Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 2:25

Διότι η αντίθετη άποψη συνίσταται στο να θεωρεί κανείς ότι δεν υπάρχει κανένα άλλο αγαθό παρά μόνο εκείνο που δέχεται μέσα του, και αυτό είναι η βρώση και η πόση, ενώ η απάντηση σε αυτό είναι ότι δεν είναι αυτά με τα οποία ο άνθρωπος τρέφεται και ευφραίνεται, αλλά η σοφία και η γνώση· ώστε το να επιδεικνύει κανείς ζήλο για αυτά να αποτελεί μεν αγαθό, ενώ ό,τι επιδιώκεται μέσω της σάρκας να είναι περισπασμός της ψυχής και ματαιότητα. Τα δε λόγια της υψηλής διδασκαλίας έχουν ως εξής: «Δεν υπάρχει αγαθό για τον άνθρωπο, παρά το να φάει και να πιει και να δείξει στην ψυχή του το αγαθό μέσα στον κόπο του. Και τούτο το είδα εγώ, ότι προέρχεται από το χέρι του Θεού. Διότι ποιος θα φάει και ποιος θα πιει χωρίς Αυτόν; Επειδή στον άνθρωπο που είναι αγαθός ενώπιόν Του έδωσε σοφία και γνώση και ευφροσύνη, ενώ στον αμαρτωλό έδωσε τον περισπασμό τού να συσσωρεύει και να συγκεντρώνει, για να τα δώσει σε εκείνον που είναι αγαθός ενώπιον του Θεού· διότι και αυτό είναι ματαιότητα και προαίρεση πνεύματος».

Πάλι καταπιάνεται με μία άλλη αντίρρηση, και το επιχείρημα που αντιπαραβάλλεται είναι το εξής: εάν, ω δάσκαλε, συγκαταλέγεις στα μάταια ό,τι βρίσκεται έξω από εμάς, αυτό που τυχόν θα προσλάβουμε μέσα στον εαυτό μας δεν θα μπορούσε δικαιολογημένα να καταδικαστεί ως μάταιο. Αλλά βέβαια, η βρώση και η πόση λαμβάνουν χώρα μέσα μας. Επομένως, κάτι τέτοιο δεν ανήκει στα απορριπτέα, αλλά θα μπορούσε κανείς να ορίσει μια τέτοια χάρη ως θεία ευεργεσία. Αυτό είναι το νόημα της αντίρρησης, και τα λόγια της έχουν ως εξής: Δεν υπάρχει κανένα αγαθό, λέει, για τον άνθρωπο, παρά να φάει και να πιει και να δείξει στην ψυχή του το αγαθό από τον μόχθο του. Και αυτό πράγματι είδα εγώ, ότι προέρχεται από το χέρι του Θεού, διότι ποιος θα φάει και ποιος θα πιει χωρίς Αυτόν; Αυτά προβάλλει ως αντίρρηση προς τον δάσκαλο ο συνήγορος της λαιμαργίας. Τι απαντά όμως σε αυτά ο καθοδηγητής της σοφίας για τον αγαθό άνθρωπο; Η προσθήκη πάντως του όρου «αγαθός» υπέδειξε οπωσδήποτε και την αντιδιαστολή, ώστε να είναι φανερό εκείνο που νοείται ως το αντίθετο της αγαθότητας. Στον άνθρωπο, λοιπόν, όχι στον κτηνώδη, που είναι σκυμμένος πάνω από την κοιλιά του και που διαθέτει λαιμό αντί για λογική, αλλά στον αγαθό, που ζει σύμφωνα με την εικόνα του μόνου Αγαθού, ο Θεός δεν όρισε ως νόμο αυτήν την τροφή, για την οποία χάσκει η κτηνώδης φύση, αλλά «του έδωσε», λέει, αντί για τροφή, σοφία και γνώση και ευφροσύνη. Διότι πώς θα μπορούσε κανείς να αυξήσει την αγαθότητα μέσω των βρωμάτων της σάρκας;

Σε παρακαλώ εν Θεώ να εντείνεις τον αγώνα σου και να υπερασπιστείς το αξίωμά σου. Να φροντίζεις για την ενότητα με τους αγίους· να υποβαστάζεις τους πιο αδύναμους, για να εκπληρώσεις τον νόμο του Χριστού. Να αφιερώνεσαι στις νηστείες και τις προσευχές, αλλά όχι υπέρμετρα, για να μην καταβάλεις τον εαυτό σου. Από το κρασί και τα κρέατα μην απέχεις εντελώς· διότι δεν είναι βδελυρά. Διότι λέει: «Τα αγαθά της γης θα φάτε», και: «Θα τρώτε κρέατα όπως τα λάχανα», και: «Το κρασί ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου και το λάδι ιλαρύνει το πρόσωπο και ο άρτος στηρίζει την καρδιά»· αλλά να γίνεται αυτό με μέτρο και ευταξία, εφόσον ο Θεός τα χορηγεί. Διότι ποιος θα φάει ή ποιος θα πιει χωρίς τη δική Του χορηγία; Διότι αν υπάρχει κάτι ωραίο, είναι δικό Του, και αν υπάρχει κάτι αγαθό, είναι δικό Του. Να προσέχεις την ανάγνωση των Γραφών, ώστε όχι μόνο εσύ ο ίδιος να γνωρίζεις τους νόμους, αλλά και να τους εξηγείς στους άλλους. Να είσαι νηφάλιος και άγρυπνος ως αθλητής του Θεού. Κανένας που στρατεύεται δεν εμπλέκεται στις βιοτικές μέριμνες, προκειμένου να αρέσει σε αυτόν που τον στρατολόγησε· και αν κάποιος αγωνίζεται ως αθλητής, δεν στεφανώνεται, εάν δεν αγωνιστεί σύμφωνα με τους κανόνες. Αντίψυχό σου γίνομαι εγώ, ο δέσμιος.

Δηλαδή, και στον προαναφερθέντα άνθρωπο, επειδή δεν φρονεί τα θεία αλλά τα σαρκικά, τίποτε άλλο δεν του φαίνεται καλό, παρά μόνο η απόλαυση στη βρώση και την πόση, και ό,τι υποδείξει στην ψυχή του ως καλό, σύμφωνα με την παράλογη αντίληψή του, μέσα στον μόχθο του. 244-25. Και βεβαίως τούτο είδα εγώ, ότι προέρχεται από το χέρι του Θεού· διότι ποιος θα φάει και ποιος θα πιει χωρίς Αυτόν;