Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 8:14

Υπάρχει μία ματαιότητα η οποία συντελείται επί της γης: ότι υπάρχουν δίκαιοι στους οποίους συμβαίνει ό,τι αναλογεί στα έργα των ασεβών, και υπάρχουν ασεβείς στους οποίους συμβαίνει ό,τι αναλογεί στα έργα των δικαίων [πνεύμα]· και τούτο βεβαίως είναι ματαιότητα. Δηλαδή, πολλές φορές ο δίκαιος έλαβε κακή φήμη και ο ασεβής καλή, αλλά και τούτο είναι μάταιο, διότι, όπως λέγει, εκλαμβάνεται ως πεπραγμένο κάτι το οποίο δεν έχει πραχθεί.

Όποιος όμως απέτυχε να επιτύχει το πραγματικά καλό, με το να θεωρήσει το κακό ως καλό, από μόνη τη συγκατάθεσή του σε αυτό έχει ήδη διαπράξει πλήρως την αμαρτία, έστω και αν βρίσκεται μακριά από τα έργα της. Διότι εγώ γνωρίζω με ακρίβεια ότι θα υπάρξει καλό για όσους κατέχουν τον φόβο του Θεού, ώστε να φοβούνται την ντροπή ενώπιόν του για την κακή τους ζωή και να μην συγκατατίθενται επ' ουδενί στην αμαρτία. Δεν θα είναι όμως καλό για τον αμαρτωλό το να μην κατέχει τέτοιον φόβο· διότι ούτε αυτός, περιφρονώντας την παρουσία του Θεού κατά την εξέταση των πεπραγμένων του καθενός, θα μπορέσει να παρατείνει τον χρόνο της ζωής του που παρέρχεται σαν σκιά και να ξεφύγει από εκείνο το αδέκαστο κριτήριο. Αλλά και άλλη 14-16. Υπάρχει μια ματαιότητα που συντελείται πάνω στη γη: ότι υπάρχουν δίκαιοι, στους οποίους συμβαίνουν όσα αντιστοιχούν στα έργα των ασεβών, και υπάρχουν ασεβείς, στους οποίους συμβαίνουν όσα αντιστοιχούν στα έργα των δικαίων· είπα ότι και αυτό είναι ματαιότητα. Και εγώ επαίνεσα την ευφροσύνη, διότι δεν υπάρχει τίποτε αγαθό για τον άνθρωπο κάτω από τον ήλιο παρά μόνο το να φάει, να πιει και να ευφρανθεί, και αυτό θα τον συνοδεύει στον μόχθο του τις ημέρες της ζωής του, τις οποίες του έδωσε ο Θεός κάτω από τον ήλιο. Τότε έδωσα την καρδιά μου στο να γνωρίσω τη σοφία και να δω τον περισπασμό που συντελείται πάνω στη γη, διότι και την ημέρα και τη νύχτα δεν βλέπει ύπνο στα μάτια του.