Ἤιδει ταύτην τὴν τοῦ κυρίου παρουσίαν καὶ τὴν τοῦ κόσμου συντέλειαν ὁ ἐκκλησιαστὴς λέγων· 〈εὐφραίνου νεανίσκε ἐκ νεότητός σου,〉 καὶ ἑξῆς· 〈καὶ ἀπόστησον θυμὸν ἀπὸ καρδίας σου καὶ παράγαγε πονηρίαν ἀπὸ σαρκός σου καὶ μνήσθητι τοῦ κτίσαντός σε, ἕως οὗ μὴ ἔλθωσιν αἱ ἡμέραι τῆς κακίας, ἕως οὗ μὴ σκοτισθῇ ὁ ἥλιος καὶ τὸ φῶς καὶ ἡ σελήνη καὶ οἱ ἀστέρες καὶ σκοτάσουσιν αἱ βλέπουσαι ἐν ταῖς ὀπαῖς,〉 (τὴν ὁρατικὴν δύναμιν αἰνισσόμενος,) 〈ἕως οὗ μὴ ἀνατραπῇ τὸ σχοινίον τοῦ ἀργυρίου〉 (τῶν ἄστρων τὴν συμπλοκὴν διδάσκων, ἀργυροειδὴς γὰρ ἡ ὄψις) 〈καὶ συντριβῇ τὸ ἀνθέμιον τοῦ χρυσίου〉 (τὸν χρυσοειδῆ οὕτως ἥλιον αἰνισσόμενος, ἡ γὰρ ἀνθεμὶς γνώριμός ἐστι βοτάνη πολλὰς ἔχουσα πέριξ ἀκτινοειδεῖς φυλλάδων ἐκφύσεις). 〈καὶ ἀναστήσονται εἰς φωνὴν τοῦ στρουθίου καίγε ἀπὸ τοῦ ὕψους ὄψονται καὶ θάμβοι ἐν τῇ ὁδῷ.〉 τί ὄψονται; 〈τότε ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ〉 οὐρανοῦ, 〈καὶ κόψονται φυλαὶ κατὰ φυλάς.〉 Καὶ τί γίνεται ἐλθόντος τοῦ κυρίου; 〈καὶ ἀνθήσει τὸ ἀμύγδαλον καὶ παχυνθήσεται ἡ ἀκρὶς καὶ διασκεδασθήσεται ἡ κάππαρις.〉 ὡς δὲ οἱ ἐξηγηταί φασιν, ἀμύγδαλον ἀνθοῦν δηλοῖ τοῦ χειμῶνος τὸ παρελθόν. μέλλει δὲ τὰ σώματα ἡμῶν μετὰ τὸν χειμῶνα τότε ἀνθεῖν ἐπουράνιον ἄνθος. καὶ παχύνεται ἡ ἀκρίς, ἡ πτερωτὴ ψυχὴ τὸ σῶμα περιβαλλομένη.
Μετάφραση
Γνώριζε αυτήν την παρουσία του Κυρίου και τη συντέλεια του κόσμου ο Εκκλησιαστής λέγοντας: «ευφραίνου νέε στη νεότητά σου», και τα εξής: «και απομάκρυνε τον θυμό από την καρδιά σου και διώξε την πονηρία από τη σάρκα σου και θυμήσου τον Πλάστη σου, προτού έλθουν οι ημέρες της κακίας, προτού σκοτεινιάσει ο ήλιος και το φως και η σελήνη και τα άστρα, και θα σκοτεινιάσουν αυτές που βλέπουν μέσα από τις οπές» (υπονοώντας την ορατική δύναμη), «προτού ανατραπεί το αργυρό σχοινί» (διδάσκοντας τη συμπλοκή των άστρων, διότι η όψη τους είναι αργυροειδής) «και συντριβεί το χρυσό ανθέμιο» (υπονοώντας έτσι τον χρυσαφένιο ήλιο, διότι η ανθεμίδα είναι ένα γνωστό βότανο που έχει γύρω της πολλές ακτινοειδείς εκφύσεις φύλλων). «Και θα αναστηθούν με τη φωνή του στρουθίου και μάλιστα από το ύψος θα δουν, και θα υπάρξουν θάμβη στην οδό». Τι θα δουν; «Τότε θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες του» ουρανού, «και θα θρηνήσουν οι φυλές η μία μετά την άλλη». Και τι γίνεται όταν έλθει ο Κύριος; «Και θα ανθίσει η αμυγδαλιά και θα παχύνει η ακρίδα και θα διασκορπιστεί η κάππαρη». Όπως δε λένε οι ερμηνευτές, η ανθισμένη αμυγδαλιά δηλώνει ότι πέρασε ο χειμώνας. Έτσι και τα σώματά μας μετά τον χειμώνα πρόκειται τότε να ανθίσουν ένα επουράνιο άνθος. Και παχαίνει η ακρίδα, δηλαδή η φτερωτή ψυχή που περιβάλλεται το σώμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες