ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 11:7 — Πατερικές αναφορές

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Γλυκὺ τὸ φῶς καὶ ἀγαθὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς. Τοῦ θεοῦ θαυμάζει τὴν πρόνοιαν, πῶς ἐποίησεν ἥδιστον τὸν παρόντα βίον καὶ ποθεινὸν ἡμῖν· καὶ ἀπὸ τούτου παρασκευάζει ταῦτα ποιεῖν τὰ δυνάμενα ποιεῖν ἡμᾶς ζῆν. Εἶτα ἐγκωμιάζει πάλιν τὴν ζωήν· οὐδέποτε κόρον λαμβάνει τοῦ φωτός, καὶ τοιούτου ὄντος. Ὅτι γὰρ διὰ τοῦτο ποιεῖ, ὅρα πῶς παραινεῖ τῷ νέῳ προσέχειν ἑαυτῷ, ἕως ἂν ἔλθῃ ὁ θάνατος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γλυκό είναι το φως και αγαθό στους οφθαλμούς. Θαυμάζει την πρόνοια του Θεού, για το πώς κατέστησε τον παρόντα βίο γλυκύτατο και επιθυμητό σε εμάς· και εξαιτίας αυτού μας προετοιμάζει να πράττουμε εκείνα τα οποία δύνανται να μας διατηρήσουν στη ζωή. Έπειτα εγκωμιάζει και πάλι τη ζωή· ποτέ δεν χορταίνει το φως, παρόλο που είναι τέτοιας φύσεως. Διότι, για να διαπιστώσεις ότι το πράττει για αυτόν τον λόγο, πρόσεξε πώς προτρέπει τον νέο να προσέχει τον εαυτό του, έως ότου έλθει ο θάνατος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ τῆς κατὰ θεὸν ἀγάπης
Χρέως ἔστω παρ᾽ ὑμῖν τὸ ἀγαπᾷν ἀλλήλους μηδέποτε πληρούμενον· φησὶ γὰρ ὁ Παῦλος, Μηδενὶ μηδὲν ὀφείλετε, εἰ μὴ τὸ ἀλλήλους ἀγαπᾷν. Ὥσπερ γὰρ τὰς τροφὰς καθ᾽ ἑκάστην ἐπιζητοῦμεν τὴν ἡμέραν, καὶ οὐχὶ ἡ προλαβοῦσα χορτασία ἀποστήσει ἡμᾶς τοῦ μὴ καθ᾽ ἑκάστην ἐπιζητεῖν τροφὰς, ἀλλὰ τοῦτο ἀπὸ τῆς φύσεως ἀπαιτούμενοι ὡς χρέως ὀφείλομεν· οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ἀγάπης τὸν αὐτὸν τύπον φυλάξωμεν. Οὐ πλησθήσεται, φησὶν, ὀφθαλμὸς τοῦ ὁρᾷν, καὶ οὖς τοῦ ἀκούειν. Γλυκὺ τοῖς ὀφθαλμοῖς τὸ φῶς, καὶ οὐδεὶς ἔκαμεν ὁρῶν τῷ ὀφθαλμῷ, καὶ οὐδεὶς ἔκαμεν ἀκούων τοῖς ὠσίν· οὕτω καὶ τὸ τῆς ἀγάπης ἐράσμιον ἔργον ἀόκνως ἐπιτελεῖν ὀφείλομεν, καὶ οὐδέποτε κορέννυσθαι. Ὕδωρ γὰρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην· Μένει γὰρ, φησὶ, τὰ τρία ταῦτα, πίστις, ἐλπὶς, ἀγάπη. Ὥσπερ γὰρ ἦν ἀπ᾽ ἀρχῆς, οὕτω καὶ εἰς αἰῶνα φυλαχθήσεται· ᾗ ἐξακολουθοῦντας ἡμᾶς γένοιτο τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν ἐπιτυχεῖν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το να αγαπάτε ο ένας τον άλλον ας είναι για εσάς ένα χρέος που ποτέ δεν εξοφλείται· διότι λέει ο Παύλος: «Σε κανέναν να μην οφείλετε τίποτα, παρά μόνο το να αγαπάτε ο ένας τον άλλον». Διότι, όπως ακριβώς αναζητούμε την τροφή καθημερινά, και ο προηγούμενος χορτασμός δεν μας αποτρέπει από το να αναζητούμε κάθε μέρα τροφές, αλλά επειδή αυτό απαιτείται από τη φύση μας το οφείλουμε ως χρέος· έτσι ας τηρήσουμε τον ίδιο κανόνα και στο ζήτημα της αγάπης. «Δεν θα χορτάσει», λέει, «το μάτι να βλέπει, ούτε το αυτί να ακούει». Γλυκό είναι το φως στα μάτια, και κανείς δεν κουράστηκε βλέποντας με τα μάτια, ούτε κουράστηκε κανείς ακούγοντας με τα αυτιά· έτσι οφείλουμε και εμείς να επιτελούμε ακούραστα το αξιαγάπητο έργο της αγάπης, και ποτέ να μην το χορταίνουμε. Διότι «πολύ νερό δεν θα μπορέσει να σβήσει την αγάπη»· «Μένουν», λέει, «αυτά τα τρία, η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη». Διότι, όπως ακριβώς ήταν από την αρχή, έτσι θα διαφυλαχθεί και στον αιώνα. Ακολουθώντας την, είθε να αξιωθούμε να επιτύχουμε τα αιώνια αγαθά, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Ἔνθεν τοι 6-84. Ἐν πρωΐᾳ σπεῖρον τὸ σπέρμα σου καὶ ἐν ἑσπέρᾳ μὴ ἀφιέτω ἡ χείρ σου, ὅτι οὐ γινώσκεις ποῖον στοιχήσει, ἣ τοῦτο ἢ τοῦτο, καὶ ἐὰν τὰ δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀγαθόν. Καὶ γλυκὺ τὸ φῶς καὶ ἀγαθὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ βλέπειν σὺν τὸν ἥλιον· ὅτι καὶ ἐὰν ἔτη πολλὰ ζήσεται ὁ ἄνθρωπος, ἐν πᾶσιν αὐτοῖς εὐφρανθήσεται καὶ μνησθήσεται τὰς ἡμέρας τοῦ σκότους, ὅτι πολλαὶ ἔσονται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λοιπόν 6-84. Το πρωί σπείρε τον σπόρο σου και το εσπέρας ας μην αναπαύεται το χέρι σου, διότι δεν γνωρίζεις ποιο από τα δύο θα ευδοκιμήσει, αυτό ή εκείνο, ή εάν και τα δύο θα είναι εξίσου καλά. Και γλυκό είναι το φως και αγαθό για τους οφθαλμούς να βλέπουν τον ήλιο· διότι, ακόμη και αν ο άνθρωπος ζήσει πολλά έτη, σε όλα αυτά θα ευφρανθεί και θα θυμάται τις ημέρες του σκότους, επειδή θα είναι πολλές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες