Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 10:8

Αυτός που σκάβει λάκκο θα πέσει μέσα σε αυτόν, 〈και εκείνον που γκρεμίζει φράχτη θα τον δαγκώσει φίδι〉. Έπειτα, με βάση τα όσα συμβαίνουν, αναφέρει ότι πολλές φορές κάποιος γκρέμισε ή διέρρηξε έναν τοίχο και, ενώ εκείνος που επρόκειτο να αδικηθεί απουσίαζε, ένα φίδι τον κατέφαγε.

Τα αμαρτήματα συνηθίζουν να γεννιούνται από το πλήθος των όχλων και από την αφθονία των αναγκαίων αγαθών. ΤΙΤΛΟΣ ΙΓʹ. —Περί επιβουλής, και για εκείνους που επιβουλεύονται τον πλησίον τους. «Άνοιξε λάκκο, τον έσκαψε βαθιά, και ο ίδιος θα πέσει μέσα στον βόθρο.» «Σε αυτή την παγίδα που έκρυψαν, πιάστηκε το δικό τους πόδι.» «Έσκαψαν μπροστά μου βόθρο, και έπεσαν οι ίδιοι μέσα σε αυτόν.» «Οι αμαρτωλοί θα πέσουν στα δικά τους δίχτυα.» «Αυτός που σκάβει λάκκο για τον πλησίον του, ο ίδιος θα πέσει μέσα σε αυτόν. Και εκείνος που κυλάει την πέτρα, πάνω του θα την κυλήσει.» «Όποιος στήνει δίχτυ μπροστά στον φίλο του, το τυλίγει γύρω από τα δικά του πόδια.» «Εκείνος που σκάβει λάκκο, θα πέσει μέσα σε αυτόν, και όποιον γκρεμίζει φράχτη, θα τον δαγκώσει φίδι· όποιος βγάζει πέτρες, θα ταλαιπωρηθεί από αυτές.» «Αυτός που σκάβει λάκκο, θα πέσει μέσα σε αυτόν, και αυτός που στήνει παγίδα, θα πιαστεί σε αυτήν. Αυτός που πράττει πονηρά, μέσα σε αυτά θα κυλιστεί, και δεν θα καταλάβει από πού του ήρθαν.» Γιατί ονομάζεται μαθητής; Γιατί γίνεται και επίβουλος, επιβουλευόμενος τον δικό του δάσκαλο, μιμούμενος εκείνον τον Ιούδα που έγινε προδότης του ίδιου του δασκάλου του;» ΤΙΤΛΟΣ ΙΔʹ. —Περί των εχθρών και της πτώσης τους· και ότι δεν πρέπει να χαιρόμαστε για τη δυστυχία των εχθρών. «Αν πέσει ο εχθρός σου, μην τον χαρείς, και στο παραπάτημά του μην υπερηφανεύεσαι. Διότι θα το δει ο Κύριος και δεν θα του αρέσει, και θα αποστρέψει την οργή Του από εκείνον. Μην χαίρεσαι για τη συμφορά των κακοποιών.» «

Δηλαδή, υπάρχει ένα κακό που παρατήρησα πάνω στη γη, το οποίο επιφέρεται σε πολλούς, έστω και παρά τη θέλησή τους, από εκείνον που λαμβάνει εξουσία εναντίον μας με θεία παραχώρηση. Και ποιο είναι αυτό; Υψώθηκε ο άφρων σε μέγα ύψος δόξας, εξαιτίας του οποίου, με τις υποδείξεις του πονηρού κοσμοκράτορα, εκείνοι που ευημερούν με πλούτο θα φτωχύνουν, περιπίπτοντας σε ανεπιθύμητες συμφορές· ως συνέπεια αυτών είδα δούλους να ιππεύουν άλογα, και κυρίους να πεζοπορούν όμοια με δούλους, καθώς εκείνος που κυβερνά με αφροσύνη αναξίως τους μεν ανεβάζει, τους δε κατεβάζει. Αλλά 8-11. Εκείνος που σκάβει λάκκο, μέσα σε αυτόν θα πέσει· και εκείνον που γκρεμίζει φράχτη, θα τον δαγκώσει φίδι· αυτός που μετακινεί πέτρες, θα ταλαιπωρηθεί από αυτές· αυτός που σχίζει ξύλα, θα κινδυνεύσει από αυτά, εάν φύγει το σίδερο· και αυτός ετάραξε το πρόσωπο, και η δύναμη θα ενισχύσει, και η σοφία είναι το περίσσευμα του ανδρείου.

Τι σημαίνει το «όποιος σκάβει λάκκο, θα πέσει ο ίδιος μέσα του»; Εδώ με τη λέξη «λάκκο» ονομάζει την επιβουλή κατά του πλησίον και τον βαθύ όλεθρο, σύμφωνα με το γεγραμμένο: «έσκαψε λάκκο και τον βάθυνε, και θα πέσει μέσα στον λάκκο που έφτιαξε» και «στα έργα των χεριών του παγιδεύτηκε ο αμαρτωλός». Εκείνος, λοιπόν, που σκάβει τέτοιον λάκκο και ετοιμάζει την απώλεια σε άλλον, αυτός πρώτος πέφτει μέσα σε αυτόν. Διότι, με το να μηχανεύεται αυτά, πριν από τη βλάβη του πλησίον, καταστρέφει τη δική του ψυχή. Αν μεν, δηλαδή, προετοιμάζει βλάβη για το σώμα του συνανθρώπου του, πολλές φορές εκείνον μάλλον τον ωφέλησε παρά τον κατέστρεψε, ενώ τον εαυτό του τον ώθησε στον λάκκο της ψυχικής απώλειας. Αυτός, πάλι, που μηχανεύτηκε την απώλεια της ψυχής του πλησίον, είτε κυρίευσε είτε δεν κυρίευσε εκείνον που δεχόταν την επίθεση, δεν κατέστρεψε καθόλου λιγότερο, και μάλιστα προηγουμένως, τον ίδιο του τον εαυτό. Διότι η αμερόληπτη κρίση του Θεού, η οποία αξιολογεί το αδίκημα με βάση την προθυμία και την πρόθεση, ακόμη κι αν πολλές φορές αυτός που δέχεται την επιβουλή ξεφύγει από εκείνον που έχει ορμήσει να τον βλάψει, επιβάλλει σε αυτόν καθόλου μικρότερη τιμωρία. Προτρέπει λοιπόν με αυτά τα λόγια ο Εκκλησιαστής να απέχει από κάθε κακία εκείνος που επιθυμεί να διατηρηθεί αλώβητος από βλάβη και κάκωση.