Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 7:28

Εκείνος, λοιπόν, που σωφρονεί ενώπιον του Θεού με το να μην ακολασταίνει καθόλου ούτε καν στη σκέψη του, θα διασωθεί από τις παγίδες της, ενώ εκείνος που αποτυγχάνει στη σωφροσύνη θα δεσμευτεί στον αισχρό έρωτα για μια τέτοια γυναίκα. 27-VIII, 1. Ιδού αυτό βρήκα, είπε ο Εκκλησιαστής, εξετάζοντας ένα προς ένα τα πράγματα για να βρω τον λογισμό τον οποίο αναζήτησε η ψυχή μου και δεν τον βρήκα. Και έναν άνθρωπο ανάμεσα σε χίλιους βρήκα, αλλά γυναίκα ανάμεσα σε όλους αυτούς δεν βρήκα. Πλην ιδού αυτό βρήκα: ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο ευθύ, αυτοί όμως αναζήτησαν πολλούς λογισμούς. Ποιος γνωρίζει τους σοφούς; Και ποιος γνωρίζει την ερμηνεία του λόγου; Η σοφία του ανθρώπου φωτίζει το πρόσωπό του, και εκείνος που είναι αναιδής στο πρόσωπο θα μισηθεί.

Δηλαδή, δες, αυτό είναι εκείνο που κατανόησα, είπε ο λόγος που τα συγκεντρώνει όλα προς εξέταση: ερευνώντας τις γυναίκες μία προς μία, διαπίστωσα ότι το καλό είναι πολύ σπάνιο σε αυτές· διότι τούτο είναι μεν σπάνιο και στους άνδρες, αλλά πολύ σπανιότερο στις γυναίκες, ώστε ανάμεσα σε χίλιους άνδρες με δυσκολία μπορεί να βρει κανείς έναν καλό, ενώ ανάμεσα σε τόσες γυναίκες δεν υπάρχει. Πλην όμως, μάθε τι κατανόησα ότι έχει δημιουργηθεί από τον Θεό τόσο στον άνδρα όσο και στη γυναίκα: μαζί με τον άνδρα που φρονεί ορθά και χωρίς παρέκκλιση, ο Θεός έπλασε και τη γυναίκα ως συνεργάτιδα στο αγαθό. Αυτοί όμως, επειδή απλώς δεν πίστεψαν στον θείο λόγο, εισχώρησαν σε πολλούς και ποικίλους λογισμούς και παρέκκλιναν από τον ευθύ δρόμο, παραβαίνοντας τη θεία εντολή σύμφωνα με τις υποδείξεις του πονηρού, και έτσι μηχανεύτηκαν τεχνάσματα ενάντια στους εαυτούς τους. Ποιος λοιπόν είναι εκείνος που διακρίνει την παρουσία των όντως σοφών αγίων αγγέλων, ο οποίος δεν θα αγνοήσει τις επιβουλές εκείνου που, ενώ είναι σκοτάδι, υποκρίνεται το φως; Και ποιος γνωρίζει την ερμηνεία του ασαφούς ρητού, ώστε να μην εξαπατηθεί εκ δεξιών από τις σκοτεινές υποβολές του εχθρού; Το χάρισμα της σοφίας φέρνει πάντως τα πάντα ενώπιον των οφθαλμών του ανθρώπου, και δι' αυτής θα καταστεί βδελυρός ο εχθρός των ψυχών μας, ο οποίος ανερυθρίαστα και αναίσχυντα στρέφεται κατά του Θεού. Ο ίδιος δε, 2-7: Φύλαξε το στόμα του βασιλιά και μη βιαστείς ως προς τον λόγο του όρκου του Θεού· να απομακρυνθείς από το πρόσωπό του· μη σταθείς σε λόγο πονηρό, διότι καθετί που θα θελήσει, θα το κάνει.