Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 12:5

8 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ ἀπὸ ὕψους ὄψονται, καὶ θάμβοι ἐν τῇ ὁδῷ· καὶ ἀνθήσῃ τὸ ἀμύγδαλον, καὶ παχυνθῇ ἡ ἀκρίς, καὶ διασκεδασθῇ ἡ κάππαρις, ὅτι ἐπορεύθη ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶνος αὐτοῦ, καὶ ἐκύκλωσαν ἐν ἀγορᾷ οἱ κοπτόμενοι·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–8 από 8

Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Ἤιδει ταύτην τὴν τοῦ κυρίου παρουσίαν καὶ τὴν τοῦ κόσμου συντέλειαν ὁ ἐκκλησιαστὴς λέγων· 〈εὐφραίνου νεανίσκε ἐκ νεότητός σου,〉 καὶ ἑξῆς· 〈καὶ ἀπόστησον θυμὸν ἀπὸ καρδίας σου καὶ παράγαγε πονηρίαν ἀπὸ σαρκός σου καὶ μνήσθητι τοῦ κτίσαντός σε, ἕως οὗ μὴ ἔλθωσιν αἱ ἡμέραι τῆς κακίας, ἕως οὗ μὴ σκοτισθῇ ὁ ἥλιος καὶ τὸ φῶς καὶ ἡ σελήνη καὶ οἱ ἀστέρες καὶ σκοτάσουσιν αἱ βλέπουσαι ἐν ταῖς ὀπαῖς,〉 (τὴν ὁρατικὴν δύναμιν αἰνισσόμενος,) 〈ἕως οὗ μὴ ἀνατραπῇ τὸ σχοινίον τοῦ ἀργυρίου〉 (τῶν ἄστρων τὴν συμπλοκὴν διδάσκων, ἀργυροειδὴς γὰρ ἡ ὄψις) 〈καὶ συντριβῇ τὸ ἀνθέμιον τοῦ χρυσίου〉 (τὸν χρυσοειδῆ οὕτως ἥλιον αἰνισσόμενος, ἡ γὰρ ἀνθεμὶς γνώριμός ἐστι βοτάνη πολλὰς ἔχουσα πέριξ ἀκτινοειδεῖς φυλλάδων ἐκφύσεις). 〈καὶ ἀναστήσονται εἰς φωνὴν τοῦ στρουθίου καίγε ἀπὸ τοῦ ὕψους ὄψονται καὶ θάμβοι ἐν τῇ ὁδῷ.〉 τί ὄψονται; 〈τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ〉 οὐρανοῦ, 〈καὶ κόψονται φυλαὶ κατὰ φυλάς.〉 Καὶ τί γίνεται ἐλθόντος τοῦ κυρίου; 〈καὶ ἀνθήσει τὸ ἀμύγδαλον καὶ παχυνθήσεται ἡ ἀκρὶς καὶ διασκεδασθήσεται ἡ κάππαρις.〉 ὡς δὲ οἱ ἐξηγηταί φασιν, ἀμύγδαλον ἀνθοῦν δηλοῖ τοῦ χειμῶνος τὸ παρελθόν. μέλλει δὲ τὰ σώματα ἡμῶν μετὰ τὸν χειμῶνα τότε ἀνθεῖν ἐπουράνιον ἄνθος. καὶ παχύνεται ἡ ἀκρίς, ἡ πτερωτὴ ψυχὴ τὸ σῶμα περιβαλλομένη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γνώριζε αυτήν την παρουσία του Κυρίου και τη συντέλεια του κόσμου ο Εκκλησιαστής λέγοντας: «ευφραίνου νέε στη νεότητά σου», και τα εξής: «και απομάκρυνε τον θυμό από την καρδιά σου και διώξε την πονηρία από τη σάρκα σου και θυμήσου τον Πλάστη σου, προτού έλθουν οι ημέρες της κακίας, προτού σκοτεινιάσει ο ήλιος και το φως και η σελήνη και τα άστρα, και θα σκοτεινιάσουν αυτές που βλέπουν μέσα από τις οπές» (υπονοώντας την ορατική δύναμη), «προτού ανατραπεί το αργυρό σχοινί» (διδάσκοντας τη συμπλοκή των άστρων, διότι η όψη τους είναι αργυροειδής) «και συντριβεί το χρυσό ανθέμιο» (υπονοώντας έτσι τον χρυσαφένιο ήλιο, διότι η ανθεμίδα είναι ένα γνωστό βότανο που έχει γύρω της πολλές ακτινοειδείς εκφύσεις φύλλων). «Και θα αναστηθούν με τη φωνή του στρουθίου και μάλιστα από το ύψος θα δουν, και θα υπάρξουν θάμβη στην οδό». Τι θα δουν; «Τότε θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες του» ουρανού, «και θα θρηνήσουν οι φυλές η μία μετά την άλλη». Και τι γίνεται όταν έλθει ο Κύριος; «Και θα ανθίσει η αμυγδαλιά και θα παχύνει η ακρίδα και θα διασκορπιστεί η κάππαρη». Όπως δε λένε οι ερμηνευτές, η ανθισμένη αμυγδαλιά δηλώνει ότι πέρασε ο χειμώνας. Έτσι και τα σώματά μας μετά τον χειμώνα πρόκειται τότε να ανθίσουν ένα επουράνιο άνθος. Και παχαίνει η ακρίδα, δηλαδή η φτερωτή ψυχή που περιβάλλεται το σώμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
καὶ διασκεδασθήσεται ἡ κάππαρις, οἱ ἀκανθώδεις παράνομοι διασκορπισθῶσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
και θα διασκορπιστεί η κάππαρη, οι ακανθώδεις παράνομοι θα διασκορπιστούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἱππόλυτος Ῥώμης Εἰς τὸν Δανιήλ
Δεῖ οὖν πάντα ἄνθρωπον τὸν ἐντυγχάνοντα ταῖς θείαις γραφαῖς μιμεῖσθαι τὸν προφήτην Δανιὴλ καὶ μὴ εἶναι εἰκαῖόν τε καὶ προαλῆ, πρὸ καιροῦ καιρὸν ἐπιζητοῦντα καὶ „τοὺς ὀλύνθους“ τῆς συκῆς ἰδεῖν ἐπιθυμοῦντα, ἀλλὰ κατέχειν μετὰ φόβου „τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ“ ἐν καρδίᾳ, ἵνα μὴ αὐτὸς ὑφ’ ἑαυτοῦ τοῖς ἰδίοις χείλεσιν παγιδευθεὶς ἔνοχος γένηται τῆς ἰδίας ψυχῆς. ἥξει γὰρ ὁ καιρός, ὅτε „ἀνθήσει τὸ ἀμύγδαλον“ καὶ τραχυνθῇ „ἡ κάππαρις“ „καὶ πληθυνθῇ ἡ ἀκρὶς“ καὶ βλαστήσει ἡ συκῆ καὶ προκόψουσιν οἱ τῆς ἀποστασίας καρποί. τότε „κλεισθήσεται ἡ θύρα“ τῆς ζωῆς καὶ συντριβήσεται „ἡ ὑδρία ἐπὶ τὴν πηγὴν καὶ συντροχάσει ὁ τροχὸς ἐπὶ τὸν λάκκον“ καὶ ἀργήσουσιν „αἱ ἀλήθουσαι, ὅτι ὠλιγώθησαν“ καὶ ἐξεγερθήσονται πάντες ἀπὸ „φωνῆς τοῦ στρουθίου“ καὶ ταραχθήσονται „πᾶσαι αἱ θυγατέρες τοῦ ᾄσματος“ καὶ συναχθήσονται „ἐν ἀγορᾷ οἱ κοπτόμενοι“ καὶ ἀπελεύσεται „ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶνος αὐτοῦ“.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει λοιπόν κάθε άνθρωπος που μελετά τις θείες Γραφές να μιμείται τον προφήτη Δανιήλ και να μην είναι επιπόλαιος και βιαστικός, αναζητώντας τον καιρό πριν από την ώρα του και επιθυμώντας να δει «τους άγουρους καρπούς» της συκιάς, αλλά να κρατά με φόβο «το μυστήριο του Θεού» στην καρδιά του, για να μην παγιδευτεί από τον ίδιο του τον εαυτό με τα ίδια του τα χείλη και γίνει ένοχος για την ίδια του την ψυχή. Διότι θα έρθει ο καιρός, όταν «θα ανθίσει η αμυγδαλιά» και θα τραχυνθεί «η κάππαρη» «και θα πληθύνει η ακρίδα» και θα βλαστήσει η συκιά και θα προκόψουν οι καρποί της αποστασίας. Τότε «θα κλειστεί η θύρα» της ζωής και θα συντριβεί «η στάμνα στην πηγή και θα κυλήσει ο τροχός στον λάκκο» και θα σταματήσουν «εκείνες που αλέθουν, επειδή λιγόστεψαν» και θα σηκωθούν όλοι από τη «φωνή του στρουθίου» και θα ταραχθούν «όλες οι θυγατέρες του άσματος» και θα συγκεντρωθούν «στην αγορά αυτοί που θρηνούν» και θα απέλθει «ο άνθρωπος στην αιώνια κατοικία του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Καὶ ἀνθήσει τὸ ἀμύγδαλον. Ἢ ἐρημίαν φησίν, ἤ, ὥσπερ ὁ καρπὸς οὗτος ἀνθήσας πάλιν μαραίνεται, οὕτω καὶ ὁ ἄνθρωπος. Καὶ συντριβῇ ἡ ὑδρία ἐπὶ τὴν πηγήν, 〈καὶ συντροχάσῃ ὁ τροχὸς ἐπὶ τὸν λάκκον〉. Ὥσπερ αὕτη ἐλαττωθεῖσα οὐκέτι παρέξει ὕδωρ καὶ ὁ τροχὸς δὲ ἐμπεσὼν ἐπὶ τὸν βόθρον οὐκέτι τρέχει, οὕτω καὶ ὁ ἄνθρωπος ἀποθανών. Καὶ τὸ πνεῦμα ἐπιστρέψει πρὸς τὸν θεόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα ανθίσει η αμυγδαλιά. Είτε εννοεί την ερήμωση, είτε ότι, όπως ακριβώς ο καρπός αυτός αφού ανθίσει μαραίνεται πάλι, έτσι και ο άνθρωπος. Και θα συντριβεί η υδρία στην πηγή, 〈και θα κατρακυλήσει ο τροχός στον λάκκο〉. Όπως ακριβώς αυτή, όταν καταστραφεί, δεν θα παρέχει πλέον νερό, και ο τροχός, όταν πέσει μέσα στο φρέαρ, δεν περιστρέφεται πια, έτσι [συμβαίνει] και με τον άνθρωπο όταν αποθάνει. Και το πνεύμα θα επιστρέψει προς τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Μικρὸς καὶ μέγας ἐκεῖ ἐστιν, καὶ θεράπων δεδοικὼς τὸν κύριον αὐτοῦ.» «Ἐὰν ἀποθάνῃ ἄνθρωπος, ζήσεται, συντελέσας ἡμέρας βίου αὐτοῦ.» «Ἐλεύσῃ ἐν τάφῳ, ὥσπερ σῖτος ὥριμος κατὰ καιρὸν θεριζόμενος.» «Θάνατος ἀνδρὶ ἀνάπαυσις.» «Εὐλογία ἀπολλυμένου ἐπ᾽ ἐμὲ ἔλθοι.» «Ἀγαθὸν πορευθῆναι εἰς οἶκον πένθους, ἢ εἰς οἶκον πότου. Καρδία σοφῶν ἐν οἴκῳ πένθους· καρδία δὲ ἀφρόνων ἐν οἴκῳ εὐφροσύνης.» «Ὅτι ἐπορεύθη ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶνος αὐτοῦ, καὶ ἐκύκλωσαν ἐν ἀγορᾷ οἱ κοπτόμενοι.» «Καθὼς ἐξῆλθεν ἀπὸ γαστρὸς μητρὸς αὐτοῦ γυμνὸς, ἐπιστρέψει τοῦ πορευθῆναι ὡς ἥκει, καὶ οὐδὲν λήψεται ἐν μόχθῳ αὐτοῦ, ἵνα πορευθῇ ἐν χειρὶ αὐτοῦ.» «Ἀγαθὴ ἡμέρα θανάτου ὑπὲρ ἡμέραν γεννήσεως αὐτοῦ.» «Τελειωθεὶς ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ο μικρός και ο μεγάλος είναι εκεί, και ο δούλος που φοβάται τον κύριό του.» «Εάν πεθάνει ο άνθρωπος, θα ζήσει, αφού ολοκληρώσει τις ημέρες του βίου του.» «Θα κατέβεις στον τάφο, όπως το ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην κατάλληλη εποχή.» «Ο θάνατος για τον άνθρωπο είναι ανάπαυση.» «Η ευλογία εκείνου που χάνεται ας έλθει επάνω μου.» «Καλύτερο είναι να πάει κανείς σε οίκο πένθους, παρά σε οίκο συμποσίου. Η καρδιά των σοφών βρίσκεται σε οίκο πένθους· ενώ η καρδιά των αφρόνων σε οίκο ευφροσύνης.» «Διότι ο άνθρωπος πορεύθηκε προς την αιώνια κατοικία του, και εκείνοι που θρηνούν περιφέρονται στην αγορά.» «Όπως ακριβώς βγήκε γυμνός από την κοιλιά της μητέρας του, έτσι θα επιστρέψει για να αναχωρήσει όπως ήρθε, και τίποτα δεν θα λάβει από τον κόπο του, ώστε να το πάρει στο χέρι του αναχωρώντας.» «Καλύτερη είναι η ημέρα του θανάτου από την ημέρα της γέννησής του.» «Φθάνοντας στην τελειότητα σε σύντομο χρόνο, συμπλήρωσε μακρά έτη.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Καὶ ἐν τῷ οὕτως ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης θερμότερον, ἔαρ ψυχῶν διαλάμψει χαρμόσυνον, τοῦ μὲν χειμῶνος τῶν ἀκουσίων πειρασμῶν ἀπαλλάττον, τὸν δὲ καύσωνα τῶν ἑκουσίων παθῶν ἐπιστῆναι μὴ συγχωροῦν· καὶ ὁ κατὰ τὸν χειμῶνα τῶν πειρασμῶν ἀποτεθεὶς ταῖς τῶν δικαίων ψυχαῖς καρπὸς τοῦ πνεύματος, οἷάπερ ἐαρινοῦ καρποῦ ἄνθος, ἀναδειχθήσεται· καὶ ἡ πρὸς θεὸν ἀγαπητικὴ σχέσις αὐτῶν ἐνδυναμωθήσεται, μηκέτι ὑποκειμένων τροπῇ· καὶ ἡ δίκην καππάρεως πλήρης πικρίας κακία διαλυθήσεται, ἀνακαλυφθεῖσα τῷ ἀναπολογήτῳ ἐλέγχῳ τῆς δικαιοτάτης κρίσεως τοῦ θεοῦ. 55-7. Ὅτι ἐπορεύθη ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶνος αὐτοῦ, καὶ ἐκύκλωσαν ἐν ἀγορᾷ οἱ κοπτόμενοι, ἕως οὗ μὴ ἀνατραπῇ τὸ σχοινίον τοῦ ἀργυρίου, καὶ συντριβῇ τὸ ἀνθέμιον τοῦ χρυσίου, καὶ συντριβῇ ἡ ὑδρία ἐπὶ τὴν πηγήν, καὶ συντροχάσῃ ὁ τροχὸς ἐπὶ τὸν λάκκον, καὶ ἐπιστρέψῃ ὁ χοῦς εἰς τὴν γῆν ὡς ἦν, καὶ τὸ πνεῦμα ἐπιστρέψῃ πρὸς τὸν θεόν, ὃς ἔδωκεν αὐτό.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και με το να ανατείλει κατ' αυτόν τον τρόπο θερμότερος ο Ήλιος της δικαιοσύνης, θα λάμψει χαρμόσυνη η άνοιξη των ψυχών, η οποία αφενός θα απαλλάξει από τον χειμώνα των ακούσιων πειρασμών, αφετέρου δεν θα επιτρέψει να ενσκήψει ο καύσωνας των εκούσιων παθών. Και ο καρπός του πνεύματος, ο οποίος κατά τον χειμώνα των πειρασμών είχε εναποτεθεί στις ψυχές των δικαίων, θα αναδειχθεί σαν το άνθος του εαρινού καρπού. Και η αγαπητική τους σχέση προς τον Θεό θα ενδυναμωθεί, αφού πλέον δεν θα υπόκεινται σε καμία μεταβολή. Και η κακία, η οποία δίκην κάππαρης είναι γεμάτη πίκρα, θα διαλυθεί, αποκαλυπτόμενη από τον αναπολόγητο έλεγχο της δικαιότατης κρίσης του Θεού. 55-7. Διότι πορεύθηκε ο άνθρωπος στην αιώνια κατοικία του, και τον περικύκλωσαν στην αγορά εκείνοι που θρηνούν, προτού κοπεί το ασημένιο σχοινί, και συντριβεί το χρυσό ανθέμιο, και συντριβεί η υδρία πάνω στην πηγή, και κατρακυλήσει ο τροχός μέσα στον λάκκο, και επιστρέψει το χώμα στη γη όπως ακριβώς ήταν, και το πνεύμα επιστρέψει προς τον Θεό, ο Οποίος και το έδωσε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Τουτέστι, διότι μετὰ τὸ τέλος τῆς ἐν τῷ παρόντι κόσμῳ παροικίας ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸ αἰώνιον αὐτοῦ οἰκητήριον, τὴν οὐράνιον μονήν, καὶ ἐπεὶ θεὸς ἀθάνατον τὸ ἀνθρώπινον πεποίηκε γένος, διὰ δὲ τὸ παραβῆναι τὴν ἐντολὴν τὸν πρωτόπλαστον, φθορὰν καὶ θάνατον κατεκρίθημεν, θανάτου πάλιν ἐλευθερωθέντες καὶ κατὰ τὴν ἀνάστασιν εἰς ἀθανασίαν ἐπιστρέψαντες, ἐκύκλωσαν ἀπ᾽ αὐτῆς ἀρξάμενοι καὶ εἰς αὐτὴν καταντήσαντες οἱ κατὰ τὴν τοῦ παρόντος βίου πανήγυριν ταλαιπωροῦντες ἄνθρωποι, πρὸ τοῦ διακοπῆναι τὸν δεσμὸν τῆς περὶ τὸ ἀργύριον σχέσεως καὶ διαφθαρῆναι τὸν θησαυρὸν τοῦ χρυσίου καὶ συμφθαρῆναι μὲν τῷ τοῦ βίου τροχῷ τὸ συμπεριφερόμενον τούτῳ ἡμέτερον σῶμα, ὅπερ ἐκ τῆς φθορᾶς τῶν καθόλου στοιχείων λαμβάνον τὴν γένεσιν, εἰς ταῦτα πάλιν διὰ φθορᾶς ἀναλύεται, οἷάπερ τι ἀγγεῖον ὕδωρ ἐκ πηγῆς ἀνάγον, καὶ μετὰ τὴν συντριβὴν αὐτὸ μὲν τῇ γῇ ἀποδιδόμενον ἐξ ἧς τὴν ὕπαρξιν εἴληφε, τὸ δὲ ὑδρευθὲν ὕδωρ αὖθις ἀποδιδοῦν τῇ πηγῇ ἐξ ἧς ἀφῃρέθη, συνθραυσθῆναι δὲ τῷ εἰρημένῳ σώματι καὶ αὐτὸν συμπεσόντα τὸν τοῦ βίου τροχὸν καὶ τὴν ἰδίαν παύσαντα κίνησιν ἐν τῷ τῆς φθορᾶς κατωτάτῳ χωρίῳ, ὥσπερ ὁ συμπίπτων οἷς ἐπιφέρεται ὑδροφόροις ἀγγείοις τροχός, καὶ συντριβόμενος ἐν αὐτῷ τῷ λάκκῳ τοῦ φρέατος ἵσταται τῆς κινήσεως, κἀντεῦθεν αὐτὸ μὲν τὸ σῶμα, τὸ ἐκ γῆς τὴν γένεσιν ἐσχηκός, αὖθις ἀποδοθῆναι τῇ γῇ, ὡς ὑπῆρχε πρὸ τοῦ ἐκεῖθεν ληφθῆναι, τὸ δὲ θεῖον ἐμφύσημα, τὴν λογικὴν ἡμῶν ψυχήν, πρὸς τὸν ταύτην δωρησάμενον ἀναχθῆναι δεσπότην. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δηλαδή, διότι μετά το τέλος της παροικίας στον παρόντα κόσμο ο άνθρωπος απήλθε στο αιώνιο οικητήριό του, την ουράνια μονή, και επειδή ο Θεός δημιούργησε το ανθρώπινο γένος αθάνατο, αλλά εξαιτίας της παραβάσεως της εντολής από τον πρωτόπλαστο καταδικαστήκαμε σε φθορά και θάνατο, αφού ελευθερωθήκαμε πάλι από τον θάνατο και επιστρέψαμε στην αθανασία κατά την ανάσταση, οι άνθρωποι που ταλαιπωρούνται στην πανήγυρη του παρόντος βίου διέγραψαν έναν κύκλο, αρχίζοντας από αυτήν και καταλήγοντας σε αυτήν, προτού κοπεί ο δεσμός της προσκολλήσεως στο ασήμι και διαφθαρεί ο θησαυρός του χρυσού, και συμφθαρεί με τον τροχό του βίου το δικό μας σώμα που συμπεριφέρεται με αυτόν, το οποίο, λαμβάνοντας τη γένεσή του από τη φθορά των καθολικών στοιχείων, σε αυτά πάλι αναλύεται μέσω της φθοράς, όπως ακριβώς ένα δοχείο που ανασύρει νερό από μια πηγή, και μετά τη συντριβή του το μεν ίδιο αποδίδεται στη γη από την οποία έλαβε την ύπαρξή του, το δε νερό που αντλήθηκε αποδίδεται πάλι στην πηγή από την οποία αφαιρέθηκε. Να συνθλιβεί δε μαζί με το προαναφερθέν σώμα και ο ίδιος ο τροχός του βίου, αφού καταπέσει και παύσει τη δική του κίνηση στον κατώτατο χώρο της φθοράς, όπως ακριβώς ο τροχός που καταρρέει μαζί με τα υδροφόρα δοχεία που φέρει, και συντριβόμενος μέσα στον ίδιο τον λάκκο του φρέατος σταματά την κίνησή του. Και έπειτα από αυτό, το μεν σώμα, που έλαβε τη γένεσή του από τη γη, να αποδοθεί πάλι στη γη, όπως ακριβώς υπήρχε προτού ληφθεί από εκεί, το δε θείο εμφύσημα, η λογική μας ψυχή, να αναχθεί προς τον Δεσπότη που τη δώρισε. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὸ ἅγιον πνεῦμα καὶ εἰς τὴν πεντηκοστήν
ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΚΑΙ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΝ «Πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με», καθὼς γέγραπται, «πνοὴ δὲ παντοκράτορος ἡ διδάσκουσά με», νύττει με ὡς οἷόν τε περὶ τούτου εἰπεῖν· εἰ γὰρ καὶ προείπομεν συνημμένως σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ περὶ τούτου, καθότι καὶ συνημμένον τῇ φύσει, ἀλλ’ ὅμως ἔνυττέ με φάναι καὶ ἰδικῶς. Ἀνεβαλλόμην δὲ τὴν ἐγχείρησιν φόβῳ, ὅτι καὶ φόβος τῷ περὶ τούτου λέγειν κατατολμῶντι καὶ πολυομμάτου νοὸς χρείαν ἔχει ἀσφαλεστάτου, ἵνα μὴ παραρρυῇ· διὸ ἀνεβαλλόμην κἀγὼ μέχρι τοῦ νῦν, προσδεχόμενος τάχα μήπως ἥξῃ καιρός, «καὶ ἀνθήσῃ τὸ ἀμύγδαλον καὶ παχυνθήσεται ἡ ἀκρὶς καὶ διασκεδασθῇ ἡ κάπαρις» καὶ ἀνυψωθῇ ὁ φοῖνιξ καὶ ὁ πλάτανος καὶ δώσῃ ἀρωμάτων ὀσμὴν ἀσπάλαθος καὶ κιννάμωμος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Νεοφύτου Πρεσβυτέρου Μοναχού και Εγκλείστου Περί του Αγίου Πνεύματος και εις την Αγίαν Πεντηκοστήν. «Το θείο Πνεύμα είναι αυτό που με εποίησε», όπως έχει γραφτεί, «και η πνοή του Παντοκράτορος είναι αυτή που με διδάσκει», με παρακινεί να μιλήσω περί αυτού όσο είναι δυνατόν· διότι, αν και προηγουμένως μιλήσαμε γι' αυτό σε άρρηκτη σύνδεση με τον Πατέρα και τον Υιό, εφόσον είναι και ενωμένο κατά τη φύση, ωστόσο με ωθούσε να μιλήσω και ιδιαιτέρως. Ανέβαλλα δε το εγχείρημα από φόβο, διότι υπάρχει φόβος σε αυτόν που αποτολμά να μιλήσει περί αυτού, και έχει ανάγκη από έναν εξαιρετικά ασφαλή και πολυόμματο νου, για να μην παρεκκλίνει· γι' αυτό ανέβαλλα κι εγώ μέχρι τώρα, προσμένοντας μήπως τυχόν έλθει ο καιρός «και ανθίσει η αμυγδαλιά και παχύνει η ακρίδα και διασκορπιστεί η κάπαρη» και ανυψωθεί ο φοίνικας και ο πλάτανος και δώσουν οσμή αρωμάτων ο ασπάλαθος και το κιννάμωμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες