Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 9:11

Εύλογα, λοιπόν, αφού προχώρησε την έρευνα γύρω από τέτοια ζητήματα και ασχολήθηκε με τον ανθρώπινο βίο, βλέποντας τα πολλά και ποικίλα συμβάντα των ανθρώπων, αποδεικνύει ότι τα πάντα διοικούνται από την πρόνοια, λέγοντας: «Ο δρόμος δεν ανήκει στους ταχείς, και ούτε ο πόλεμος στους δυνατούς, και βέβαια ούτε ο άρτος στους σοφούς, ούτε ο πλούτος στους συνετούς, αλλά ούτε και η χάρη σε αυτούς που γνωρίζουν· διότι ο καιρός και το απρόοπτο συμβάν θα συναντήσει όλους αυτούς. Διότι παντού υπάρχει βασιλιάς καλλιεργημένου αγρού. Διότι κανείς, λέγει, δεν είναι κύριος της δικής του βούλησης σε αυτά. Επειδή, ποιος είναι ο άνθρωπος που θα ακολουθήσει πίσω από τη βουλή του όλα όσα αυτή έχει πράξει; Και ότι ο άνθρωπος τίποτα περισσότερο δεν θα μπορούσε να εξουσιάσει σε τούτη τη ζωή παρά το να πράττει το πονηρό και το αγαθό, και να ετοιμάζει τα έργα του για την έξοδο. Διότι και το ότι θα φάει και θα πιει, κι αυτό αποτελεί δώρο του Θεού. Επομένως, είτε πρόκειται για την έρευνα γύρω από το πώς δημιουργήθηκαν τα ορατά πράγματα, είτε για την απόκτηση χρημάτων, είτε για την απόλαυση της περιουσίας, όλα αυτά είναι ματαιότης ματαιοτήτων, και τίποτα περισσότερο από περίσσεια επιθυμιών και εγχείρημα της προαίρεσης». Και με το να ονομάζει αυτά τα πράγματα ματαιότητα, φανερώνει τον αιώνιο χαρακτήρα των μελλόντων.

Γι' αυτό λέει: «Δεν εξαρτάται από εκείνον που θέλει»· δηλαδή, δεν εξαρτάται μόνο από εκείνον που θέλει, ούτε μόνο από εκείνον που τρέχει, αλλά και από τον Θεό που ελεεί. Έπειτα, επειδή και η ίδια η θέληση προέρχεται από τον Θεό, εύλογα τα απέδωσε όλα στον Θεό. Όσο κι αν τρέξεις, όσο κι αν αγωνιστείς, έχεις ανάγκη από Εκείνον που δίνει το στεφάνι. Εάν ο Κύριος δεν οικοδομήσει οίκο, μάταια κοπίασαν αυτοί που τον οικοδομούν. Εάν ο Κύριος δεν φυλάξει πόλη, μάταια αγρύπνησαν αυτοί που τη φυλάσσουν. Γνωρίζω, λέει, ότι ο αγώνας δρόμου δεν ανήκει στους ταχύποδες, ούτε ο πόλεμος στους δυνατούς, ούτε η νίκη σε αυτούς που μάχονται, ούτε τα λιμάνια σε εκείνους που ταξιδεύουν με ευνοϊκό καιρό· αλλά ανήκει στον Θεό και το να επιτελέσει τη νίκη, και το να διασώσει το σκάφος στα λιμάνια.

Στράφηκα και είδα κάτω από τον ήλιο ότι ο αγώνας δρόμου δεν ανήκει στους ταχείς, ούτε ο πόλεμος στους δυνατούς, ούτε βέβαια ο άρτος στους σοφούς, ούτε ο πλούτος στους συνετούς, ούτε βέβαια η εύνοια σε αυτούς που κατέχουν τη γνώση. Διότι οι περιστάσεις και τα απρόοπτα συμβαίνουν σε όλους αυτούς. Επειδή πράγματι ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τον καιρό του· όπως τα ψάρια που πιάνονται σε ολέθριο δίχτυ, και όπως τα πτηνά στην παγίδα. Αυτά τα λέγει διδάσκοντας να μην έχουμε εμπιστοσύνη στα πράγματα αυτού του κόσμου, αλλά να εναποθέτουμε την ελπίδα μας στον Θεό, και να μη θεωρούμε τα πλεονεκτήματα της ανθρώπινης φύσης ως κάτι το σπουδαίο.

Δηλαδή, έλα, τρύφησε με τα αγαθά που έχεις κοντά σου, απολαμβάνοντας άφθονα φαγητό και ποτό με ηδονή και ευφροσύνη ψυχής, διότι ο Θεός θέλησε μέσω όλης της προσπάθειάς σου να τα αποκτήσεις αυτά για ανεμπόδιστη απόλαυση. Ας είναι πάντοτε τα ενδύματά σου καθαρά και λαμπρά, και ας μη λείπει η χρίση με εύοσμο μύρο από το κεφάλι σου. Και γνώρισε απολαυστική ζωή με αυτήν ή με εκείνην τη γυναίκα που θα αγαπήσεις, καθ' όλη τη διάρκεια της πρόσκαιρης ζωής που σου έχει δοθεί από τον Θεό, την οποία εάν δεν απολαμβάνεις με ηδονές, τη διανύεις μάταια, επειδή η απόλαυση της ηδονής είναι το κέρδος σου στην παρούσα ζωή και στον κόπο που καταβάλλεις για τα γήινα και τα πρόσκαιρα. Πράττε δε με κάθε ελευθερία όλα όσα επιθυμείς και μπορείς να πράξεις, διότι μετά τον θάνατό σου ούτε θα πράξεις τίποτα από όσα τώρα επιθυμεί η ψυχή σου, ούτε διόλου θα συλλογιστείς, ούτε βεβαίως θα έχεις γνώση και κατανόηση κανενός πράγματος, καθώς θα απέρχεσαι στην αφάνεια. Αυτοί είναι οι συλλογισμοί των απατημένων ανθρώπων, τους οποίους αφού παρατήρησα 11-12. Στράφηκα και είδα κάτω από τον ήλιο, ότι ο αγώνας δρόμου δεν ανήκει στους ταχείς, ούτε ο πόλεμος στους δυνατούς, και ούτε βέβαια ο άρτος στους σοφούς, και ούτε βέβαια ο πλούτος στους συνετούς, και ούτε βέβαια η χάρη σε όσους έχουν γνώση, διότι ο καιρός και το τυχαίο περιστατικό θα συναντήσουν όλους αυτούς.

Δηλαδή, απομακρύνθηκα από το να εξετάζω τους διαλογισμούς εκείνων που δεν φρονούν τίποτα το καλό, και παρατήρησα σε αυτήν τη ζωή ότι η νίκη στον αγώνα δρόμου δεν επέρχεται κατ' ανάγκην σε όσους είναι ταχείς και ικανοί στο τρέξιμο, ούτε η καταβολή του αντιπάλου σε όσους είναι ισχυροί στον πόλεμο, επιπλέον ούτε η αυτάρκεια για τις αναγκαίες χρείες του σώματος στους σοφούς, ούτε η αφθονία των χρημάτων στους συνετούς, ούτε η χάρη της διδασκαλίας στους κατέχοντες τη γνώση· διότι σε όλους αυτούς, κατά θεία οικονομία και κρίση, συμβαίνει κάποτε να επέλθει αντίξοος καιρός και ανεπιθύμητο συμβάν, το οποίο θα προκαλέσει στον καθένα από αυτούς την αποτυχία του επιδιωκόμενου σκοπού. Αγνοεί δε ο άνθρωπος και τον καιρό εκείνων που πρόκειται να του επισυμβούν απροσδόκητα, παρόμοια με τα ψάρια που θηρεύονται μέσα σε δίχτυ το οποίο τα σύρει προς τη στέρηση της ζωής και με τα πτηνά που αιχμαλωτίζονται στην παγίδα.