Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 10:11

Εάν πέσει το σίδερο εκείνου που σχίζει ξύλα, θα κινδυνεύσει εξαιτίας αυτών. Δηλαδή, ούτε εκεί συνέβη κάτι· ή εννοεί τούτο, ότι ο Θεός διαθέτει πολλές αφορμές για να κολάζει και να τιμωρεί. Εάν δαγκώσει όφις τον καιρό του θερισμού, δεν υπάρχει κανένα όφελος για τον γητευτή. Κανένα κέρδος δεν υπάρχει, λέγει· διότι τότε τα δαγκώματα είναι οδυνηρά. Αυτό, λοιπόν, εννοεί, ότι εάν δεν προλάβεις να μετανοήσεις, δεν θα έχεις κανένα απολύτως όφελος, αλλά θα δεχθείς πληγή απαρηγόρητη, όταν θα έλθει η ώρα να θεριστεί το αμάρτημά σου.

Εάν δαγκώσει όφις χωρίς επωδή, δεν υπάρχει κανένα όφελος για τον γητευτή. Δηλαδή, εκείνος που μηχανεύεται τη βλάβη των συνανθρώπων του θα βλάψει πρώτα τον εαυτό του, πέφτοντας στον λάκκο της κακίας· και αυτόν που δεν υπομένει τις επιβουλές του, αλλά καταλύει τον θείο νόμο της αγάπης που προφυλάσσει την ψυχή, αφού τον δαγκώσει ο νοητός όφις που επιβουλεύεται τις ψυχές, θα του αφήσει μέσα του το δηλητήριο του μίσους προς εκείνον που τον επιβουλεύεται· και εκείνος που αποσπά από την ψυχή του τις θείες εντολές, οι οποίες χτυπούν το κεφάλι του δράκοντα και συγκροτούν τον φραγμό της αγάπης, ελεγχόμενος από αυτές στη συνείδησή του, θα νιώσει οδύνη στην ψυχή του· και εκείνος που κρίνει τους αγαθούς και τους πονηρούς λογισμούς που αναφύονται μέσα στην ψυχή του, θα κινδυνεύσει να επιλέξει το χειρότερο αντί του καλύτερου, εάν δεν κατέχει με ασφάλεια μέσα του τη μάχαιρα του Πνεύματος, που είναι ο λόγος του Θεού, η οποία διαχωρίζει το χειρότερο από το καλύτερο. Διότι, έχοντας αποβάλει τη θεία εντολή από την ψυχή του, μετέστρεψε τη διάθεσή της από το αγαθό προς το αντίθετο, καθώς η ψυχή απέβαλε την εικόνα του επουράνιου και ντύθηκε την εικόνα του χοϊκού. Διότι η δύναμη του θείου λόγου θα ενισχύσει την ψυχή κατά των παθών, και για εκείνον που εξαιτίας αυτού καθίσταται ισχυρός και ανένδοτος προς το κακό, η σοφία που διακρίνει το αντίθετο από το αγαθό θα είναι μεγάλη, ώστε να μπορεί να ωφελεί και άλλους.