Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 5:17

Τίποτε, ή η σπουδή του είναι μάταιη. Διότι ολόκληρη η παρούσα ζωή του βρίσκεται στο σκοτάδι της άγνοιας του πραγματικά καλού, σε ανώφελη θλίψη για τα φθειρόμενα, σε πολλή ταραχή της ψυχής εξαιτίας της οργής προς τον πλησίον, στη νόσο της ακόρεστης επιθυμίας για τα υλικά αγαθά, καθώς και στην εκδίκηση που παίρνει ο ίδιος εναντίον εκείνων που τον λύπησαν, ώστε να ικανοποιήσει περισσότερο τον θυμό του· διότι χόλος είναι η εκδίκηση που εκτελεί ο ίδιος ο λυπηθείς εναντίον αυτού που τον λύπησε. Τι είναι, λοιπόν, το καλό μέσα σε αυτά που βλέπουμε; 17-19. Ιδού τι είδα εγώ ως αγαθό, το οποίο είναι καλό: το να τρώει κανείς και να πίνει και να απολαμβάνει το καλό σε κάθε μόχθο του, με τον οποίο κοπιάζει κάτω από τον ήλιο για όσον αριθμό ημερών της ζωής του τού έδωσε ο Θεός· διότι αυτό είναι το μερίδιό του. Και πράγματι, για κάθε άνθρωπο στον οποίο ο Θεός έδωσε πλούτο και υπάρχοντα, δίνοντάς του την εξουσία να φάει από αυτά, να λάβει το μερίδιό του και να ευφρανθεί με τον μόχθο του, αυτό είναι δώρο του Θεού. Διότι δεν θα θυμάται πολύ τις ημέρες της ζωής του, επειδή ο Θεός τον περισπά με την ευφροσύνη της καρδιάς του.

Διότι Αυτός επιβλέπει όλη την υπ' ουρανόν, γνωρίζοντας όλα όσα εποίησε στη γη, το βάρος των ανέμων και τα μέτρα των υδάτων· όταν τα εποίησε, έτσι τα είδε και τα μέτρησε.» Αλλά και περί αυτών ο Κύριος του λέγει τα εξής: «Γνωρίζω λοιπόν ότι τότε είχες γεννηθεί, και ο αριθμός των ετών σου είναι μεγάλος... Και ποιος είναι αυτός που μετρά τα νέφη με σοφία... Και απαρίθμησες άραγε τους μήνες τους έως ότου συμπληρωθεί ο καιρός του τοκετού;» Ο δε Σολομών: «Μέχρις ότου δω», λέγει, «ποιο είναι το αγαθό για τους υιούς των ανθρώπων, το οποίο θα πράξουν κάτω από τον ήλιο για τον αριθμό των ημερών της ζωής τους... Και πάλι: Σε κάθε μόχθο του, με τον οποίο θα μοχθήσει κάτω από τον ήλιο για τον αριθμό των ημερών της ζωής του που του έδωσε ο Θεός... Και λίγο μετά: Διότι ποιος γνωρίζει ποιο είναι το αγαθό για τον άνθρωπο στη ζωή του, στον αριθμό των ημερών της μάταιης ζωής του.» Ο δε σοφότατος Σειράχ: «Ο αριθμός των ημερών του ανθρώπου», λέγει, «φθάνει το πολύ στα εκατό έτη· σαν σταγόνα του νερού της θάλασσας και σαν κόκκος άμμου, τόσο λίγα είναι τα έτη του μπροστά στην ημέρα της αιωνιότητας»...