Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 7:26

Βλέποντας, λοιπόν, όπως είναι γραμμένο στον Εκκλησιαστή, ότι «είπα: θα γίνω σοφός, αλλά η σοφία απομακρύνθηκε από εμένα πολύ πιο πέρα από ό,τι ήταν, και είναι βαθύ βάθος· ποιος θα τη βρει;» και αυτό που αναφέρεται στους Ψαλμούς: «έγινε θαυμαστή η γνώση Σου σε εμένα, κραταιώθηκε, δεν μπορώ να τη φτάσω», καθώς και αυτό που λέει ο Σολομώντας: «η δόξα του Θεού κρύβει τον λόγο», πολλές φορές σκέφτηκα να συγκρατηθώ και να σταματήσω να γράφω· ναι, πιστέψτε με. Για να μη φανεί, όμως, ότι σας λυπώ ούτε ότι ωθώ εκείνους ανάμεσά σας, οι οποίοι ερεύνησαν και φιλονίκησαν, να καταπέσουν στην ασέβεια εξαιτίας της σιωπής μου, πίεσα τον εαυτό μου να γράψει λίγα, και αυτά τα απέστειλα στη θεοσέβειά σας. Διότι, ακόμη και αν η κατάληψη της αλήθειας, όπως ακριβώς είναι, βρίσκεται τώρα μακριά από εμάς λόγω της αδυναμίας της σάρκας, εντούτοις είναι δυνατόν, όπως είπε ο ίδιος ο Εκκλησιαστής, «να γνωρίσει κανείς την αφροσύνη των ασεβών και, αφού τη βρει, να πει ότι είναι πιο πικρή από τον θάνατο». Γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, επειδή το γνωρίζω αυτό και έχω τη δυνατότητα να το βρω, έγραψα, ξέροντας ότι για τους πιστούς η καταδίκη της ασέβειας αποτελεί επαρκή γνώση για την ευσέβεια. Διότι, αν και δεν είναι δυνατόν να κατανοήσουμε τι ακριβώς είναι ο Θεός, είναι όμως δυνατόν να πούμε τι δεν είναι. Γνωρίζουμε δε ότι δεν είναι όπως ο άνθρωπος και ότι δεν είναι θεμιτό να επινοούμε και να αποδίδουμε σε Αυτόν τίποτα από τα κτιστά.

Μέσα από αυτά μπορεί κανείς να δει ότι είναι αχόρταγες στους καλλωπισμούς και στο κοσμικό φρόνημα, ή μάλλον στο φιλόπορνο. Διότι για τις γυναίκες που έχουν αγαθό νου και αγαπούν την κοσμιότητα, αυτού του είδους τα επιτηδεύματα είναι εντελώς εχθρικά, και όσα θα τις εμφάνιζαν με άσεμνο σχήμα είναι αποφευκτέα και μισητά, αλλά αντίθετα θεωρούν καθήκον τους να επαινούνται για τις αγαθές τους πράξεις. Όμως, για τις εταίρες, στις οποίες αρέσει η πορνεία και η ριπή προς την ακολασία, ο νους τους έχει στραφεί στο εντελώς αντίθετο, και οι προθυμίες τους κινούνται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Επιδεικνύουν πάσα σπουδή στο να καλλωπίζονται και να συλλέγουν από παντού τα χρήσιμα για αυτόν τον σκοπό. Και θα ταίριαζε στην καθεμία από αυτές να ακούσει: Είναι αλαφρόμυαλη και άσωτη. Την τόσο άσεμνη και προπετή γυναίκα την αναφέρει και ο Σολομών λέγοντας: «Τη γυναίκα η οποία είναι παγίδα, και η καρδιά της δίχτυα, και τα χέρια της δεσμά· ο αγαθός ενώπιον του Θεού θα διασωθεί από αυτήν, ενώ ο αμαρτωλός θα συλληφθεί από αυτήν.» Και αυτά μεν ας ειπωθούν από εμάς προς το παρόν για τις άσεμνες και πονηρές γυναίκες. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ, ο Θεός συνομιλεί με τη Συναγωγή των Ιουδαίων σαν να πρόκειται για μία γυναίκα, την οποία μάλιστα λέει ότι καλλώπισε με ποικίλα στολίδια. Και είναι γραμμένα τα εξής για αυτήν: «Και άπλωσα τις πτέρυγές μου πάνω σου, και σκέπασα την ασχημοσύνη σου, και σου ορκίστηκα.»

Αυτός λοιπόν που εκθέτει την κόρη του στην πιο φανερή αισχρότητα για όσους το επιθυμούν, δικαίως θα λογοδοτούσε και θα τιμωρούνταν από τον Κριτή των πάντων όχι μόνο για τον εαυτό του, αλλά και για καθέναν που γλίστρησε στην αισχρότητα. Διότι, στήνοντας κατά κάποιον τρόπο μια παγίδα και ένα δίχτυ θανάτου, τους συλλαμβάνει όλους, ακόμα κι αν δεν πιάνονται όλοι. Επειδή δεν εξετάζεται πάντοτε το τελικό αποτέλεσμα, αλλά η δυναμική των πράξεων. Και για μια τέτοια γυναίκα γράφει ο σοφότατος Σολομών: «Τη γυναίκα, η οποία είναι παγίδα και η καρδιά της δίχτυ, και τα χέρια της δεσμά». Αναγκαία, λοιπόν, λέει ο νομοθέτης: «Δεν θα βεβηλώσεις την κόρη σου, εκδίδοντάς την στην πορνεία, για να μην εκπορνευτεί η γη». Διότι, αν δεν υπάρχει καθόλου το πρόσωπο γύρω από το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να διαπραχθεί το έγκλημα της πορνείας, δεν είναι καθόλου δύσκολο να αποφύγει κανείς την πτώση στο πάθος, ακόμα κι αν κάποιος παρασύρεται εύκολα στην ηδονή και ο νους του νοσεί από παντελή αδυναμία, διατηρώντας έτσι την κοσμιότητα του σώματος.

Δηλαδή, να μη δώσεις την ψυχή σου στο να προσέχει όλα όσα λέγονται από ανθρώπους ολιγόψυχους, οι οποίοι, όντας άκρως άφρονες, είναι ασεβείς, σε σημείο που από τη μικροψυχία τους να συλλογίζονται ότι δεν υπάρχει Θεός. Να προσέχεις όμως οπωσδήποτε μόνο εκείνα τα λόγια τους, από τα οποία θα βλαφθείς εάν δεν προφυλαχθείς, ώστε με τη βοήθεια του Θεού να αποφύγεις τις εναντίον σου επιβουλές τους. Και τούτο, για να μην τύχει από περιέργεια να ακούσεις τα λόγια που ξεστομίζονται άσκοπα, όπως και του δούλου σου που σε καταριέται επειδή τυχόν κακοπάθησε από εσένα, και εξαιτίας αυτού πονέσει πολύ η ψυχή σου, και παρασυρθεί με πολλούς τρόπους στον θυμό, σκεπτόμενη πολλούς τρόπους εκδίκησης εναντίον του δούλου. Δεν πρέπει όμως να το κάνεις αυτό, διότι, εάν εξετάσεις καλά τα δικά σου, θα βρεις ίσως και τον εαυτό σου κάποτε να έχει καταραστεί εκείνους που σε λύπησαν. Επομένως, οφείλεις να συγχωρείς τα ανθρώπινα ολισθήματα, ώστε να τύχεις και εσύ συγχωρήσεως από τον Θεό για όσα έχεις ολισθήσει. Εγώ, λοιπόν, 23-26. Όλα αυτά τα δοκίμασα με τη σοφία. Είπα: «Θα γίνω σοφός», και αυτή απομακρύνθηκε από εμένα πολύ περισσότερο από ό,τι ήταν, και έγινε βαθύ βάθος· ποιος θα τη βρει; Περιηγήθηκα εγώ και η καρδιά μου για να γνωρίσω, να παρατηρήσω και να αναζητήσω τη σοφία και την ορθή κρίση, και για να γνωρίσω την αφροσύνη του ασεβούς, την οχληρότητα και την παραφορά. Και βρίσκω εγώ πιο πικρή και από τον θάνατο τη γυναίκα, η οποία είναι παγίδα, και η καρδιά της είναι δίχτυ, και τα χέρια της είναι δεσμά.

Ο αγαθός ενώπιον του Θεού θα διασωθεί από αυτήν, και ο αμαρτωλός θα παγιδευτεί σε αυτήν.