Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 7:1

Εάν πρόκειται να κατηγορήσεις τον Θεό επειδή σε πήρε γρήγορα από τον κόσμο, ενώ έπειτα από αυτό συνέβησαν δεινά, εφόσον δεν έχεις τη δυνατότητα να γνωρίζεις τα όσα έγιναν μετά από εσένα, δεν έχεις κανένα δικαιολογητικό, αλλά καταδικάζεσαι. Προτιμότερο είναι το αγαθό όνομα παρά το αγαθό έλεος. Δηλαδή, είναι καλύτερο να απολαμβάνει κανείς καλή φήμη και να σώζεται, παρά να σώζεται από έλεος· διότι ο τελευταίος είναι υπόλογος. Πώς, λοιπόν, λες: ποιος γνωρίζει το πραγματικά αγαθό; Δεν γνωρίζουμε. Προς το παρόν, όμως, αυτά που γνωρίζουμε είναι τούτα.

Και η ημέρα του θανάτου είναι ανώτερη από την ημέρα της γεννήσεώς του. Διότι το μεν ένα είναι ανάπαυση, το δε άλλο προοίμιο πόνων. Αγαθό είναι να πορευθεί κανείς σε οίκο πένθους. Δηλαδή εύκολο· διότι εδώ ως αγαθό εννοεί αυτό ακριβώς, το εύκολο. Παρά να πορευθεί σε οίκο συμποσίου, καθότι αυτό είναι το τέλος κάθε ανθρώπου. † Και κανένας από όσους δεν δύνανται να αποδώσουν αυτή την αμοιβή δεν είχε να ανταποδώσει κάτι, ενώ εκείνη οπωσδήποτε κατά χάριν· † από εκεί προκύπτει φθόνος και βασκανία. Έχεις επαρκή παρηγοριά στο γεγονός ότι κανείς δεν το απέφυγε· από εκεί θα λάβουν ευφροσύνη. Βλέπεις όλους να συμμετέχουν μαζί σου στα δεινά· *** από εδώ πολλές φορές προκαλείται λύπη και βλασφημία· διότι κυρίως τα καλά πράγματα, όταν δεν είναι καθολικά, προξενούν λύπη, ενώ τα δεινά ευφραίνουν.

«Ο μικρός και ο μεγάλος είναι εκεί, και ο δούλος που φοβάται τον κύριό του.» «Εάν πεθάνει ο άνθρωπος, θα ζήσει, αφού ολοκληρώσει τις ημέρες του βίου του.» «Θα κατέβεις στον τάφο, όπως το ώριμο σιτάρι που θερίζεται στην κατάλληλη εποχή.» «Ο θάνατος για τον άνθρωπο είναι ανάπαυση.» «Η ευλογία εκείνου που χάνεται ας έλθει επάνω μου.» «Καλύτερο είναι να πάει κανείς σε οίκο πένθους, παρά σε οίκο συμποσίου. Η καρδιά των σοφών βρίσκεται σε οίκο πένθους· ενώ η καρδιά των αφρόνων σε οίκο ευφροσύνης.» «Διότι ο άνθρωπος πορεύθηκε προς την αιώνια κατοικία του, και εκείνοι που θρηνούν περιφέρονται στην αγορά.» «Όπως ακριβώς βγήκε γυμνός από την κοιλιά της μητέρας του, έτσι θα επιστρέψει για να αναχωρήσει όπως ήρθε, και τίποτα δεν θα λάβει από τον κόπο του, ώστε να το πάρει στο χέρι του αναχωρώντας.» «Καλύτερη είναι η ημέρα του θανάτου από την ημέρα της γέννησής του.» «Φθάνοντας στην τελειότητα σε σύντομο χρόνο, συμπλήρωσε μακρά έτη.»

Η απαλλαγή από τα κακά είναι η αρχή της σωτηρίας. ΤΙΤΛΟΣ Ε΄. — Περί χρηστού και κακού ονόματος. «Είναι προτιμότερο το καλό όνομα παρά ο πολύς πλούτος· και η αγαθή χάρη είναι ανώτερη από το ασήμι και το χρυσό.» «Το αγαθό όνομα είναι ανώτερο από το καλό μύρο.» «Φρόντισε για το όνομά σου. Διότι αυτό παραμένει μαζί σου περισσότερο από χίλιους μεγάλους θησαυρούς.» «Η χάρη είναι σαν παράδεισος μέσα σε ευλογίες.» «Οι ημέρες της αγαθής ζωής είναι μετρημένες, το καλό όνομα όμως παραμένει αιώνια.» «Το πονηρό όνομα θα κληρονομήσει αισχύνη και όνειδος.» «Ο άχαρος άνθρωπος είναι σαν άκαιρος λόγος.» ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί οίησης και εντυπώσεων· και ότι είναι ανώτερο το να είναι κανείς πραγματικά από το να φαίνεται. Διότι αυτό αποτελεί εμπόδιο προς την αρετή. «Είδα δίκαιο να χάνεται μέσα στη δικαιοσύνη του, και βεβαίως αυτό είναι ματαιότητα.» «Εάν κάποιος ανάμεσά σας νομίζει ότι είναι σοφός σε τούτον τον αιώνα, ας γίνει μωρός, για να γίνει σοφός. Διότι η σοφία αυτού του κόσμου είναι μωρία ενώπιον του Θεού. Επειδή έχει γραφτεί: Είναι αυτός που συλλαμβάνει τους σοφούς μέσα στην πανουργία τους. Και πάλι: Ο Κύριος γνωρίζει τους διαλογισμούς των ανθρώπων, ότι είναι μάταιοι.»

Δηλαδή, εάν κάτι έχει πραχθεί και έχει γίνει πλέον γνωστό, χαρακτηρίζεται είτε καλό είτε το αντίθετό του, και έγινε γνωστό τι είναι ο άνθρωπος, άφθαρτος μεν κατά την ψυχή, αλλά φθαρτός κατά τη σάρκα, και δεν θα μπορέσει να δικαιολογηθεί ενώπιον του αδέκαστου Κριτή, ο οποίος είναι ασυγκρίτως ισχυρότερος από όλους, επειδή προβάλλει δικαιολογίες για τις αμαρτίες του, οι οποίες αυξάνουν τον ανώφελο μόχθο του. Ποια είναι λοιπόν η ωφέλεια για τον άνθρωπο σε τέτοιον μόχθο; Διότι κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι το αγαθό για τον άνθρωπο στη ζωή του και στο μέτρο των ημερών αυτής, τις οποίες ανάλωσε στα μάταια. Διότι δεν κοπίασε για πράγματα υπαρκτά και μόνιμα, αλλά για σκιώδη και παροδικά, επειδή από ποιον θα μπορούσε να μάθει τι πρόκειται να γίνει μετά την αναχώρησή του από την παρούσα ζωή, μέσα στις ανωφελείς ενασχολήσεις του με τα γήινα; Επομένως, VII, 1-2. Καλύτερο είναι το καλό όνομα παρά το καλό έλαιο· και η ημέρα του θανάτου είναι καλύτερη από την ημέρα της γέννησής του. Καλύτερο είναι να μεταβεί κανείς σε οίκο πένθους παρά να μεταβεί σε οίκο συμποσίου, διότι αυτό είναι το τέλος κάθε ανθρώπου. Και εκείνος που ζει, θα εναποθέσει το αγαθό στην καρδιά του.