Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 8:16

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Εν οἷς ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ γνῶναι τὴν σοφίαν καὶ τοῦ ἰδεῖν τὸν περισπασμὸν τὸν πεποιημένον ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι καὶ ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ ὕπνον ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ οὐκ ἔστι βλέπων.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Ὅστις δ᾽ ἀπέτυχε τοῦ ὄντως καλοῦ ἐν τῷ δόξαι καλὸν τὸ κακόν, ἀπ᾽ αὐτῆς ἤδη τῆς ἐπὶ τούτῳ συγκαταθέσεως ἐπλήρωσε τὴν ἁμαρτίαν, καὶ μακρὰν τυγχάνων τῶν ἔργων αὐτῆς. Διότι αὐτὸς ἀκριβῶς ἐπίσταμαι ὅτι ὑπάρξει καλὸν τοῖς κεκτημένοις τὸν τοῦ θεοῦ φόβον, ἵνα φοβῶνται τὴν ἐνώπιον αὐτοῦ ἐπὶ τοῖς κακῶς βεβιωμένοις αἰσχύνην καὶ μηδ᾽ ὁπωσοῦν τῇ ἁμαρτίᾳ συγκατατίθωνται. Οὐ καλὸν δ᾽ ἔσται τῷ ἁμαρτωλῷ τὸ μὴ κεκτῆσθαι τὸν τοιοῦτον φόβον· οὐδὲ γὰρ καταφρονῶν οὗτος τῆς ἐπὶ ἐξετάσει τῶν ἑκάστῳ πεπραγμένων παρουσίας τοῦ θεοῦ, ἐπεκτεῖναι δυνήσεται τὸν καιρὸν τῆς παρατρεχούσης δίκην σκιᾶς ζωῆς αὐτοῦ καὶ τὸ ἀδέκαστον ἐκεῖνο κριτήριον ἐκφυγεῖν. Ἀλλὰ καὶ ἑτέρα 14-16. Ἔστι ματαιότης ἣ πεποίηται ἐπὶ τῆς γῆς· ὅτι εἰσὶ δίκαιοι ὅτι φθάνει πρὸς αὐτοὺς ὡς ποίημα τῶν ἀσεβῶν, καί εἰσιν ἀσεβεῖς ὅτι φθάνει πρὸς αὐτοὺς ὡς ποίημα τῶν δικαίων· εἶπον ὅτι καί γε τοῦτο ματαιότης. Καὶ ἐπῄνεσα ἐγὼ σὺν τὴν εὐφροσύνην, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀγαθὸν τῷ ἀνθρώπῳ ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅτι εἰ μὴ τοῦ φαγεῖν καὶ τοῦ πιεῖν καὶ τοῦ εὐφρανθῆναι, καὶ αὐτὸ συμπροσέσται αὐτῷ ἐν μόχθῳ αὐτοῦ ἡμέρας ζωῆς αὐτοῦ, ἃς ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς ὑπὸ τὸν ἥλιον. Ἐν οἷς ἔδωκα τὴν καρδίαν μου τοῦ γνῶναι τὴν σοφίαν καὶ τοῦ ἰδεῖν τὸν περισπασμὸν τὸν πεποιημένον ἐπὶ τῆς γῆς, ὅτι καὶ ἐν ἡμέρᾳ καὶ ἐν νυκτὶ ὕπνον ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ οὐκ ἔστι βλέπων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όποιος όμως απέτυχε να επιτύχει το πραγματικά καλό, με το να θεωρήσει το κακό ως καλό, από μόνη τη συγκατάθεσή του σε αυτό έχει ήδη διαπράξει πλήρως την αμαρτία, έστω και αν βρίσκεται μακριά από τα έργα της. Διότι εγώ γνωρίζω με ακρίβεια ότι θα υπάρξει καλό για όσους κατέχουν τον φόβο του Θεού, ώστε να φοβούνται την ντροπή ενώπιόν του για την κακή τους ζωή και να μην συγκατατίθενται επ' ουδενί στην αμαρτία. Δεν θα είναι όμως καλό για τον αμαρτωλό το να μην κατέχει τέτοιον φόβο· διότι ούτε αυτός, περιφρονώντας την παρουσία του Θεού κατά την εξέταση των πεπραγμένων του καθενός, θα μπορέσει να παρατείνει τον χρόνο της ζωής του που παρέρχεται σαν σκιά και να ξεφύγει από εκείνο το αδέκαστο κριτήριο. Αλλά και άλλη 14-16. Υπάρχει μια ματαιότητα που συντελείται πάνω στη γη: ότι υπάρχουν δίκαιοι, στους οποίους συμβαίνουν όσα αντιστοιχούν στα έργα των ασεβών, και υπάρχουν ασεβείς, στους οποίους συμβαίνουν όσα αντιστοιχούν στα έργα των δικαίων· είπα ότι και αυτό είναι ματαιότητα. Και εγώ επαίνεσα την ευφροσύνη, διότι δεν υπάρχει τίποτε αγαθό για τον άνθρωπο κάτω από τον ήλιο παρά μόνο το να φάει, να πιει και να ευφρανθεί, και αυτό θα τον συνοδεύει στον μόχθο του τις ημέρες της ζωής του, τις οποίες του έδωσε ο Θεός κάτω από τον ήλιο. Τότε έδωσα την καρδιά μου στο να γνωρίσω τη σοφία και να δω τον περισπασμό που συντελείται πάνω στη γη, διότι και την ημέρα και τη νύχτα δεν βλέπει ύπνο στα μάτια του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Σχόλια εἰς τὸν Ἐκκλησιαστήν
Ἐξ οὗ τοῖς μὴ φρονοῦσι πνευματικῶς τὸ ἀδίκους μὲν τοὺς δικαίους, δικαίους δὲ τοὺς ἀδίκους νομίζειν προσγίνεται· καὶ ταύτην τὴν δόξαν, μεγίστην ἀπάτην ἐθέμην ἔγωγε. Ἐντεῦθεν γὰρ ἀπατηθεὶς καὶ αὐτὸς σύμπασαν τὴν εὐφροσύνην ἐπῄνεσα, διότι οὐχ ὑπάρχει καλὸν τῷ ἀνθρώπῳ ἕτερον αἰσθήσει καταλαμβανόμενον, ἐκτὸς τῆς ἐπί τε βρώσει καὶ πόσει καὶ λοιποῖς ἡδέσιν ἀπολαύσεως, καὶ μόνον τοῦτο κέρδος συνυπάρξει τῇ ἐπὶ τοῖς ματαίοις σπουδῇ αὐτοῦ, καθ᾽ ὅσον ἂν βιώσῃ χρόνον δεδομένον αὐτῷ παρὰ θεοῦ. Ἐν οἷς δ᾽ οὕτω συνυπηγόμην ἀπάτῃ, δέδωκα τὴν ψυχήν μου ὥστε τὴν σοφίαν ἐκ τῶν ταύτης οἰκονομιῶν καὶ κριμάτων καταλαβεῖν, κατασκέψασθαι δὲ καὶ τὸν πολὺν περὶ γῆν ἀνθρώπινον κάματον, διότι οὔτ᾽ ἐν ἡμέρᾳ οὔτ᾽ ἐν νυκτὶ ὁ σπουδάζων περὶ τὰ γήϊνα τῆς τοῦ ὕπνου ἀπολαύει ἀνέσεως. Ἔνθεν τοι 17-IX, 1. Καὶ εἶδον σύμπαντα τὰ ποιήματα τοῦ θεοῦ, ὅτι οὐ δυνήσεται ἄνθρωπος τοῦ εὑρεῖν σὺν τὸ ποίημα τὸ πεποιημένον ὑπὸ τὸν ἥλιον· ὅσα ἐὰν μοχθήσῃ ἄνθρωπος τοῦ ζητῆσαι, καὶ οὐχ εὑρήσει· καί γε ὅσα ἂν εἴπῃ σοφὸς τοῦ γνῶναι, οὐ δυνήσεται τοῦ εὑρεῖν· ὅτι σύμπαν τοῦτο ἔδωκα εἰς καρδίαν μου, καὶ καρδία μου σύμπαν εἶδε τοῦτο, ὅτι οἱ δίκαιοι καὶ οἱ σοφοὶ καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ἐν χειρὶ τοῦ θεοῦ· καί γε ἀγάπην καὶ μῖσος οὐκ ἔστιν εἰδὼς ἄνθρωπος· τὰ πάντα πρὸ προσώπου αὐτοῦ ματαιότης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εξαιτίας αυτού, συμβαίνει σε όσους δεν σκέφτονται πνευματικά να θεωρούν τους δικαίους ως αδίκους και τους αδίκους ως δικαίους· και αυτή την αντίληψη, εγώ τουλάχιστον, τη θεώρησα ως τη μεγαλύτερη πλάνη. Διότι, έχοντας παρασυρθεί και ο ίδιος από αυτήν, επαίνεσα κάθε είδους ευφροσύνη, επειδή δεν υπάρχει άλλο καλό για τον άνθρωπο, το οποίο να γίνεται αντιληπτό με τις αισθήσεις, εκτός από την απόλαυση του φαγητού, του ποτού και των άλλων ηδονών, και μόνο αυτό το κέρδος θα συνοδεύει τον κόπο του για τα μάταια πράγματα, για όσον χρόνο ζωής τού έχει δοθεί από τον Θεό. Ενώ λοιπόν παρασυρόμουν με αυτόν τον τρόπο από την πλάνη, αφιέρωσα την ψυχή μου στο να κατανοήσω τη σοφία μέσα από τις οικονομίες και τα κρίματά της, και να παρατηρήσω τον μεγάλο ανθρώπινο μόχθο πάνω στη γη, διότι ούτε την ημέρα ούτε τη νύχτα απολαμβάνει την ανάπαυση του ύπνου εκείνος που μεριμνά για τα γήινα. Γι' αυτό λοιπόν: Και είδα όλα τα έργα του Θεού, ότι ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει να ανακαλύψει το έργο που έχει συντελεστεί κάτω από τον ήλιο· όσο και αν μοχθήσει ο άνθρωπος να το αναζητήσει, δεν θα το βρει· και ακόμη, όσα κι αν πει ο σοφός ότι γνωρίζει, δεν θα μπορέσει να τα ανακαλύψει· διότι όλο αυτό το έβαλα στην καρδιά μου, και η καρδιά μου τα είδε όλα αυτά, ότι δηλαδή οι δίκαιοι και οι σοφοί και τα έργα τους βρίσκονται στο χέρι του Θεού· και μάλιστα, ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ούτε την αγάπη ούτε το μίσος· τα πάντα ενώπιόν του είναι ματαιότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες