Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 6:7

Όλος ο κόπος του ανθρώπου καταλήγει στο στόμα του. Δες πώς συγκαλυμμένα κατακρίνει την τρυφηλότητα. Όσα και αν κοπιάσεις, δεν καταλήγουν εκεί; Για ποιον λόγο συγκεντρώνεις τόσα πολλά; Για ποιον λόγο φείδεσαι; Για ποιον λόγο δεν ξοδεύεις; Για ποιον λόγο φοβάσαι και επιθυμείς περισσότερα; Ένα στόμα δεν πρόκειται να τα δεχθεί όλα; Τι περισσότερο σου αποφέρει η φειδωλία; Δεν θα καταλήξεις στον ίδιο τόπο με εκείνον που έζησε μέσα στην τρυφηλότητα;

«Διότι επαίνεσα τους νεκρούς, αυτούς που έχουν ήδη πεθάνει, περισσότερο από τους ζωντανούς, και καλύτερος από αυτούς τους δύο είναι εκείνος που δεν γεννήθηκε ακόμη, ο οποίος δεν γνώρισε όλο το έργο που γίνεται κάτω από τον ήλιο.» «Όλος ο μόχθος του ανθρώπου προορίζεται για το στόμα του.» «Σε τι υπερτερεί ο άνθρωπος από το κτήνος; Σε τίποτα· διότι τα πάντα είναι ματαιότητα.» «Όλες οι ημέρες του είναι γεμάτες πόνους και η απασχόλησή του ταραχή και θυμός. Ακόμη και τη νύχτα δεν ησυχάζει η καρδιά του. Διότι και αυτό είναι ματαιότητα.» «Όπως ακριβώς βγήκε γυμνός από την κοιλιά της μητέρας του, έτσι θα επιστρέψει, φεύγοντας όπως ήρθε, και δεν θα πάρει τίποτα από τον μόχθο του στο χέρι του για να το πάρει μαζί του· και αυτό επίσης είναι μια θλιβερή αρρώστια· διότι ακριβώς όπως ήρθε, έτσι και θα απέλθει.» «Οι πατέρες σας και οι προφήτες πού είναι; Μήπως θα ζήσουν αιώνια;» «Κάθε σάρκα είναι χορτάρι, και κάθε δόξα ανθρώπου είναι σαν το άνθος του χορταριού. Ξεράθηκε το χορτάρι, και το άνθος του έπεσε.» «Ιδού, όλοι εσείς θα παλιώσετε σαν το ένδυμα, και ο σκόρος θα σας καταφάει.» «Μη φοβηθείτε τον ονειδισμό των ανθρώπων και μην καταβάλλεστε από τις προσβολές τους· διότι θα παλιώσουν σαν το ένδυμα και θα φαγωθούν από τον σκόρο.» «Καπνός είναι η πνοή στα ρουθούνια μας· και η ζωή μας θα παρέλθει σαν τα ίχνη της νεφέλης. Διότι η ζωή μας είναι πέρασμα μιας σκιάς.» «Τι μας ωφέλησε η υπερηφάνειά μας; Και τι μας προσέφερε ο πλούτος μαζί με την αλαζονεία;»

Δηλαδή, εάν κάποιος γίνει πατέρας πολλών παιδιών, και παραταθεί η ζωή του για μακρύ χρόνο, και για τόσο καιρό δεν λάβει πείρα θανάτου, και δεν γεμίσει την ψυχή του με αγαθοεργίες καλοσύνης, και ίσως στο τέλος δεν αξιωθεί ταφής, σαν κακούργος, προτίμησα από αυτόν το πρόωρο έμβρυο που εξέπεσε από τη μητρική κοιλιά, διότι αυτό μάταια ήλθε στην ύπαρξη, καθώς δεν έχει γευθεί ακόμη τίποτα ούτε καλό ούτε κακό, και κρυφά απέρχεται στη φθορά χωρίς να έχει έλθει καθόλου στο φως, γι' αυτό και θα παραμείνει στη λήθη, μη όντας γνωστό σε κανέναν. Διότι και το φως δεν είδε, επειδή εξέπεσε νεκρό από τη μητρική μήτρα, και δεν έλαβε πείρα καμιάς γλυκύτατης ανάπαυσης από τον κόπο, καθώς δεν πρόλαβε να εργαστεί απολύτως τίποτα. Διότι ένα τέτοιο έμβρυο είναι ανώτερο από τον προαναφερθέντα άνθρωπο, έστω και αν αυτός έζησε πολλά χρόνια, αλλά δεν έλαβε πείρα καλοσύνης, επειδή αυτός μεν, για το ότι δεν έπραξε τίποτα καλό, θα δώσει λόγο και θα υποστεί όχι την τυχούσα τιμωρία, ενώ εκείνο καθόλου. Ποιος δε θα θεωρήσει ανώτερο αυτόν που έζησε μεν πολύ, χωρίς όμως να πράξει κανένα καλό; 63-9. Μήπως δεν πορεύονται τα πάντα σε έναν τόπο; Κάθε μόχθος του ανθρώπου γίνεται για το στόμα του, και όμως η ψυχή του δεν θα χορτάσει. Διότι ποιο είναι το πλεονέκτημα του σοφού έναντι του άφρονα; Διότι ο φτωχός γνωρίζει πώς να πορεύεται απέναντι στη ζωή· καλύτερο είναι το θέαμα των ματιών από εκείνον που πορεύεται με την ψυχή.

Δ'. Δεν υπάρχει τίποτα πιο φτωχικό από τις μεθόδους της αλιευτικής τέχνης που γνωρίζουμε στη ζωή, ούτε βέβαια τίποτα πιο άξεστο από την ανατροφή που σχετίζεται με αυτήν. Διότι, όσον αφορά τις άλλες τέχνες, η άσκησή τους, εκτός από το ότι προσφέρει κοινωνική συναναστροφή, αποφέρει και μεγαλύτερο κέρδος στον τεχνίτη, είτε το εξετάσει κανείς σε θεωρητικό είτε σε πρακτικό επίπεδο. Σε αυτήν όμως, εκτός από τον μοναχικό της χαρακτήρα, είναι αντίστοιχη και η σπάνη των τροφίμων, ώστε να εκπληρώνεται αυτό που λέει η Γραφή: Κάθε μόχθος του ανθρώπου είναι για το στόμα του. Διότι ντύνονται με ράκη και είναι ρυτιδωμένοι, με ατημέλητα μαλλιά και ηλιοκαμένοι, περπατούν ξυπόλυτοι και τρέχουν πάνω-κάτω, διατρίβοντας σε ακτές και σε αρκετά ερημικούς τόπους. Άλλοτε κάθονται πάνω σε βράχια, άλλοτε ατενίζουν τους βυθούς, και από εκεί προσμένουν την ψαριά. Για ποιο λόγο λοιπόν τα εξέθεσα αυτά με τόση λεπτομέρεια; Επειδή, αν και αυτή την τέχνη ασκεί ο Ιωάννης, δεν είναι αξιοκατάκριτο. Προχώρησε στο θεωρητικό επίπεδο της μεταφοράς, και θα διαπιστώσεις ότι η γνώση αυτή ταιριάζει με το γένος. Ο Δαβίδ ήταν προηγουμένως βοσκός προβάτων, και έπειτα ορίστηκε από τον Θεό να ποιμαίνει τον δούλο Του και τον Ισραήλ, την κληρονομιά Του.