Πατερικές αναφορές στο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΗΣ 9:17

Γι’ αυτούς τους λόγους, θεωρούσα τη σιωπή πιο ωφέλιμη από τον λόγο, εφόσον η ανθρώπινη φωνή δεν μπορεί να εισακουστεί μέσα σε τόσους θορύβους. Διότι, αν είναι αληθινά τα λόγια του Εκκλησιαστή, ότι «τα λόγια των σοφών ακούγονται εν ηρεμία», διόλου δεν αρμόζει στη σημερινή κατάσταση το να ομιλεί κανείς για αυτά τα ζητήματα. Εμένα, εξάλλου, με δεσμεύει και εκείνο το προφητικό λόγιο που λέει: «Ο συνετός εκείνον τον καιρό θα σιωπήσει, διότι ο καιρός είναι πονηρός»· καιρός κατά τον οποίο άλλοι μεν βάζουν τρικλοποδιές, άλλοι ποδοπατούν εκείνον που έχει πέσει, και άλλοι επικροτούν· δεν υπάρχει όμως κανείς για να απλώσει το χέρι του από συμπόνια σε αυτόν που λύγισε. Καίτοι, σύμφωνα με τον παλαιό νόμο, ούτε εκείνος που προσπερνά αδιάφορα το υποζύγιο του εχθρού του, το οποίο έχει πέσει υπό το βάρος του φορτίου του, μένει ακατάκριτος.

Διότι όπως ακριβώς μία λαμπρόμορφη κεφαλή, έτσι και η σημερινή εορτή ακτινοβολεί την ομορφιά της θεϊκής χάριτος· όμως οι περισσότεροι, αγνοώντας το μέγεθός της, τη θεωρούν υποδεέστερη. Και αν θέλετε να μάθετε, στρέψτε με υπομονή τον νου σας προς εμένα. Μόνο συνεργαστείτε μαζί μου με τις προσευχές σας, παρακαλώ· και κατασιγάστε τις βαριές μολυβένιες αύρες· και γαληνέψτε τα κύματα της φλυαρίας· και προσφέρετέ μου απερίσπαστη την ακοή σας. Διότι, σύμφωνα με τον σοφό Σολομώντα, τα λόγια των σοφών ακούγονται μέσα σε ηρεμία. Πρώτη, λοιπόν, εορτή είναι η φρικτή και θαυμαστή κατά σάρκα Γέννηση του Χριστού. Πώς, άλλωστε, να μην είναι θαυμαστή η από τους ουρανούς κατάβαση του Θεού προς εμάς, ή μάλλον η συγκατάβασή Του; Αφού ο Δεσπότης των πάντων καταδέχθηκε να ενώσει με τον Εαυτό Του τη μορφή του δούλου, και να έχει φτωχή μητέρα Εκείνος που περικλείει τα πάντα. Δεύτερη εορτή είναι εκείνη των Θεοφανίων, η οποία έχει πολύ υψηλότερη θεωρία από την πρώτη. Διότι στην μεν πρώτη εορτή, ένα άστρο υποδείκνυε τον τεχθέντα Θεό Λόγο· στη δε δεύτερη εορτή, ο Ιωάννης αναφωνούσε: «Ίδε ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου». Και επιβεβαίωνε τη μαρτυρία για Εκείνον που βαπτιζόταν ο Πατέρας, φωνάζοντας από τον ουρανό: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευαρεστήθηκα».

Δηλαδή, και εγώ ο ίδιος προέκρινα έναντι της πολυπληθούς ισχύος των βασιλικών στρατευμάτων τη σοφία που τα απέκρουσε και διέσωσε την πόλη, έστω και αν σε καιρό ησυχίας αυτή είχε καταφρονηθεί εξαιτίας της φτώχειας εκείνου που την κατείχε, χωρίς να αποδέχεται κανείς τα λόγια του. Διότι, όταν κατεπείγει η ανάγκη, τα λόγια των σοφών, που προφέρονται ήρεμα και με άνεση και επιτελούν τα ωφέλιμα, εισακούονται περισσότερο από τις μεγαλοφωνίες εκείνων που εξουσιάζουν με αφροσύνη, οι οποίες δεν εξαγγέλλουν τίποτε το χρήσιμο. Αλλά και από τα πολεμικά όπλα η σοφία είναι ανώτερη ως προς τη μεθοδική προστασία εκείνου που την κατέχει και την άμυνα απέναντι στους εχθρούς του· και ένας, επειδή δεν την κατέχει και αποτυγχάνει στο πρέπον, μαζί του καταστρέφει και πολλούς αγαθούς, όπως ακριβώς και οι μύγες που πνίγονται μέσα στο μύρο το γεμίζουν με πολλή δυσοσμία. Είναι λοιπόν πολυτιμότερο ένα μικρό μερίδιο σοφίας από την πολλή δόξα των αφρόνων. Διότι η ψυχή του σοφού τον οδηγεί προς κάθε τι καλό, ενώ του άφρονα προς κάθε τι κακό, επειδή, καθώς ο άφρονας διανύει αυτόν τον βίο, η ψυχή του θα στερείται κάθε καλού, διότι όλα όσα αυτός διαλογίζεται είναι γεμάτα από αφροσύνη. Εσύ όμως: 4. Εάν το πνεύμα του εξουσιάζοντος αναβεί εναντίον σου, μην εγκαταλείψεις τον τόπο σου, διότι το ίαμα θα καταπαύσει μεγάλες αμαρτίες.