Ὁρῶν τοίνυν ὡς ἐν τῷ Ἐκκλησιαστῇ γέγραπται ὅτι «εἶπα· σοφισθήσομαι, καὶ αὕτη ἐμακρύνθη ἀπ᾽ ἐμοῦ μακρὰν ὑπὲρ ὃ ἦν καὶ βαθὺ βάθος· τίς εὑρήσει αὐτό;» καὶ τὸ ἐν τοῖς Ψαλμοῖς· «ἐθαυμαστώθη ἡ γνῶσίς σου ἐξ ἐμοῦ, ἐκραταιώθη, οὐ μὴ δύνωμαι πρὸς αὐτήν», καὶ ὁ Σολομών φησι· «δόξα θεοῦ κρύπτει λόγον», πολλάκις ἐβουλευσάμην ἐπισχεῖν καὶ παύσασθαι τοῦ γράφειν· ναὶ πιστεύσατε. ἵνα δὲ μὴ δόξω μηδὲ ὑμᾶς λυπεῖν μήτε ἐκείνους τοὺς παρ᾽ ὑμῖν ζητήσαντας καὶ φιλονεικήσαντας ἐπιτρίβειν εἰς τὴν ἀσέβειαν ἐκ τοῦ σιωπᾶν, ἐβιασάμην ἐμαυτὸν ὀλίγα γράψαι, καὶ ταῦτα ἀπέστειλα τῇ ὑμετέρᾳ θεοσεβείᾳ. εἰ γὰρ καί, ὡς ἔστιν ἡ τῆς ἀληθείας κατάληψις, μακράν ἐστι νῦν ἀφ᾽ ἡμῶν διὰ τὴν τῆς σαρκὸς ἀσθένειαν, ἀλλὰ δυνατόν, ὡς εἶπεν αὐτὸς ὁ Ἐκκλησιαστής, «γνῶναι τῶν ἀσεβῶν τὴν ἀφροσύνην καὶ εὑρόντα ταύτην εἰπεῖν πικροτέραν ὑπὲρ θάνατον εἶναι». τούτου γοῦν χάριν ὡς τοῦτο γινώσκων καὶ δυνάμενος εὑρεῖν ἔγραψα εἰδὼς ὡς τοῖς πιστοῖς ἡ τῆς ἀσεβείας κατάγνωσις αὐτάρκης πρὸς εὐσέβειάν ἐστι γνῶσις. καὶ γὰρ εἰ μὴ δυνατὸν καταλαβέσθαι τί ἐστι θεός, ἀλλὰ δυνατὸν εἰπεῖν, τί οὐκ ἔστιν. οἴδαμεν δὲ ὅτι οὐχ ὡς ἄνθρωπός ἐστι καὶ ὅτι οὐδὲν τῶν γενητῶν θέμις ἐπινοεῖν ἐν αὐτῷ.
Μετάφραση
Βλέποντας, λοιπόν, όπως είναι γραμμένο στον Εκκλησιαστή, ότι «είπα: θα γίνω σοφός, αλλά η σοφία απομακρύνθηκε από εμένα πολύ πιο πέρα από ό,τι ήταν, και είναι βαθύ βάθος· ποιος θα τη βρει;» και αυτό που αναφέρεται στους Ψαλμούς: «έγινε θαυμαστή η γνώση Σου σε εμένα, κραταιώθηκε, δεν μπορώ να τη φτάσω», καθώς και αυτό που λέει ο Σολομώντας: «η δόξα του Θεού κρύβει τον λόγο», πολλές φορές σκέφτηκα να συγκρατηθώ και να σταματήσω να γράφω· ναι, πιστέψτε με. Για να μη φανεί, όμως, ότι σας λυπώ ούτε ότι ωθώ εκείνους ανάμεσά σας, οι οποίοι ερεύνησαν και φιλονίκησαν, να καταπέσουν στην ασέβεια εξαιτίας της σιωπής μου, πίεσα τον εαυτό μου να γράψει λίγα, και αυτά τα απέστειλα στη θεοσέβειά σας. Διότι, ακόμη και αν η κατάληψη της αλήθειας, όπως ακριβώς είναι, βρίσκεται τώρα μακριά από εμάς λόγω της αδυναμίας της σάρκας, εντούτοις είναι δυνατόν, όπως είπε ο ίδιος ο Εκκλησιαστής, «να γνωρίσει κανείς την αφροσύνη των ασεβών και, αφού τη βρει, να πει ότι είναι πιο πικρή από τον θάνατο». Γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, επειδή το γνωρίζω αυτό και έχω τη δυνατότητα να το βρω, έγραψα, ξέροντας ότι για τους πιστούς η καταδίκη της ασέβειας αποτελεί επαρκή γνώση για την ευσέβεια. Διότι, αν και δεν είναι δυνατόν να κατανοήσουμε τι ακριβώς είναι ο Θεός, είναι όμως δυνατόν να πούμε τι δεν είναι. Γνωρίζουμε δε ότι δεν είναι όπως ο άνθρωπος και ότι δεν είναι θεμιτό να επινοούμε και να αποδίδουμε σε Αυτόν τίποτα από τα κτιστά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες