα τὰ τῆς φιλανθρωπίας ὀνόματα. ὥσπερ οὖν τοῦ μὲν ἰατροῦ ἡ φωνὴ πρὸς τοὺς ἀσθενοῦντας οἰκείως ἔχει, ὁ δὲ τῆς ζωῆς λόγος ἐπὶ τῶν νεκρῶν ἐνεργὸς γίνεται τῶν ὅταν ἀκούσωσι τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου μηκέτι ἐναπομενόντων τῇ ἀρχαίᾳ νεκρότητι· οἱ δὲ ἐν χώμασιν ὄντες τὴν φωνὴν τῆς ἀναστάσεως ἐπιζητοῦσι· καὶ ὁ τοῦ φωτὸς λόγος τοῖς ἐσκοτισμένοις ἁρμόδιος ἥ τε ὁδὸς τοῖς πεπλανημένοις, ἀλλὰ καὶ ἡ θύρα τοῖς τοῦ εἰσελθεῖν δεομένοις· οὕτως καὶ ὁ ἐκκλησιαστὴς τοῖς ἐκκλησιάζουσι διαλέγεται πάντως. οὐκοῦν πρὸς ἡμᾶς λαλεῖ ὁ ἐκκλησιαστής. καὶ δὴ ἀκούσωμεν τῶν λόγων αὐτοῦ ἡμεῖς ἡ ἐκκλησία. ὡς γὰρ ὁ μὲν χορὸς πρὸς τὸν κορυφαῖον ὁρᾷ, πρὸς δὲ τὸν κυβερνήτην οἱ ναῦται καὶ πρὸς τὸν στρατηγὸν ἡ παράταξις, οὕτω καὶ πρὸς τὸν καθηγεμόνα τῆς ἐκκλησίας οἱ ἐν τῷ πληρώματι ὄντες τῆς ἐκκλησίας. τί οὖν φησιν ὁ ἐκκλησιαστής; Ἐγὼ ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴλ ἐν Ἱερουσαλήμ. πότε τοῦτο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ Β´ «Εγώ», λέει, «ο Εκκλησιαστής». Έχουμε δε μάθει ποιος είναι ο Εκκλησιαστής: εκείνος που συγκεντρώνει σε ένα τα πλανημένα και διασκορπισμένα, και καθιστά τα πάντα μία εκκλησία και ένα ποίμνιο, ώστε κανείς να μην είναι ανήκοος στην καλή φωνή του ποιμένα που ζωοποιεί τα πάντα. Διότι, «τα λόγια», λέει, «που εγώ λαλώ είναι πνεύμα και είναι ζωή». Αυτός ονομάζει τον εαυτό του Εκκλησιαστή, όπως ακριβώς ιατρό και ζωή και ανάσταση και φως και οδό και θύρα και αλήθεια, και όλα τα ονόματα της φιλανθρωπίας. Όπως λοιπόν η φωνή του ιατρού απευθύνεται οικεία προς τους ασθενείς, και ο λόγος της ζωής γίνεται ενεργός στους νεκρούς, οι οποίοι όταν ακούσουν τη φωνή του Υιού του Ανθρώπου δεν παραμένουν πλέον στην αρχαία νεκρότητα· και όσοι βρίσκονται μέσα στο χώμα επιζητούν τη φωνή της αναστάσεως· και ο λόγος του φωτός αρμόζει στους σκοτισμένους, και η οδός στους πλανημένους, αλλά και η θύρα σε εκείνους που έχουν ανάγκη να εισέλθουν· έτσι και ο Εκκλησιαστής πάντοτε διαλέγεται με όσους εκκλησιάζονται. Επομένως, σε εμάς απευθύνεται ο Εκκλησιαστής. Και ας ακούσουμε, λοιπόν, τα λόγια του εμείς, η εκκλησία. Διότι, όπως ο χορός προσβλέπει στον κορυφαίο, οι ναύτες στον κυβερνήτη και η στρατιωτική παράταξη στον στρατηγό, έτσι και προς τον καθηγεμόνα της εκκλησίας προσβλέπουν όσοι ανήκουν στο πλήρωμα της εκκλησίας. Τι λέει, λοιπόν, ο Εκκλησιαστής; «Εγώ έγινα βασιλιάς του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ». Πότε συνέβη αυτό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Ἐμποιήσει γὰρ ἡ ἐσχάτη κατάστασις τῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει τῆς μνήμης τῶν ταύτῃ ἐπιγενομένων μετὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς εὐκληρίαν κακῶν ἀφανισμὸν παντελῆ. Καὶ οὐκ αὐτοσχεδιάζω ταῦτα νῦν ἐκκλησιάζων, ἀλλὰ 12-13. Ἐγὼ Ἐκκλησιαστὴς ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴλ ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ ἐκζητῆσαι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ περὶ πάντων τῶν γινομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν, ὅτι περισπασμὸν πονηρὸν ἔδωκεν ὁ θεὸς τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων τοῦ περισπᾶσθαι ἐν αὐτῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι η έσχατη κατάσταση θα επιφέρει στην ανθρώπινη φύση τον παντελή αφανισμό της μνήμης των κακών που την έπληξαν μετά την αρχική της μακαριότητα. Και δεν τα αυτοσχεδιάζω αυτά τώρα που απευθύνομαι στο εκκλησίασμα, αλλά 12-13: «Εγώ ο Εκκλησιαστής υπήρξα βασιλιάς επί του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ, και έδωσα την καρδιά μου στο να εκζητήσω και να εξετάσω με σοφία όλα όσα συμβαίνουν κάτω από τον ουρανό, διότι ο Θεός έδωσε πονηρό περισπασμό στους υιούς των ανθρώπων, για να περισπώνται με αυτόν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πεντήκοντα κεφάλαια
Καί· «Ἐγὼ Ἐκκλησιαστὴς ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴλ ἐν Ἰερουσαλήμ· καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ ἐκζητῆσαι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ περὶ πάντων τῶν γινομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν· καὶ εἶδον σύμπαντα τὰ ποιήματα τὰ πεποιημένα ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ ἰδοὺ τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος». Εἶτα διηγεῖται τὰ διανοήματα τῆς καρδίας αὐτοῦ μετὰ τοῦ δεῖξαι ὅτι μόνιμον τῶν παρόντων ἡδέων οὐδὲν καί φησιν· «Ἐλάλησα ἐγὼ ἐν τῇ καρδίᾳ μου τῷ λέγειν ἰδοὺ ἐγὼ ἐμεγαλύνθην καὶ προσέθηκα σοφίαν ἐπὶ πᾶσιν, οἳ ἐγένοντο ἔμπροσθέν μου ἐν Ἰερουσαλήμ, καὶ ἡ καρδία μου εἶδε πολλὴν σοφίαν. Καὶ ἔδωκα καρδίαν μου τοῦ γνῶναι σοφίαν καὶ γνῶσιν, παραβολὰς καὶ ἐπιστήμην ἔγνων ἐγώ, καί γε τοῦτό ἐστι προαίρεσις πνεύματος». Ποῖον τοῦτο; Τὸ λέγειν, φησίν, ὅτι ἐμεγαλύνθην καὶ ὑπερῆρα πάντας τοὺς πρὸ ἐμοῦ βασιλεῖς ἔν τε σοφίᾳ καὶ πλούτῳ καὶ δόξῃ· τοῦτό ἐστι, φησί, «προαίρεσις πνεύματος», τουτέστι ψυχῆς συγκατάθεσις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και: «Εγώ ο Εκκλησιαστής έγινα βασιλιάς του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ· και αφοσίωσα την καρδιά μου στο να ερευνήσω και να εξετάσω με σοφία όλα όσα γίνονται κάτω από τον ουρανό· και είδα όλα τα έργα που έχουν γίνει κάτω από τον ήλιο, και ιδού τα πάντα είναι ματαιότητα και προαίρεση πνεύματος». Έπειτα διηγείται τους στοχασμούς της καρδιάς του, αφού έδειξε ότι τίποτα από τα παρόντα ευχάριστα πράγματα δεν είναι μόνιμο, και λέει: «Μίλησα εγώ μέσα στην καρδιά μου λέγοντας, ιδού, εγώ μεγάλωσα και απέκτησα περισσότερη σοφία από όλους όσους υπήρξαν πριν από εμένα στην Ιερουσαλήμ, και η καρδιά μου γνώρισε πολλή σοφία. Και αφοσίωσα την καρδιά μου στο να γνωρίσω τη σοφία και τη γνώση, παραβολές και επιστήμη γνώρισα εγώ, αλλά και αυτό είναι προαίρεση πνεύματος». Ποιο είναι αυτό; Το να λέω, λέει, ότι μεγάλωσα και ξεπέρασα όλους τους βασιλιάδες πριν από εμένα και στη σοφία και στον πλούτο και στη δόξα· αυτό, λέει, είναι «προαίρεση πνεύματος», δηλαδή συγκατάθεση της ψυχής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πεντήκοντα κεφάλαια
Εἶδες σοφίαν καὶ σύνεσιν καὶ ἀνεπαίσχυντον φρόνημα; εἶδες πῶς ἐστηλίτευσε τά τε διανοήματα τῆς καρδίας αὐτοῦ καὶ τὸν μόχθον καὶ πάντα τὰ ποιήματα αὐτοῦ; εἶδες πῶς τὰ κάλλιστα αὐτοῦ ποιήματα καὶ τὰ σπουδάσματα τὰ μετὰ σοφίας καὶ συνέσεως ὅ τι πολλῆς γεγονότα λαμπρῶς ἐκάλεσε μάταια; «Ματαιότης», φησί, «ματαιοτήτων, τὰ πάντα ματαιότης». Οὐχ ὅτι τὰ τοῦ Θεοῦ κτίσματα ψέγων εἶπε «τὰ πάντα ματαιότης» (ὥσπερ καὶ πρὸ τούτου ὁ τούτου πατὴρ ἔλεγεν ὅτι ματαιότης τὰ σύμπαντα καὶ πλὴν μάτην πᾶς ἄνθρωπος ζῶν), ἀλλ’ ὅτι διὰ παραβάσεως θείας ἐντολῆς καὶ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος γέγονε μάταιος, καὶ σὺν τούτῳ λοιπὸν καὶ ὅλος ὁ ἀνθρώπινος βίος γέγονε μάταιος καὶ φθαρτός, καὶ εἰκότως λοιπὸν «ματαιότης ματαιοτήτων, τὰ πάντα ματαιότης». «Ἐγώ», φησίν, ὁ «Ἐκκλησιαστὴς» (Ἐκκλησιαστὴς λέγεται διὰ τὸ ἐκκλησιάζειν πάντας καὶ λέγειν πρὸς πάντας καθολικῶς) «ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴλ ἐν Ἰερουσαλήμ· καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ ἐκζητῆσαι καὶ τοῦ κατασκέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ περὶ πάντων τῶν γινομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν», τουτέστι πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ, ὅσα καθορᾷ ἥλιος καὶ οὐρανός, «καὶ εἶδον σύμπαντα ποιήματα τὰ πεποιημένα ὑπὸ τὸν ἥλιον, καὶ ἰδοὺ τὰ πάντα ματαιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είδες σοφία και σύνεση και ακαταίσχυντο φρόνημα; Είδες πώς στηλίτευσε τα διανοήματα της καρδιάς του και τον μόχθο και όλα τα έργα του; Είδες πώς τα πιο ωραία έργα του και τα σπουδάγματα που έγιναν με πολλή σοφία και σύνεση τα αποκάλεσε λαμπρώς μάταια; «Ματαιότης», λέει, «ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης». Δεν είπε «τα πάντα ματαιότης» για να ψέξει τα κτίσματα του Θεού (όπως και πριν από αυτόν ο πατέρας του έλεγε ότι τα σύμπαντα είναι ματαιότητα και εντελώς μάταιος είναι κάθε ζωντανός άνθρωπος), αλλά επειδή λόγω της παράβασης της θείας εντολής και ο ίδιος ο άνθρωπος έγινε μάταιος, και μαζί με αυτόν λοιπόν και ολόκληρος ο ανθρώπινος βίος έγινε μάταιος και φθαρτός, και δικαιολογημένα λοιπόν αναφωνεί «ματαιότης ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης». «Εγώ», λέει, ο «Εκκλησιαστής» (Εκκλησιαστής λέγεται επειδή συγκεντρώνει τους πάντες σε σύναξη και μιλάει προς όλους καθολικά) «έγινα βασιλιάς του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ· και έδωσα την καρδιά μου στο να αναζητήσω και να εξετάσω με σοφία όλα όσα γίνονται κάτω από τον ουρανό», δηλαδή όλα όσα υπάρχουν στη γη, όσα βλέπει ο ήλιος και ο ουρανός, «και είδα όλα τα έργα που έχουν γίνει κάτω από τον ήλιο, και ιδού τα πάντα είναι ματαιότητα και προαίρεση πνεύματος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες