Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 5:12

Λύτρο της ψυχής είναι ο πλούτος. Μήπως όμως αποτελεί αφορμή απώλειας; «Αλλά είναι αναγκαίος ο πλούτος για τα παιδιά». Αυτή είναι μια ευλογοφανής πρόφαση πλεονεξίας· διότι προβάλλετε μεν τα παιδιά σας, αλλά ικανοποιείτε τις επιθυμίες της δικής σας καρδιάς. Μην ενοχοποιείς τον αναίτιο. Έχει τον δικό του Δεσπότη, τον δικό του οικονόμο· από άλλον έλαβε τη ζωή, από Αυτόν αναμένει και τα εφόδια της ζωής. Μήπως δεν γράφτηκαν τα Ευαγγέλια και για τους εγγάμους; «Αν θέλεις να είσαι τέλειος, πώλησε τα υπάρχοντά σου και δώσε τα στους φτωχούς». Όταν ζητούσες από τον Κύριο την απόκτηση παιδιών, όταν τον παρακαλούσες να γίνεις πατέρας, μήπως πρόσθεσες και τούτο: «Δώσε μου παιδιά, για να παρακούσω τις εντολές σου· δώσε μου παιδιά, για να μη φθάσω στη βασιλεία των ουρανών»; Και ποιος θα γίνει εγγυητής για την προαίρεση του παιδιού, ότι θα χρησιμοποιήσει με τον δέοντα τρόπο όσα του δοθούν; Διότι σε πολλούς ο πλούτος έγινε υπηρέτης ακολασίας. Ή δεν ακούς τον Εκκλησιαστή που λέει: «Είδα φοβερή αρρώστια, πλούτο να φυλάσσεται από τον κάτοχό του για το ίδιο του το κακό»· και πάλι, ότι: «Τον αφήνω στον άνθρωπο που θα έρθει μετά από εμένα».

Και πήρε τους πρεσβυτέρους της πόλεως και τα αγκάθια της ερήμου, και με αυτά καταξέσχισε τους άνδρες της Σοχώθ· και τον πύργο του Φανουήλ τον κατέστρεψε και σκότωσε τους άνδρες της πόλεως.» «Αναπήδησε και αποκρίθηκε ο Νάβαλ στους δούλους του Δαβίδ: Ποιος είναι ο Δαβίδ, και ποιος ο γιος του Ιεσσαί; Σήμερα έχουν πληθύνει οι δούλοι που δραπετεύουν ο καθένας από το πρόσωπο του κυρίου του· και θα πάρω εγώ τα ψωμιά μου, και το κρασί μου, και τα σφαχτάρια μου, τα οποία ετοίμασα για αυτούς που κουρεύουν τα πρόβατά μου, και θα τα δώσω σε ανθρώπους για τους οποίους δεν ξέρω από πού είναι;» «Εκείνος που τσιγκουνεύεται τα δώρα, εγείρει ισχυρό θυμό.» «Υπάρχει μια αρρώστια την οποία είδα κάτω από τον ήλιο: πλούτος που φυλάσσεται από τον κάτοχό του για το ίδιο του το κακό· και ο πλούτος εκείνος θα χαθεί σε κάποια κακή περίσταση.» «Υπάρχει ένα κακό που είδα κάτω από τον ήλιο, και είναι πολύ συνηθισμένο μεταξύ των ανθρώπων: ένας άνθρωπος στον οποίο ο Θεός θα δώσει πλούτο, και υπάρχοντα, και δόξα, και δεν λείπει τίποτα από την ψυχή του από όλα όσα επιθυμεί· αλλά ο Θεός δεν του δίνει την εξουσία να γευθεί από αυτά, διότι ένας ξένος άνθρωπος θα τα καταναλώσει.» «Υπάρχει εκείνος που πλουτίζει από την τσιγκουνιά και τη σφιχτοχεριά του· και θα τα εγκαταλείψει σε άλλους, και θα πεθάνει.» «Αυτός που συγκεντρώνει στερούμενος από τον ίδιο του τον εαυτό, συγκεντρώνει για άλλους, και τα αγαθά του θα τα απολαύσουν άλλοι.»

Και ποιο είναι το όφελός του, όταν μοχθεί για τον άνεμο; Και βέβαια όλες οι ημέρες του περνούν στο σκοτάδι και στο πένθος και με πολύ θυμό, αρρώστια και οργή. Πάντως, υπάρχει μια ψυχική νόσος την οποία έχω διαπιστώσει πάνω στη γη: χρήματα που αποθησαυρίζονται από κάποιον και διατηρούνται από τον ίδιο γίνονται αφορμή για την καταστροφή του, και αυτά θα χαθούν μέσα στην οδυνηρή μέριμνα εκείνου που αγωνιά να τα διαφυλάξει από όσους τα επιβουλεύονται. Γέννησε δε αυτός υιό, και δεν υπάρχει τίποτα στα χέρια του. Όμοιο με τη γέννηση είναι και το τέλος του· διότι γυμνός βγήκε από την κοιλιά της μητέρας του και γυμνός θα απέλθει στη γη, χωρίς να πάρει μαζί του με τον κόπο του τίποτα από έναν τέτοιο θησαυρό, ώστε να φύγει έχοντάς το στα χέρια του. Και τούτο είναι πολύ οδυνηρή νόσος· διότι, όπως ακριβώς αυτός ήλθε στον κόσμο μέσω της γεννήσεως, χωρίς να φέρει μαζί του απολύτως τίποτα, έτσι ακριβώς θα εξέλθει από τον βίο μέσω του θανάτου. Και ποιο είναι το κέρδος του;