Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 9:1

Δεν θα μπορέσει ο άνθρωπος να ανακαλύψει το έργο που έχει γίνει κάτω από τον ήλιο· όσο και αν μοχθήσει ο άνθρωπος να το αναζητήσει, δεν θα το βρει. Διότι όλα αυτά τα έβαλα στην καρδιά μου, ότι δηλαδή οι δίκαιοι και οι σοφοί και τα έργα τους βρίσκονται στο χέρι του Θεού. Τουτέστιν, ότι γνωρίζει πως δεν κερδίζει τίποτα, παρά μόνο την πρόνοια και την οικονομία του Θεού κάτω από τον ήλιο.

Ούτε την αγάπη ούτε το μίσος γνωρίζει ο άνθρωπος· όλα ενώπιόν τους είναι ματαιότητα. Κατακρίνει αυτούς που έως τώρα δεν γνωρίζουν τίποτα· όλα όσα τους αφορούν είναι ψευδή. Μία κοινή μοίρα υπάρχει για τον δίκαιο και τον ασεβή, για τον αγαθό και τον κακό, για τον καθαρό και τον ακάθαρτο, για αυτόν που προσφέρει θυσίες και για αυτόν που δεν προσφέρει· όπως ακριβώς είναι ο αγαθός, έτσι είναι και ο αμαρτωλός· όπως είναι αυτός που ορκίζεται, έτσι είναι και αυτός που φοβάται τον όρκο. Αυτό το είδα ως κακό σε όλα όσα έχουν γίνει κάτω από τον ήλιο, το ότι δηλαδή υπάρχει μία κοινή μοίρα για όλους· και επιπλέον η καρδιά των υιών των ανθρώπων γέμισε με πονηρία, και παραφροσύνη υπάρχει στην καρδιά τους κατά τη διάρκεια της ζωής τους, και έπειτα από αυτά καταλήγουν στους νεκρούς. Διότι ποιος είναι αυτός που επικοινωνεί με όλους τους ζωντανούς; Εξαίρει τη βαρύτητα του θανάτου και λέει ότι είναι κάτι το επαχθές και ότι όλοι είναι υπόλογοι σε αυτό το γεγονός. Και επειδή είδε να καταφρονείται η τιμωρία, την εξαίρει και αυτήν με τον λόγο του· διότι διαφορετικά αυτός που πρωτύτερα μακάριζε τους νεκρούς δεν θα μακάριζε τώρα τους ζωντανούς, λέγοντας: Υπάρχει ελπίδα, διότι ο ζωντανός σκύλος είναι καλύτερος από το νεκρό λιοντάρι. Αυτό είναι κακό, αυτό είναι μοχθηρό, αυτό είναι μεγάλη κόλαση, αυτό είναι σκληρή τιμωρία, το ότι δηλαδή όλοι πεθαίνουμε, είτε είναι κανείς σοφός είτε οποιοσδήποτε άλλος. Μην υπερηφανεύεσαι για την αρετή σου· διότι θα πεθάνεις, λέει. Μην εμμένεις στην κακία· διότι θα πεθάνεις. Επειδή είπε ότι όσοι φοβούνται τον Θεό θα ζήσουν, για τον λόγο αυτό πάλι αναφέρει πόσο καλό είναι η ζωή και πόσο κακό ο θάνατος. Δες πάλι πώς πείθει τον άνθρωπο να δείχνει μετριοπάθεια.